1 Дык жа цяпер, багацеі, плачце і галасіце ў горы, якое надыходзіць на вас.
2 Багацці вашы збуцвелі, адзенні вашы моль стачыла,
3 золата вашае і срэбра паржавела, ды іржа іхняя будзе сведчаннем супраць вас і, як агонь, будзе нішчыць целы вашыя: назбіралі вы на апошнія дні.
4 Вось жа, галосіць заробак работнікаў, што жалі на палях вашых, каторы вы затрымалі, і лямант жняцоў дайшоў да вушэй Госпада Сабаота.
5 Балявалі вы на зямлі ды жылі ў раскошы, напасвілі сэрцы вашыя на дзень забойства.
6 Засудзілі вы, забілі вы Справядлівага: Ён не супрацівіўся вам.
7 Дык будзьце цярплівымі, браты, аж да прыйсця Госпада. Вось, земляроб спадзяецца на каштоўны плод зямлі, цярпліва чакаючы, пакуль не атрымае ранні і позні дождж,
8 гэтак і вы будзьце цярплівымі, умацоўвайце сэрцы вашыя, бо набліжаецца прыйсце Госпадава.
9 Не наракайце, браты, адзін на аднаго, каб не былі асуджаны, вось, ужо ля дзвярэй стаіць Суддзя.
10 Прыклад пакут і цярплівасці, браты, бярыце ў прарокаў, каторыя прамаўлялі ў імя Госпада.
11 Вось жа называем шчаснымі тых, што вытрывалі. Вы чулі пра трываласць Гіоба ды бачылі канцавую [узнагароду] яго ад Госпада, бо Госпад вельмі міласэрны і літасцівы.
12 Перад усім, браты мае, не прысягайце ані небам, ані зямлёю, ані якой іншай прысягай, але няхай будзе ў вас: «так» — «так» і «не» — «не», каб не трапіць пад суд.
13 Смуткуе хто з вас? Хай моліцца. Усцешна на душы? Хай псалмы спявае.
14 Хварэе хто з вас? Хай пакліча старэйшых царквы, ды хай яны моляцца за яго, намашчаючы яго алеем у імя Госпада.
15 І малітва з верай збавіць хворага, і Госпад падыме яго; і, калі ён учыняў грахі, будуць яму адпушчаны.
16 Дык прызнавайцеся адны другім у грахах ды маліцеся адны за другіх, каб атрымалі здароўе. Бо вялікую сілу мае настойлівая малітва справядлівага.
17 Ілля быў чалавекам, падобным да нас, але малітваю маліўся, каб не было дажджу, і не ішоў дождж на зямлю тры гады і шэсць месяцаў.
18 Затым зноў маліўся, і неба дало дождж, і зямля спарадзіла свой плод.
19 Браты мае! Калі б хто з вас адышоў ад праўды, а хто другі яго навярнуў,
20 ведаць павінен, што той, хто навярнуў грэшніка з блуднай дарогі яго, збавіць душу сваю ад смерці ды закрые многа грахоў.