1 παυλοϲ και ϲιλουανοϲ και τιμοθεοϲ τη εκκληϲια θεϲϲαλονικεων εν θ̅ω̅ πατρι και κ̅ω̅ ι̅υ̅ χ̅ω̅ χαριϲ υμιν και ειρηνη απο θ̅υ̅ π̅ρ̅ϲ̅ ημων και κ̅υ̅ ι̅υ̅ χ̅υ̅
2 ευχαριϲτουμεν τω θ̅ω̅ παντοτε περι παντων υμων μνιαν ποιουμενοι επι των προϲευχων ημων αδειαλιπτωϲ
3 μνημονευοντεϲ υμων του εργου τηϲ πιϲτεωϲ και του κοπου τηϲ αγαπηϲ και τηϲ υπομονηϲ τηϲ ελπιδοϲ του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ εμπροϲθεν του θ̅υ̅ και πατροϲ ημων
4 ειδοτεϲ αδελφοι ηγαπημενοι υπο του θ̅υ̅ την εκλογη̅ υμων
5 οτι το ευαγγελιον του θ̅υ̅ ημω̅ ουκ εγενηθη ειϲ υμαϲ εν λογω μονον αλλα και εν δυναμι και εν π̅ν̅ι̅ αγιω και πληροφορια πολλη καθωϲ οιδατε οιοι εγενηθημεν υμιν δι υμαϲ
6 και υμειϲ μιμητε ημων εγενηθητε και του κ̅υ̅ δεξαμενοι τον λογο̅ εν θλιψει πολλη μετα χαραϲ π̅ν̅ϲ̅ αγιου
7 ωϲτε γενεϲθαι υμαϲ τυπουϲ παϲιν τοιϲ πιϲτευουϲιν εν τη μακαιδονια και εν τη αχαια
8 αφ υμων {}[1] εξηχηται ο λογοϲ του θ̅υ̅ ου μονον εν τη μακαιδονια και εν τη αχαια αλλα̅ παντι τοπω η πιϲτιϲ υμων η προϲ τον θ̅ν̅ εξεληλυθε̅ ωϲτε μη χριαν εχιν ημαϲ λαλειν τι
9 αυτοι γαρ περι ημων απαγγελλουϲιν οποιαν ειϲοδον εϲχομεν προϲ υμαϲ και πωϲ επεϲτρεψατε προϲ το̅ θ̅ν̅ απο των ειδωλων δουλευειν θ̅ω̅ ζωντι και αληθινω
10 και αναμενι̅ τον υ̅ν̅ αυτου εκ των ουρανων ον ηγειρεν εκ των νεκρων ι̅ν̅ τον ρυομενον ημαϲ εκ τηϲ οργηϲ τηϲ ερχομενηϲ