1 З чаго ўзьнікаюць войны ды скуль звадкі паміж вамі? Ня скуль інакш як са страсьцяў (змысловасьці) вашых, што ўздымаюцца ў членах вашых.
2 Сквапіцеся (пажадаеце), а ня маеце, забіваеце і завідаваеце, а ня можаце здабыць. Вадзіцеся ды б'іцёся, але ня маеце, бо ня моліцеся, ня просіце.
3 Моліцеся, але не атрымоўваеце, бо блага моліцеся, стараючыся толькі задаволіць свае страсьці.
4 Чужаложнікі, ці вы ня ведаеце, што дружба (сяброўства) з гэтым сьветам ёсьць варожай Богу. Дык хто хацеў бы стацца прыяцелем гэтага сьвету, робіцца непрыяцелем Бога.
5 Можа ўважаеце, што здарма Пісаньне кажа: "Зайздросна прагне дух, Які пражывае ў нас!"
6 Дык большую дае ласку паводле таго, як сказана: "Бог працівіцца пыхлівым, а пакорным ласку дае".
7 Дык падчыняйцеся Богу, а працівіцеся д'яблу і ён уцячэ ад вас".
8 Туліцеся да Бога, а Ён прыхілецца да вас. Ачысьцеце рукі, грэшнікі, усьвяціце сэрцы — крывадушнікі.
9 Пакарыцеся (кайцеся), плачце і сумуйце, хай сьмех ваш абернецца ў жалобу, а радасьць у жаль.
10 Спакарыцеся перад Госпадам і Ён падыме вас (на духу).
11 Браты, не ачарняйце адзін другога (аднаго). Хто ачарняе брата свайго або асуджае брата свайго, той нарушае Закон ды асуджае Закон. А калі ты асуджаеш Закон, дык ты не споўніцель закону, а суддзя.
12 Адзін жа законадаўца і судьдзя, які можа збавіць або загубіць. А ты хто такі, што судзіш бліжняга?
13 Вы, што кажаце цяпер: "Сёньня або заўтра пойдзем у той ці іншы горад і пражывём там год, займемся гандлям ды заробім",
14 а ці вы ведаеце, што будзе заўтра з жыцьцём вашым! (а ці вы ведаеце, ці дажывіцё заўтрашняга дня?). Парай вы, што на хвілінку паяўляецца, а затым прападае.
15 Таму кажыце: "Калі Госпад захоча, буду жыць і зарабляць тое і сёе".
16 Вы цяпер прахваляецеся ў сваёй пыхлівасьці. Кожнае такое пустахвальства — крывадушнае, ліхое.
17 Таму той, хто можа добра рабіць, а ня робіць — грашыць.