1 ειδετε ποταπην αγαπην δεδωκε̅ ημιν ο πατηρ ινα τεκνα θ̅υ̅ κληθωμεν και εϲμε̅ δια τουτο ο κοϲμοϲ ου γινωϲκει υμαϲ οτι ουκ εγνω αυτον
2 αγαπητοι νυν τεκνα θ̅υ̅ εϲμεν ϗ ουπω εφανερωθη τι εϲομεθα οιδαμεν οτι εαν φανερωθη ομοιοι αυτω εϲομεθα οτι οψομεθα αυτον καθωϲ εϲτιν
3 και παϲ ο εχων την ελπιδα ταυτην επ αυτω αγνιζι εαυτον καθωϲ εκινοϲ αγνοϲ εϲτιν
4 παϲ ο ποιων την αμαρτιαν και την ανομιαν ποιει και η αμαρτια εϲτι̅ {και}[4] η ανομια
5 και οιδαμεν οτι εκεινοϲ εφανερωθη ινα ταϲ αμαρτιαϲ ημων αρη και αμαρτια ουκ εϲτιν εν αυτω
6 παϲ ο εν αυτω μενων ουχ αμαρτανι παϲ ο αμαρτανων ουχ εωρακεν αυτον ουδε εγνωκεν αυτον
7 τεκνια μηδειϲ πλανατω υμαϲ ο ποιων δικαιοϲυνη̅ δικαιοϲ εϲτιν καθωϲ εκεινοϲ διϗοϲ εϲτιν
8 ο ποιων την αμαρτιαν εκ του διαβολου εϲτι̅ οτι απ αρχηϲ ο διαβολοϲ αμαρτανι ειϲ τουτο εφανερωθη ο υ̅ϲ̅ του θ̅υ̅ ινα λυϲη τα εργα του διαβολου
9 παϲ ο γεγεννημενοϲ εκ του θ̅υ̅ αμαρτια̅ ου ποιει οτι ϲπερμα αυτου εν αυτω μενει και ου δυναται αμαρτανιν οτι εκ του θ̅υ̅ γεγεννηται
10 εν τουτω φανερα εϲτιν τα τεκνα του θ̅υ̅ και τα τεκνα του διαβολου παϲ ο μη ποιων δικεοϲυνην ουκ εϲτι̅ εκ του θ̅υ̅ και ο μη αγαπων τον αδελφον αυτου
11 οτι αυτη εϲτιν η επαγγελια ην ηκουϲαται απ αρχηϲ ινα αγαπωμεν αλληλουϲ
12 ου καθωϲ καιν εκ του πονηρου ην και εϲφαξεν τον αδελφον αυτου και χαριν τινοϲ εϲϲφαξεν αυτον οτι τα εργα αυτου πονηρα ην τα δε του αδελφου αυτου δικαια
13 και μη θαυμαζετε αδελφοι ει μιϲι υμαϲ ο κοϲμοϲ
14 ημειϲ οιδαμεν οτι μεταβεβηκεν εκ του θανατου ειϲ την ζωην οτι αγαπωμε̅ τουϲ αδελφουϲ ημων ο μη αγαπω̅ μενει εν τω θανατω
15 παϲ ο μιϲω̅ τον αδελφον αυτου ανθρωποκτονοϲ εϲτιν και οιδατε οτι παϲ ανθρωποκτονοϲ ουκ εχει ζωην αιωνιον εν εαυτω μενουϲαν
16 εν τουτω εγνωκαμεν την αγαπην οτι εκεινοϲ υπερ ημων την ψυχην αυτου εθηκεν και ημιϲ οφειλομεν υπερ των αδελφων ταϲ ψυχαϲ θειναι
17 οϲ δ αν εχη τον βιον του κοϲμου και θεωρη τον αδελφον αυτου χριαν εχοντα και κλιϲη τα ϲπλαγχνα αυτου απ αυτου πωϲ η αγαπη του θ̅υ̅ μενει εν αυτω
18 τεκνια μη αγαπωμεν λογω και γλωϲϲη αλλα εν εργω και αληθια
19 και ε̅ τουτω γνωϲομεθα οτι εκ τηϲ αληθειαϲ εϲμεν και εκπροϲθεν αυτου πειϲομεν ταϲ καρδιαϲ ημων
20 οτι εαν καταγιγνωϲκη ημων η καρδια οτι μειζων εϲτιν ο θ̅ϲ̅ τηϲ καρδιαϲ ημων και γινωϲκι παντα
21 αδελφοι εαν η καρδια ημων μη καταγινωϲκω ημω̅ παρρηϲιαν εχομεν προϲ τον θ̅ν̅
22 και ο εαν αιτωμεθα λαμβανομεν απ αυτου οτι ταϲ εντολαϲ αυτου τηρωμεν και τα αρεϲτα ενωπιον αυτου ποιουμεν
23 και αυτη εϲτιν η εντολη αυτου ινα πιϲτευωμεν τω ονοματι του υ̅υ̅ αυτου ι̅υ̅ χ̅υ̅ και αγαπωμεν αλληλουϲ καθωϲ εδωκεν εντολην ημιν
24 και ο τηρων ταϲ εντολαϲ αυτου εν αυτω μενει και αυτοϲ εν αυτω εν τουτω γινωϲκομεν οτι μενει εν ημιν εκ του π̅ν̅ϲ̅ ου εδωκε̅ ημιν