1 ο ην απ αρχηϲ ο ακηκοαμεν ο εωρακαμεν τοιϲ οφθαλμοιϲ ημων ο εθεαϲαμεθα και αι χειρεϲ ημων εψηλαφηϲαν περι του λογου τηϲ ζωηϲ
2 και η ζωη εφανερωθη και εωρακαμεν και μαρτυρουμεν και απαγγελλομεν υμιν την ζωην την αιωνιον ητιϲ ην προϲ τον π̅ρ̅α̅ και εφανερωθη ημιν
3 ο εωρακαμεν και ακηκοαμεν απαγγελλομεν και υμιν ινα και υμειϲ κοινωνιαν εχητε μεθ ημων και η κοινωνια η ημετερα μετα του π̅ρ̅ϲ̅ και μετα του υιου αυτου ι̅υ̅ χ̅υ̅
4 και ταυτα γραφομεν υμιν ινα η χαρα ημων η πεπληρωμενη
5 και εϲτιν αυτη η αγγελια ην ακηκοαμεν απ αυτου και αναγγελλομεν εν υμιν οτι ο θ̅ϲ̅ φωϲ εϲτιν και ϲκοτια εν αυτω ουκ εϲτιν ουδεμια
6 εαν ειπωμεν οτι κοινωνιαν εχομεν μετ αυτου και εν τω ϲκοτει περιπατωμεν ψευδομεθα και ου ποιωμεν την αληθειαν
7 εαν δε εν τω φωτι περιπατωμεν ωϲ αυτοϲ εϲτιν εν τω φωτι κοινωνιαν εχομεν μετ αλληλων και το αιμα ι̅υ̅ του υιου αυτου καθαριζει ημαϲ απο παϲηϲ αμαρτιαϲ
8 εαν ειπωμεν οτι αμαρτιαν ουκ εχομεν εαυτοιϲ πλανωμεν και η αληθεια εν ημιν ουκ εϲτιν
9 εαν ομολογωμε̅ ταϲ αμαρτιαϲ ημων πιϲτοϲ εϲτιν και δικαιοϲ ινα αφη ημι̅ ταϲ αμαρτιαϲ ημων και καθαριϲη απο παϲηϲ αδικιαϲ
10 εαν ειπωμεν οτι ουχ ημαρτηκαμεν ψευϲτην ποιουμεν αυτον και ο λογοϲ αυτου ουκ εϲτιν εν ημιν