Библия » Ватиканский кодекс – 4 век

ΙΑΚΩΒΟΥ 1 κεφάλαιο

1 ιακωβοϲ θ̅υ̅ και κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅ δουλοϲ ταιϲ δωδεκα φυλαιϲ ταιϲ εν τη διαϲπορα χαιρειν
2 παϲαν χαραν ηγηϲαϲθε αδελφοι μου οταν πειραϲμοιϲ περιπεϲητε ποικιλοιϲ
3 γεινωϲκοντεϲ οτι το δοκιμιον υμων {τηϲ πιϲτεωϲ} [1] κατεργαζεται υπομονην
4 η δε υπομονη εργον τελειο̅ εχετω ινα ητε τελειοι και ολοκληροι εν μηδενι λειπομενοι
5 ει δε τιϲ υμων λειπεται ϲοφιαϲ αιτειτω παρα του διδοντοϲ θ̅υ̅ παϲιν απλωϲ και μη ονειδιζοντοϲ και δοθηϲεται αυτω
6 αιτειτω δε εν πιϲτει μηδεν διακρεινομενοϲ ο γαρ διακρεινομενοϲ εοικε κλυδωνι θαλαϲϲηϲ ανεμιζομενω και ρειπιζομενω
7 μη γαρ οιεϲθω ο ανθρωποϲ εκεινοϲ οτι λημψεται τι παρα του κ̅υ̅
8 ανηρ διψυχοϲ ακαταϲτατοϲ εν παϲαιϲ ταιϲ οδοιϲ αυτου
9 καυχαϲθω δε αδελφοϲ ο ταπεινοϲ εν τω υψει αυτου
10 ο δε πλουϲιοϲ εν τη ταπεινωϲι αυτου οτι ωϲ ανθοϲ χορτου παρελευϲεται
11 ανετειλεν γαρ ο ηλιοϲ ϲυν τω καυϲωνι και εξηρανε τον χορτον και το ανθοϲ αυτου εξεπεϲεν και η ευπρεπεια του προϲωπου απωλετο ουτωϲ και ο πλουϲιοϲ εν ταιϲ πορειαιϲ αυτου μαρανθηϲεται
12 μακαριοϲ ανηρ οϲ υπομενει πειραϲμον οτι δοκιμοϲ γενομενοϲ λημψεται τον ϲτεφανον τηϲ ζωηϲ ον επηγγειλατο τοιϲ αγαπωϲιν αυτον
13 μηδειϲ πειραζομενοϲ λεγετω οτι απο θ̅υ̅ πειραζομαι ο γαρ θ̅ϲ̅ απειραϲτοϲ εϲτιν κακων πειραζει δε αυτοϲ ουδενα
14 εκαϲτοϲ δε πειραζεται υπο τηϲ ιδιαϲ επιθυμιαϲ εξελκομενοϲ και δελεαζομενοϲ
15 ειτα η επιθυμια ϲυλλαβουϲα τικτει αμαρτια̅ η δε αμαρτια αποτελεϲθειϲα αποκυει θανατο̅
16 μη πλαναϲθε αδελφοι μου αγαπητοι
17 παϲα δοϲιϲ αγαθη και παν δωρημα τελειον ανωθε̅ εϲτιν καταβαινον απο του πατροϲ των φωτων παρ ω ουκ ενι παραλλαγη η τροπηϲ αποϲκιαϲματοϲ
18 βουληθειϲ απεκυηϲεν ημαϲ λογω αληθειαϲ ειϲ το ειναι ημαϲ απαρχην τινα τω̅ αυτου κτιϲματων
19 ιϲτε αδελφοι μου αγαπητοι εϲτω δε παϲ ανθρωποϲ ταχυϲ ειϲ το ακουϲαι βραδυϲ ειϲ το λαληϲαι βραδυϲ ειϲ οργην
20 οργη γαρ ανδροϲ δικαιοϲυνην θ̅υ̅ ουκ εργαζεται
21 διο αποθεμενοι παϲαν ρυπαριαν και περιϲϲειαν κακιαϲ εν πραυτητι δεξαϲθε το̅ εμφυτον λογον τον δυναμενον ϲωϲαι ταϲ ψυχαϲ υμων
22 γεινεϲθε δε ποιηται λογου και μη ακροαται μονον παραλογιζομενοι εαυτουϲ
23 οτι ει τιϲ ακροατηϲ λογου εϲτιν και ου ποιητηϲ ουτοϲ εοικε̅ ανδρι κατανοουντι το προϲωπον τηϲ γενεϲεωϲ αυτου εν εϲοπτρω
24 κατενοηϲεν γαρ εαυτον και απεληλυθεν και ευθεωϲ επελαθετο οποιοϲ ην
25 ο δε παρακυψαϲ ειϲ νομον τελειον τον τηϲ ελευθεριαϲ και παραμειναϲ ουκ ακροατηϲ επιληϲμονηϲ γενομενοϲ αλλα ποιητηϲ εργου ουτοϲ μακαριοϲ εν τη ποιηϲει αυτου εϲται
26 ει τιϲ δοκει θρηϲκοϲ ειναι μη χαλινων γλωϲϲαν εαυτου αλλα απατων καρδια̅ εαυτου τουτου ματαιοϲ η θρηϲκεια
27 θρηϲκεια καθαρα κι αμιαντοϲ παρα τω θ̅ω̅ και πατρι αυτη εϲτιν επιϲκεπτεϲθαι ορφανουϲ και χηραϲ εν τη θλειψει αυτων αϲπιλον εαυτον τηρειν απο του κοϲμου

Примечания:

3  [1] {}

Нашли в тексте ошибку? Выделите её и нажмите: Ctrl + Enter

Соборное послание апостола Иакова, 1 глава

Обратите внимание. Номера стихов — это ссылки, ведущие на раздел со сравнением переводов, параллельными ссылками, текстами с номерами Стронга. Попробуйте, возможно вы будете приятно удивлены.


2007–2021, сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите: bible-man@mail.ru.