et quidem frequens apud homines :
et substantiam, et honorem,
et nihil deest animæ suæ ex omnibus quæ desiderat ;
nec tribuit ei potestatem Deus ut comedat ex eo,
sed homo extraneus vorabit illud :
hoc vanitas et miseria magna est.
et vixerit multos annos,
et plures dies ætatis habuerit,
et anima illius non utatur bonis substantiæ suæ,
sepulturaque careat :
de hoc ego pronuntio quod melior illo sit abortivus.
et pergit ad tenebras,
et oblivione delebitur nomen ejus.
neque cognovit distantiam boni et mali.
et non fuerit perfruitus bonis,
nonne ad unum locum properant omnia ?
sed anima ejus non implebitur.
et quid pauper, nisi ut pergat illuc ubi est vita ?
quam desiderare quod nescias.
Sed et hoc vanitas est, et præsumptio spiritus.
et scitur quod homo sit,
et non possit contra fortiorem se in judicio contendere.
multamque in disputando habentia vanitatem.