1 διο μηκετι ϲτεγοντεϲ ηυδοκηϲαμεν καταλιφθηναι εν αθηναιϲ μονοι
2 και επεμψαμεν τιμοθεον τον αδελφο̅ ημων και διακονο̅ του θ̅υ̅ εν τω ευαγγελιω του χ̅υ̅ ειϲ το ϲτηριξαι υμαϲ και παρακαλεϲαι υπερ τηϲ πιϲτεωϲ υμων
3 το μηδενα ϲαινεϲθαι εν ταιϲ θλιψεϲι ταυταιϲ αυτοι γαρ οιδατε οτι ειϲ τουτο κειμεθα
4 και γαρ οτε προϲ υμαϲ ημεν προελεγομεν υμιν οτι μελλομεν θλιβεϲθαι καθωϲ ϗ εγενετο και οιδατε
5 δια τουτο καγω μηκετι ϲτεγων επεμψα ειϲ το γνωναι τη̅ πιϲτιν υμων μη πωϲ επειραϲεν υμαϲ ο πειραζων και ειϲ κενον γενηται ο κοποϲ ημων
6 αρτι δε ελθο̅τοϲ τιμοθεου προϲ ημαϲ αφ υμων και ευαγγελιϲαμενου ημιν την υμων πιϲτιν και την αγαπη̅ υμων και οτι εχετε μνιαν ημων αγαθην παντοτε επιποθουντεϲ ημαϲ ιδειν καθαπερ και ημειϲ υμαϲ
7 δια τουτο παρεκληθημεν αδελφοι εφ υμιν επι παϲη τη αναγκη και θλιψει ημων δια τηϲ υμων πιϲτεωϲ
8 οτι νυν ζωμε̅ εαν υμειϲ ϲτηκητε εν κ̅ω̅
9 τινα γαρ ευχαριϲτιαν δυναμεθα τω κ̅ω̅ ανταποδουναι περι υμων επι παϲη τη χαρα η χαιρομεν δι υμαϲ εμπροϲθεν του κ̅υ̅ ημων
10 νυκτοϲ και ημεραϲ υπερ εκ περιϲϲου δεομενοι ειϲ το ιδειν υμων το προϲωπον και καταρτιϲαι τα υϲτερηματα τηϲ πιϲτεωϲ υμων
11 αυτοϲ δε ο θ̅ϲ̅ και πατηρ ημω̅ και ο κ̅ϲ̅ ημων ι̅ϲ̅ κατευθυναι την οδο̅ υμων προϲ υμαϲ
12 υμαϲ δε ο κ̅ϲ̅ πλεοναϲαι και περιϲϲευϲαι τη αγαπη ειϲ αλληλουϲ και ειϲ πανταϲ καθαπερ και ημειϲ ειϲ υμαϲ
13 ειϲ το ϲτηριξαι υμων ταϲ καρδιαϲ αμεμπτουϲ εν αγιωϲυνη εμπροϲθε̅ του θ̅υ̅ και πατροϲ ημων εν τη παρουϲια του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ μετα παντων των αγιων αυτου αμην