1 ερωτωμεν δε υμαϲ αδελφοι υπερ τηϲ παρουϲιαϲ του κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ και ημω̅ επιϲυναγωγηϲ επ αυτον
2 ειϲ το μη ταχεωϲ ϲαλευθηναι υμαϲ απο του νοοϲ μηδε θροειϲθε μητε δια πνευματοϲ μητε δια λογου μητε δι επιϲτοληϲ ωϲ δι ημων ωϲ οτι ενεϲτηκεν η ημερα του κ̅υ̅
3 μη τιϲ υμαϲ εξαπατηϲη κατα μηδενα τροπον οτι εαν μη ελθη η αποϲταϲια πρωτον και αποκαλυφθη ο ανθρωποϲ τηϲ ανομιαϲ ο υιοϲ τηϲ απωλειαϲ
4 ο αντικειμενοϲ και υπερερομενοϲ επι παντα λεγομενον θ̅ν̅ η ϲεβαϲμα ωϲτε αυτον ειϲ το̅ ναον του θ̅υ̅ καθιϲαι αποδεικνυντα εαυτον οτι εϲτιν θ̅ϲ̅
5 ου μνημονευετε οτι ετι ων προϲ υμαϲ ταυτα ελεγον υμιν
6 και νυν το κατεχον οιδατε ειϲ το αποκαλυφθηναι αυτον εν τω εαυτου καιρω
7 το γαρ μυϲτηριον ηδη ενεργειται τηϲ ανομιαϲ μονον ο κατεχων αρτι εωϲ εκ μεϲου γενηται
8 και τοτε αποκαλυφθηϲεται ο ανομοϲ ον ο κ̅ϲ̅ ανελει τω πνευματι του ϲτοματοϲ αυτου και καταργηϲει τη επιφανεια τηϲ παρουϲιαϲ αυτου
9 ου εϲτιν η παρουϲια κατ ενεργεια̅ του ϲατανα εν παϲη δυναμει και ϲημειοιϲ και τεραϲιν ψευδουϲ
10 και εν παϲη απατη αδικιαϲ τοιϲ απολλυμενοιϲ ανθ ων την αγαπην τηϲ αληθειαϲ ουκ εδεξαντο ειϲ το ϲωθηναι αυτουϲ
11 και δια τουτο πεμπει αυτοιϲ ο θ̅ϲ̅ ενεργειαν πλανηϲ ειϲ το πιϲτευϲαι αυτουϲ τω ψευδει
12 ινα κριθωϲιν παντεϲ οι μη πιϲτευϲαντεϲ τη αληθεια αλλα ευδοκηϲαντεϲ τη αδικια
13 ημειϲ δε οφειλομεν ευχαριϲτειν τω θ̅ω̅ παντοτε περι υμων αδελφοι ηγαπημενοι υπο κ̅υ̅ οτι ειλατο υμαϲ ο θ̅ϲ̅ απαρχην ειϲ ϲωτηριαν εν αγιαϲμω πνευματοϲ και πιϲτει αληθειαϲ
14 ειϲ ο εκαλεϲεν ημαϲ δια του ευαγγελιου ημων ειϲ περιποιηϲιν δοξηϲ του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅
15 αρα ουν αδελφοι ϲτηκετε και κρατειτε ταϲ παραδοϲειϲ αϲ εδιδαχθητε ειτε δια λογου ειτε δι επιϲτοληϲ ημων
16 αυτοϲ δε ο κ̅ϲ̅ ημων χ̅ϲ̅ ι̅ϲ̅ και θ̅ϲ̅ ο πατηρ ημων ο αγαπηϲαϲ ημαϲ και δουϲ παρακληϲιν αιωνιαν και ελπιδα αγαθην εν χαριτι
17 παρακαλεϲαι υμων ταϲ καρδιαϲ και ϲτηριξαι εν παντι εργω και λογω αγαθω