1 І як выйходзіў з сьвятыні, сказаў яму адзін з ягоных вучняў: Вучыцелю. паглядзі, якія каменні й што за будынкі!
2 Езус ў адказ гавора яму: Бачыш усе гэтыя вялікія будынкі? Не астанецца камень на камені, які-б ня быў разбураны.
3 І калі сядзеў на гарэ Аліўнай насупраць сьвятыні, спыталіся ў яго на адзіне Пётр, і Я-куб, і Ян, і Андрэй:
4 Скажы нам, калі гэта станецца ды які знак будзе, як гэта ўсё пачне здзейсьнівацца?
5 І адказваючы Езус пачаў ім гаварыць: Глядзеце, каб вас хто ня звёў.
6 Многія бо прыйдуць у імя маё, кажучы, што гэта я, і многіх звядуць.
7 Калі-ж пачуеце аб войнах і ваенных клічах, ня бойцеся, бо трэба, каб гэта сталася, адыж яшчэ не канец.
8 Бо паўстане народ на народ і гаспадарства на гаспадарства; ды будуць мясцамі землятрасенні й галады. Гэта пачатак злыбядаў.
9 А вы глядзеце самы сябе. Бо аддавацімуць вас у суды, і біцімуць у бажніцах, ды будзеце станавіцца перад начальнікамі й каралямі дзеля мяне, на пасьветчанне ім.
10 І трэба, каб перш была ў ва ўсіх народаў абвяшчаная эванэлія.
11 Калі-ж вясьцімуць вас, каб выдаць, не клапацецеся наперад, што маеце гаварыць; але што будзе вам дадзена ў гэну часіну. тое гаварэце. Бо ня вы тые, што гаворыце, але Дух Святы.
12 І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька сына, і паўстануць дзеці на бацькоў ды сьмерць ім зробяць.
13 І будзеце ў ненавісьці ў ва ўсіх дзеля імяні майго. А хто вытрывае да канца, той будзе збаўлены.
14 Калі-ж угледзіце агіду спусташэння, стаячую там, дзе ня сьлед — хто чытае, хай разумее — тады каторыя ў Юдэі, няхай уцякаюць у горы;
15 а каторы на даху, хай ня зыходзіць у дом ды не ўвайходзіць, каб узяць што з дому свайго;
16 а каторы будзе на полі, хай не варочаецца назад узяць адзежу сваю.
17 Гора цяжарным і кормячым у гэныя дні!
18 Малецеся-ж, каб ня здарылася (гэта) зімою.
19 Бо тыя дні будуць такім прыгнобленнем, якога ня было ад пачатку стварэння, што стварыў Бог, аж дагэтуль, і ня будзе.
20 І калі-б Госпад не скараціў дзён, ня збавілася-б ніводнае цела; але дзеля выбраных, якіх выбраў, скараціў гэныя дні.
21 І тады, калі-б вам хто сказаў: Вось тут Хрыстус, вось там — ня верце.
22 Бо паўстануць хвальшывыя хрыстусы й хвальшывыя прарокі ды будуць паказваць знакі й дзівы, каб звясьці, калі магчыма, навет выбраных.
23 Вы-ж глядзеце, вось я сказаў вам усё наперад.
24 Але ў тыя дні пасьля гэнага прыгноблення сонца зацьміцца, і месяц ня дасьць свае яснасьці,
25 і зоры нябесныя падацімуць, і сілы нябесныя зрушацца.
26 Тады ўгледзяць Сына чалавечага, прыходзячага ў ваблоках, з вялікай сілай і славай.
27 І тады пашле сваіх анелаў і збярэ сваіх выбраных ад чатырох вятроў, ад краю зямлі аж да краю неба.
28 А ад смаковіцы вазмеце прыклад: калі ўжо галіна яе зробіцца мяккай і пускае лісьце, пазнаеце, што блізка лета.
29 Гэтак і вы, калі ўгледзіце, што гэта дзеецца, ведайце, што блізка ёсьць, у дзвярах.
30 Сапраўды кажу вам, не праміне гэты род, як усё гэтае станецца.
31 Неба й зямля прамінуць, але словы мае не прамінуць.
32 Аб дні-ж тым ніхто ня ведае, ані анелы ў небе, ані Сын, толькі Айцец.
33 Глядзеце, не драмеце й малецеся, бо ня ведаеце, калі час прыдзе.
34 Як чалавек, што ад’яжджаючы аставіў свой дом і даў слугам сваім ўладу ў кожнай справе ды загадаў прыдзверніку, каб быў чуткім.
35 Дык чуткімі будзьце, ня ведаеце бо, калі гаспадар дому прыйдзе: увечар, ці сярод ночы, ці ў пеўні, ці нараніцы:
36 каб прыйшоўшы неўспадзеўкі, не застаў сплючы вас.
37 А што вам кажу, ўсім кажу: Ня сьпеце.