1 І прыйшоў ізноў у сынагогу; там быў чалавек, які меў засохлую руку.
2 І сачылі Яго, ці ня будзе ацаляць у сыботу, каб абвінаваціць Яго.
3 Ён-жа кажа сухарукаму: «Стань пасяродку».
4 Тады гаворыць да іх: «Ці належыць у сыботу дабро тварыць, ці тварыць зло? Душу выбавіць ці загубіць яе?» Але яны маўчалі.
5 I, глянуўшы на іх гнеўна ды сумуючы аб закамянеласьці сэрцаў іхных, кажа сухарукаму: «Падымі руку тваю!» Ён падняў, і стала рука яго здароваю, як і другая.
6 Фарысеі выйшаўшы, зараз-жа зрабілі змову з ірадыянамі на Яго, каб загубіць Яго.
7 Ісус-жа з вучнямі Сваімі адыйшоў да мора, а за Ім пайшло мноства народу з Галілеі, Юдэі,
8 з Ерусаліму, і Ідумэі, і з-за Ярдану, і з ваколіц Тыру й Сыдону, — вялікай грамадою йшлі да Яго, дачуўшыся, што Ён тварыў.
9 I сказаў вучням Сваім, каб прыгатавалі для Яго човен, з увагі на мноства народу, каб ня сьціскалі Яго.
10 Бо шматлікіх Ён ацаліў, таму ўсе, хто меў нядугу, ціснуліся да Яго, каб дакрануцца да Яго.
11 І духі нячыстыя, убачыўшы Яго, пáдалі прад Ім і крычалі, кажучы: «Ты Сын Божы!»
12 Але Ён моцна забараняў ім, каб не выяўлялі Яго.
13 I, узыйшоўшы на гару, паклікаў да Сябе, каго Сам хацеў, і прыйшлі да Яго.
14 I, выбраўшы зь іх дванаццаць, каб былі зь Ім і каб пасылаць іх на прапаведаньне.
15 I каб яны мелі ўладу вызваляць зь нядугаў і выганяць злыдухаў.
16 І выбраў Сымона, даўшы яму ймя Пётра.
17 I Якуба Заведэева й Яна, брата яго, даўшы ім іменьні Бэанаргэс, што значыць — сыны громавы.
18 I Андрэя, і Піліпа, і Бартламея, і Мацьвея, і Хаму, і Якуба Алфеевага, і Фадзея, і Сымана Кананіта.
19 І Юду Іскарыёта, які й прадаў Яго.
20 I прыходзяць дадому, ізноў зыходзіцца народ, аж ім нават і хлеба зьесьці нельга было.
21 I, дачуўшыся, бліжнія Яго пайшлі забраць Яго, бо апавядалі, што Ён не пры сабе.
22 А кніжнікі, якія прыйшлі зь Ерусаліму, гаварылі, што Ён мае ў Сабе вельзэвула, і што выганяе злыдухаў сілаю князя шатанскага.
23 I, паклікаўшы іх, гаварыў ім прыпавесьцямі: «Як можа шатан шатана выганяць?
24 Калі гаспадарства само ў сабе падзеліцца, ня можа ўстаяць гаспадарства тое.
25 I калі дом разьдзеліцца сам ў сабе, ня зможа ўстаяць дом той.
26 I калі шатан паўстаў сам на сябе й разьдзяліўся, ня можа ўстаяць, але канец яму.
27 Ніхто ня можа, увайшоўшы ў дом дужага чалавека, рабаваць дабро яго, калі перш ня зьвяжа дужага, і тады абрабуе дом ягоны».
28 «Папраўдзе кажу вам: усе грахі будуць адпушчаны сыном чалавечым і ўсе зьнявагі, якімі-б ні зьневажалі.
29 Але хто будзе зьневажаць Духа Сьвятога, таму ня будзе адпушчэньня ніколі, бо падлягае вечнаму асуджэньню.»
30 I сказаў гэта таму, што гаварылі: «У Ім нячысты дух».
31 Тады прыйшлі Маці й браты Ягоныя і, стоячы вонках дому, паслалі да Яго паклікаць Яго.
32 Навокал Яго сядзеў народ; і сказалі Яму: «Вось Маці Твая, і браты Твае, і сёстры Твае на падворку пытаюць пра Цябе».
33 I сказаў ім: «Хто Маці Мая, ці браты Мае?»
34 I, абвёўшы позіркам усіх, што сядзелі вокал Яго, сказаў: «Вось маці Мая й браты Мае.
35 Бо хто будзе выпаўняць волю Божую, той брат Мой, і сястра Мая, і маці Мая».