1 και ηλθαν ειϲ το περαν τηϲ θαλαϲϲηϲ ειϲ τη χωραν τω̅ γεργυϲτηνων
2 και εξελθοντων αυτων εκ του πλοιου απηντηϲεν αυτω {τ�οϲ}[7] εκ των μνημιων εν π̅ν̅ι̅ ακαθαρτω
3 οϲ ειχεν την κατοικηϲιν εν τοιϲ μνημιοιϲ και ουδε αλυϲι αυτον ουκετι εδυνατο δηϲαι
4 δια το πολλακειϲ αυτον δεδεϲθαι και πεδεϲ και αλυϲεϲι διεϲπαρκεναι δε ταϲ αλυϲιϲ και ταϲ πεδαϲ ϲυντετριφεναι μηδενα δε ιϲχυειν αυτον ετι δαμαϲαι
5 νυκτοϲ δε και ημεραϲ δια παντοϲ ε̅ τοιϲ ορεϲιν και εν τοιϲ μνημιοιϲ ην κραζων και κατακοπτων εαυτον λιθοιϲ
6 ιδων δε τον ι̅ν̅ μακροθεν προϲεδραμεν και προϲεκυνηϲεν αυτω
7 και κραξαϲ φωνη μεγαλη λεγει τι εμοι και ϲυ ι̅υ̅ υιε θ̅υ̅ του υψιϲτου ορκιζω ϲε τον θ̅ν̅ μη με βαϲανιϲηϲ
8 ελεγεν γαρ αυτω εξελθε το π̅ν̅α̅ το ακαθαρτον εκ του α̅ν̅ο̅υ̅
9 και επηρωτα αυτον τι ονομα ϲοι και λεγει αυτω λεγιων ονομα μοι οτι πολλοι εϲμεν
10 και παρεκαλει αυτον πολλα ινα μη αποϲτιλη αυτον εξω τηϲ χωραϲ
11 ην δε εκει αγελη χοιρων μεγαλη προϲ τω ορι βοϲκομενη
12 και παρεκαλεϲαντεϲ αυτον ειπα̅ πεμψον ημαϲ ειϲ τουϲ χοιρουϲ ινα ειϲ αυτουϲ ειϲελθωμεν
13 και επετρεψεν αυτοιϲ και εξελθοντα τα π̅ν̅α̅ τα ακαθαρτα ειϲηλθαν ειϲ τουϲ χοιρουϲ και ωρμηϲεν η αγελη κατα του κρημνου ειϲ την θαλαϲϲαν ωϲ διϲχιλιοι και επνιγοντο εν τη θαλαϲϲη
14 και οι βοϲκοντεϲ αυτουϲ εφυγον και ανηγγειλον ειϲ την πολιν και ειϲ τουϲ αγρουϲ και εξηλθον ιδειν τι εϲτιν το γεγονοϲ
15 και ερχονται προϲ τον ι̅ν̅ και ευριϲκουϲιν τον δαιμονιζομενον ϲωφρονουντα τον εϲχηκοτα τον λεγεωνα και εφοβηθηϲαν
16 και διηγηϲαντο αυτοιϲ οι ειδοτεϲ πωϲ εγενετο τω δαιμονιζομενω και περι των χοιρων
17 και ηρξαντο παρακαλειν αυτον απελθειν απο των οριων αυτων
18 και ενβενοντοϲ αυτου ειϲ το πλοιον παρεκαλει αυτον ο δαιμονιϲθειϲ ινα μετ αυτου η
19 και ουκ αφηκεν αυτον αλλα λεγει αυτω υπαγε ειϲ τον οικον ϲου προϲ τουϲ ϲουϲ και διαγγειλον αυτοιϲ οϲα ϲοι ο κ̅ϲ̅ πεποιηκεν και ηλεηκεν ϲε
20 και απηλθεν και ηρξατο κηρυϲϲιν εν τη δεκαπολει οϲα εποιηϲεν αυτω ο ι̅ϲ̅ και παντεϲ εθαυμαζον
21 και διαπεραϲαντεϲ εν τω πλοιω του ι̅υ̅ παλιν ειϲ το περαν ϲυνηχθη οχλοϲ πολυϲ επ αυτον και ην παρα την θαλαϲϲαν
22 και ιδου ερχεται τιϲ των αρχιϲυναγωγων ω ονομα ιαειροϲ και ειδων αυτον προϲπιπτι προϲ τουϲ ποδαϲ αυτου
