1 ιδετε ποταπην αγαπην δεδωκε̅ υμιν ο πατηρ ινα τεκνα θ̅υ̅ κληθωμεν και εϲμε̅ δια τουτο ο κοϲμοϲ ου γεινωϲκει ημαϲ οτι ουκ εγνω αυτον
2 αγαπητοι νυν τεκνα θ̅υ̅ εϲμεν και ουπω εφανερωθη τι εϲομεθα οιδαμεν οτι εαν φανερωθη ομοιοι αυτω εϲομεθα οτι οψομεθα αυτον καθωϲ εϲτιν
3 και παϲ ο εχων την ελπιδα ταυτην επ αυτω αγνιζει εαυτον καθωϲ εκεινοϲ αγνοϲ εϲτιν
4 παϲ ο ποιων την αμαρτιαν και την ανομιαν ποιει και η αμαρτια εϲτιν η ανομια
5 και οιδατε οτι εκεινοϲ εφανερωθη ινα ταϲ αμαρτιαϲ αρη και αμαρτια εν αυτω ουκ εϲτιν
6 παϲ ο εν αυτω μενων ουχ αμαρτανει παϲ ο αμαρτανω̅ ουχ εορακεν αυτον ουδε εγνωκεν αυτον
7 τεκνια μηδειϲ πλανατω υμαϲ ο ποιων την δικαιοϲυνην δικαιοϲ εϲτιν καθωϲ εκεινοϲ δικαιοϲ εϲτιν
8 ο ποιω̅ την αμαρτιαν εκ του διαβολου εϲτιν οτι απ αρχηϲ ο διαβολοϲ αμαρτανει ειϲ τουτο εφανερωθη ο υιοϲ του θ̅υ̅ ινα λυϲη τα εργα του διαβολου
9 παϲ ο γεγεννημενοϲ εκ του θ̅υ̅ αμαρτιαν ου ποιει οτι ϲπερμα αυτου εν αυτω μενει και ου δυναται αμαρτανειν οτι εκ του θ̅υ̅ γεγεννηται
10 εν τουτω φανερα εϲτι̅ τα τεκνα του θ̅υ̅ και τα τεκνα του διαβολου παϲ ο μη ποιων δικαιοϲυνην ουκ εϲτιν εκ του θ̅υ̅ και ο μη αγαπω̅ τον αδελφον αυτου
11 οτι αυτη εϲτιν η αγγελια ην ηκουϲατε απ αρχηϲ ινα αγαπωμεν αλληλουϲ
12 ου καθωϲ καιν εκ του πονηρου η̅ και εϲφαξεν τον αδελφον αυτου και χαριν τινοϲ εϲφαξεν αυτο̅ οτι τα εργα αυτου πονηρα ην τα δε του αδελφου αυτου δικαια
13 μη θαυμαζετε αδελφοι ει μειϲει υμαϲ ο κοϲμοϲ
14 ημειϲ οιδαμεν οτι μεταβεβηκαμεν εκ του θανατου ειϲ την ζωη̅ οτι αγαπωμεν τουϲ αδελφουϲ ο μη αγαπω̅ μενει εν τω θανατω
15 παϲ ο μειϲων τον αδελφον εαυτου ανθρωποκτονοϲ εϲτιν και οιδατε οτι παϲ ανθρωποκτονοϲ ουκ εχει ζωην αιωνιον εν αυτω μενουϲαν
16 εν τουτω εγνωκαμεν την αγαπην οτι εκεινοϲ υπερ ημων την ψυχην αυτου εθηκεν και ημειϲ οφειλομεν υπερ τω̅ αδελφων ταϲ ψυχαϲ θειναι
17 οϲ δ αν εχη το̅ βιον του κοϲμου και θεωρη τον αδελφον αυτου χρειαν εχοντα και κλειϲη τα ϲπλαγχνα αυτου απ αυτου πωϲ η αγαπη του θ̅υ̅ μενει εν αυτω
18 τεκνια μη αγαπωμεν λογω μηδε τη γλωϲϲη αλλ ε̅ εργω και αληθεια
19 εν τουτω γνωϲομεθα οτι εκ τηϲ αληθειαϲ εϲμεν και εμπροϲθεν αυτου πειϲομεν την καρδιαν ημων
20 οτι εαν καταγεινωϲκη ημων η καρδια οτι μειζων εϲτιν ο θ̅ϲ̅ τηϲ καρδιαϲ ημων και γεινωϲκει παντα
21 αγαπητοι εαν η καρδια μη καταγεινωϲκη παρρηϲιαν εχει προϲ τον θ̅ν̅
22 και ο αν αιτωμεν λαμβανομεν απ αυτου οτι ταϲ εντολαϲ αυτου τηρουμεν και τα αρεϲτα ενωπιον αυτου ποιουμεν
23 και αυτη εϲτιν η εντολη αυτου ινα πιϲτευϲωμεν τω ονοματι του υιου αυτου ι̅υ̅ χ̅υ̅ και αγαπωμε̅ αλληλουϲ καθωϲ εδωκεν εντολην ημιν
24 και ο τηρων ταϲ εντολαϲ αυτου εν αυτω μενει και αυτοϲ εν αυτω και εν τουτω γεινωϲκομεν οτι μενει εν ημι̅ εκ του πνευματοϲ ου ημιν εδωκεν