quæ sub sole geruntur,
et lacrimas innocentium,
et neminem consolatorem,
nec posse resistere eorum violentiæ,
cunctorum auxilio destitutos,
qui necdum natus est,
nec vidit mala quæ sub sole fiunt.
et industrias animadverti patere invidiæ proximi ;
et in hoc ergo vanitas et cura superflua est.
et comedit carnes suas, dicens :
quam plena utraque manus cum labore et afflictione animi.
non filium, non fratrem,
et tamen laborare non cessat,
nec satiantur oculi ejus divitiis ;
nec recogitat, dicens :
Cui laboro, et fraudo animam meam bonis ?
In hoc quoque vanitas est et afflictio pessima.
habent enim emolumentum societatis suæ.
Væ soli, quia cum ceciderit, non habet sublevantem se.
unus quomodo calefiet ?
duo resistunt ei ;
funiculus triplex difficile rumpitur.
rege sene et stulto,
qui nescit prævidere in posterum.
et alius, natus in regno, inopia consumatur.
cum adolescente secundo, qui consurget pro eo.
omnium qui fuerunt ante eum,
et qui postea futuri sunt non lætabuntur in eo ;
sed et hoc vanitas et afflictio spiritus.
et appropinqua ut audias.
Multo enim melior est obedientia quam stultorum victimæ,
qui nesciunt quid faciunt mali.