1 διαμαρτυρομαι ενωπιον του θ̅υ̅ και χ̅υ̅ ι̅υ̅ του μελλοντοϲ κρινιν ζω̅ταϲ και νεκρουϲ και την επιφανειαν αυτου και την βαϲιλειαν αυτου
2 κηρυξον τον λογο̅ επιϲτηθι ευκαιρωϲ ακαιρωϲ ελεγξον παρακαλεϲο̅ επιτιμηϲον εν μαϲη μακροθυμια και διδαχη
3 εϲται γαρ καιροϲ οτε τηϲ υγιαινουϲηϲ διδαϲκαλιαϲ ουκ ανεξονται αλλα κατα ταϲ ιδιαϲ επιθυμιαϲ εαυτοιϲ επιϲωρευϲουϲιν διδαϲκαλουϲ κνηθομενοι την ακοην
4 και απο μεν τηϲ αληθιαϲ την ακοη̅ αποϲτρεψουϲιν επι δε τουϲ μυθουϲ εκτραπηϲονται
5 ϲυ δε νηφε εν παϲι̅ εργον ποιηϲον ευαγγελιϲτου την διακονιαν ϲου πληροφορηϲον
6 εγω γαρ ηδη ϲπενδομαι και ο καιροϲ τηϲ αναλυϲεωϲ μου εφεϲτηκεν
7 τον καλον αγωνα ηγωνιϲμαι τον δρομο̅ τετελεκα την πιϲτι̅ τετηρηκα
8 λοιπον αποκειται μοι ο τηϲ δικαιοϲυνηϲ ϲτεφανοϲ ον αποδωϲει μοι ο κ̅ϲ̅ εν εκινη τη ημερα ο διϗοϲ κριτηϲ ου μονο̅ δε εμοι αλλα και παϲι την επιφανειαν αυτου
9 ϲπουδαϲον ελθιν προϲ με ταχεωϲ
10 δημαϲ γαρ με εγκατελιπεν αγαπηϲαϲ τον νυν αιωνα και επορευθη ειϲ θεϲϲαλονικην κρηϲκηϲ ειϲ γαλλιαν τιτοϲ ειϲ δαλματιαν
11 λουκαϲ εϲτιν μονοϲ μετ εμου μαρκον αναλαβω̅ αγε μετα ϲεαυτου εϲτιν γαρ μοι ευχρηϲτοϲ ειϲ διακονια̅
12 {τηχικον}[4] δε απεϲτιλα ειϲ εφεϲον
13 τον φελονην ον απελιπον εν τρωαδι παρα καρπω ερχομενοϲ φερε και τα βιβλια μαλιϲτα ταϲ μεμβραναϲ
14 αλεξανδροϲ ο χαλκευϲ πολλα μοι κακα ενεδιξατο αποδωϲει αυτω ο κ̅ϲ̅ κατα τα εργα
15 ον και ϲυ φυλαϲϲου λιαν γαρ αντεϲτη τοιϲ ημετεροιϲ λογοιϲ
16 εν τη πρωτη μου απολογια ουδειϲ μοι παρεγενετο αλλα παντεϲ με ενκατελιπον μη αυτοιϲ λογιϲθιη
17 ο δε κ̅ϲ̅ μοι παρεϲτη και ενεδυναμωϲεν με ινα δι εμου το κηρυγμα πληροφορηθη και ακουϲωϲιν παντα τα εθνη και ερυϲθην εκ ϲτοματοϲ λεο̅τοϲ
18 ρυϲετε με ο κ̅ϲ̅ απο παντοϲ εργου πονηρου και ϲωϲει ειϲ την βαϲιλειαν αυτου την επουρανιον ω η δοξα ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων αμην
19 αϲπαϲαι πριϲκαν ϗ ακυλαν και τον ονηϲιφορου οικον
20 εραϲτοϲ εμινεν εν κορινθω τροφιμον δε απελιπον εν μιλητω αϲθενουντα
21 ϲπουδαϲον προ χειμωνοϲ ελθει̅ αϲπαζετε ϲε ευβουλοϲ και πουδηϲ και λινοϲ και κλαυδια και οι αδελφοι
22 ο κ̅ϲ̅ μετα του π̅ν̅ϲ̅ ϲου η χαριϲ μεθ υμων