1 ο ην απ αρχηϲ ο ακηκοαμεν ο εωρακαμεν τοιϲ οφθαλμοιϲ ημων ο εθεαϲαμεθα και αι χειρεϲ ημων εψηλαφηϲαν περι του λογου τηϲ ζωηϲ
2 και η ζωη εφανερωθη και εωρακαμε̅ και μαρτυρουμε̅ και απαγγελλομεν υμιν την ζωην την αιωνιον ητιϲ ην προϲ τον πατερα και εφανερωθη ημιν
3 ο ακηκοαμεν και εωρακαμεν και απαγγελλομεν {ι}[1] και υμιν ινα και υμιϲ κοινωνιαν εχηται μεθ ημω̅ και η κοινωνια δε η ημετερα υμω̅ μετα του πατροϲ και μετα του υιου αυτου ι̅υ̅ χ̅υ̅
4 και ταυτα γραφομεν ημειϲ ινα η χαρα ημων η πεπληρωμενη
5 και εϲτι̅ αυτη η {απαγγελιαϲ}[2] ην ακηκοαμε̅ απ αυτου και αναγγελλομεν υμιν οτι ο θ̅ϲ̅ φωϲ εϲτι̅ και ϲκοτια εν αυτω ουκ εϲτιν ουδεμια
6 εαν ειπωμεν οτι κοινωνιαν εχομεν μετ αυτου και εν τω ϲκοτι περιπατωμεν ψευδομεθα και ου ποιουμεν την αληθιαν
7 εαν δε εν τω φωτι περιπατωμεν ωϲ αυτοϲ εϲτιν εν τω φωτι κοινωνιαν εχομεν μετ αλληλων και το αιμα ι̅υ̅ του υ̅υ̅ αυτου καθαριζει ημαϲ απο παϲηϲ αμαρτιαϲ
8 εαν ειπωμεν οτι αμαρτιαν ουκ εχομεν εαυτουϲ πλανωμεν και η αληθεια ουκ εϲτιν εν ημιν
9 εαν ομολογωμε̅ ταϲ αμαρτιαϲ ημω̅ πιϲτοϲ και δικαιοϲ ινα αφη ημιν ταϲ αμαρτιαϲ ημω̅ και καθαριϲη ημαϲ απο παϲηϲ αδικιαϲ
10 εαν ειπωμεν οτι ουκ ημαρτηκαμεν ψευϲτη̅ ποιουμεν αυτο̅ και ο λογοϲ αυτου ουκ εϲτιν εν ημι̅