23 και παρεκαλει αυτον πολλα λεγων οτι το θυγατριον μου εϲχατωϲ εχει ινα ελθω̅ επιθηϲ ταϲ χειραϲ αυτη ινα ϲωθη και ζηϲεται
24 και απηλθεν μετ αυτου και ηκολουθει αυτω οχλοϲ πολυϲ και ϲυνεθλιβον αυτον
25 και γυνη ουϲα εν ρυϲει αιματοϲ ι̅β̅ ετη
26 και πολλα παθουϲα υπο πολλων ιατρων και δαπανηϲαϲα τα εαυτηϲ παντα και μηδεν ωφεληθειϲα αλλα μαλλον ειϲ το χειρον ελθουϲα
27 και ακουϲαϲα περι του ι̅υ̅ εν τω οχλω οπιϲθεν ηψατο αυτου
28 ελεγεν γαρ οτι καν των ιματιων αψωμαι αυτου ϲωθηϲομαι
29 και ευθεωϲ εξηρανθη η πηγη του αιματοϲ αυτηϲ και εγνω τω ϲωματι οτι ειαθη απο τηϲ μαϲτιγοϲ
30 και ευθεωϲ ο ι̅ϲ̅ επιγνουϲ εν εαυτω την εξ αυτου δυναμιν εξελθουϲαν επιϲτραφειϲ ε̅ τω οχλω ειπεν τιϲ μου ηψατο των ιματιων
31 και ελεγον αυτω οι μαθηται βλεπειϲ τον οχλον ϲυντριβοντα ϲε και λεγειϲ τιϲ μου ηψατο
32 και περιεβλεπετο την τουτο πεποιηκυιαν
33 η δε γυνη φοβηθειϲα και τρεμουϲα ιδυια ο γεγονεν επ αυτη ηλθεν και προϲεπεϲεν αυτω και ειπεν αυτω εμπροϲθεν πα̅των παϲαν την αιτιαν αυτηϲ
34 ο δε ειπεν αυτη θυγατηρ η πιϲτιϲ ϲου ϲεϲωκεν ϲε υπαγε ειϲ ειρηνην και ιϲθει υγειηϲ απο τηϲ μαϲτιγοϲ ϲου
35 ετι αυτου λαλουντοϲ ερχονται απο του αρχιϲυναγωγου λεγοντεϲ οτι η θυγατηρ ϲου απεθανεν τι ετι ϲκυλλιϲ τον διδαϲκαλον
36 ο δε ι̅ϲ̅ παρακουϲαϲ το̅ λογον λαλουμενον λεγει τω αρχιϲυναγωγω μη φοβου μονον πιϲτευε
37 και ουκ αφηκεν αυτω ουδενα παρακολουθηϲε ει μη μονον πετρον και ιακωβον και ιωαννην τον αδελφον ιακωβου
38 και ερχεται ειϲ τον οικον του αρχιϲυναγωγου και θεωρει θορυβον και κλαιονταϲ και αλαλαζονταϲ πολλα
39 και ειϲελθων λεγει αυτοιϲ τι θορυβιϲθαι και κλαιετε το παιδιον ουκ απεθανεν αλλα καθευδει
40 και κατεγελω̅ αυτου ειδοτεϲ οτι απεθανεν ο δε εκβαλων πανταϲ παραλαμβανι τον π̅ρ̅α̅ του παιδιου και την μητερα και τουϲ εαυτου και ειϲπορευεται οπου ην το παιδιον κατακειμενον
41 και κρατηϲαϲ τηϲ χειροϲ του παιδιου λεγει ταβιθα ο εϲτιν μεθερμηνευομενον το κοραϲιον ϲοι λεγω εγειρε
42 και ευθεωϲ ανεϲτη το κοραϲιον και περιεπατει ην γαρ ετων ι̅β̅ και εξεϲτηϲα̅ εκϲταϲει μεγαλη
43 και διεϲτιλατο αυτοιϲ πολλα ινα μηδειϲ γνοι τουτο και ειπε δοθηναι αυτη φαγειν