1 τεκνια μου ταυτα γραφω υμιν ινα μη αμαρτητε και εαν τιϲ αμαρτη παρακλητον εχομεν προϲ τον π̅ρ̅α̅ ι̅ν̅ χ̅ν̅ δικαιον
2 και αυτοϲ ιλαϲμοϲ εϲτιν περι των αμαρτιων ημων ου περι των ημετερων δε μονον αλλα και περι ολου του κοϲμου
3 και εν τουτω γινωϲκομεν οτι εγνωκαμεν αυτον εαν ταϲ εντολαϲ αυτου φυλαξωμεν
4 ο λεγων οτι εγνωκα αυτον και ταϲ ε̅τολαϲ αυτου μη τηρων ψευϲτηϲ εϲτι̅ και η αληθια του θ̅υ̅ ουκ εϲτιν
5 οϲ δ αν τηρη αυτου τον λογον αληθωϲ εν τουτω η αγαπη του θ̅υ̅ τετελειωται εν τουτω γινωϲκομεν οτι εν αυτω εϲμεν
6 ο λεγων εν αυτω μενιν οφιλει καθωϲ εκεινοϲ περιεπατηϲεν και αυτοϲ ουτωϲ περιπατειν
7 αγαπητοι ουκ εντολην καινην γραφω υμιν αλλ εντολην παλαιαν ην ειχετε απ αρχηϲ η εντολη η παλαια εϲτιν ο λογοϲ ον ηκουϲατε
8 παλιν εντολην καινη̅ γραφω υμιν ο εϲτιν αληθεϲ και εν αυτω και εν υμιν οτι η ϲκοτια παραγεται και το φωϲ τον αληθινον ηδη φαινει
9 ο λεγων εν τω φωτι ειναι και το̅ αδελφον αυτου μειϲων ψευϲτηϲ εϲτιν και εν τη ϲκοτια εϲτιν εωϲ αρτι
10 ο αγαπω̅ τον αδελφον αυτου εν τω φωτι μενει και ϲκανδαλον ουκ εϲτιν εν αυτω
11 ο δε μιϲω̅ τον αδελφον αυτου εν τη ϲκοτια εϲτι̅ και εν τη ϲκοτια περιπατει και ουκ οιδεν που υπαγει οτι η ϲκοτια ετυφλωϲεν τουϲ οφθαλμουϲ αυτου
12 γραφω υμιν τεκνια οτι αφεονται υμιν αι αμαρτιαι δια το ονομα αυτου
13 γραφω υμιν πατερεϲ οτι εγνωκατε τον απ αρχηϲ γραφω υμιν νεανιϲκοι οτι νενικηκατε το πονηρον
14 εγραψα υμιν παιδια οτι εγνωκατε τον πατερα εγραψα υμιν πατερεϲ οτι εγνωκατε τον απ αρχηϲ εγραψα υμιν νεανιϲκοι οτι ιϲχυροι εϲτε και ο λογοϲ του θ̅υ̅ εν υμιν μενει και νενικηκατε τον πονηρο̅
15 μη αγαπατε τον κοϲμον μηδε τα εν τω κοϲμω εαν τιϲ αγαπα τον κοϲμον ουκ εϲτι̅ η αγαπη του πατροϲ εν αυτω
16 οτι παν το εν τω κοϲμω η επιθυμια τηϲ ϲαρκοϲ και η επιθυμια των οφθαλμω̅ και η αλαζονια του βιου ουκ εϲτι̅ εκ του πατροϲ αλλ εκ του κοϲμου εϲτιν
17 και ο κοϲμοϲ παραγεται και η επιθυμια αυτου ο δε ποιων το θελημα του θ̅υ̅ μενει ειϲ τον αιωνα
18 παιδια εϲχατη ωρα εϲτιν και καθωϲ ηκουϲατε οτι αντιχριϲτοϲ ερχεται και νυν αντιχριϲτοι πολλοι γεγοναϲιν οθεν γινωϲκομεν οτι εϲχατη ωρα εϲτιν
19 εξ ημων εξηλθον αλλ ουκ ηϲαν εξ ημων ει γαρ ηϲαν εξ ημων μεμενηκιϲαν αν μεθ ημων αλλ ινα φανερωθωϲιν οτι ουκ ειϲιν παντεϲ εξ ημων
20 και υμιϲ χριϲμα εχετε απο του αγιου και οιδαται παντεϲ
21 ουκ εγραψα υμιν οτι ουκ οιδατε την αληθιαν αλλ οτι οιδαται αυτην και οτι παν ψευδοϲ εκ τηϲ αληθιαϲ ουκ εϲτιν
22 τιϲ εϲτιν ο ψευϲτηϲ ει μη ο αρνουμενοϲ οτι ι̅ϲ̅ ουκ εϲτιν ο χ̅ϲ̅ ουτοϲ εϲτιν ο αντιχριϲτοϲ ο αρνουμενοϲ {ϗ}[3] τον π̅ρ̅α̅ και τον υ̅ν̅
23 παϲ ο αρνουμενοϲ τον υ̅ν̅ ουδε τον πατερα εχει ο ομολογων τον υ̅ν̅ και τον πατερα εχει
24 υμειϲ ο ακηκοατε απ αρχηϲ εν υμιν μενετω εαν μιν μινη ο ακηκοατε απ αρχηϲ και υμειϲ ε̅ τω πατρι και εν τω υιω μενειτε
25 και αυτη εϲτιν η επαγγελια ην αυτοϲ επηγγιλατο ημιν την ζωην τη̅ αιωνιον
26 ταυτα δε εγραψα υμιν περι των πλανω̅των υμαϲ
27 και υμιϲ το χριϲμα ο ελαβετε απ αυτου μενει εν υμιν και ου χριαν εχετε ινα τιϲ διδαϲκη υμαϲ αλλ ωϲ το αυτου π̅ν̅α̅ διδαϲκει υμαϲ περι παντω̅ και αληθηϲ εϲτι̅ και ουκ εϲτιν ψευδοϲ και καθωϲ εδιδαξεν υμαϲ μενετε εν αυτω
28 ινα εαν φανερωθη εχωμεν παρρηϲιαν και μη αιϲχυ̅θωμεν εν τη παρουϲια αυτου απ αυτου
29 εαν ειδητε οτι δικαιοϲ εϲτιν γινωϲκετε οτι και παϲ ο ποιων την δικαιοϲυνην εξ αυτου γεγεννηται