1 На трэйці дзень было вясельле ў Кане Галілейскай; і маці Ісусава была тамака.
2 Гэтаксама Ісус і вучні Ягоныя былі пазваныя на вясельле.
3 І калі не хапіла віна, маці Ісусава кажа Яму: віна ня маюць.
4 Ісус кажа ёй: што Мне і табе, жанчына? Гадзіна Мая яшчэ не надыйшла.
5 Маці Ягоная сказала слугам: штоколечы скажа вам, зрабеце гэта.
6 Было-ж тамака шэсьць каменных судзін да вады, якія стаялі ў сузгоднасьці зь юдэйскім звычаем ачышчэньня, зьмяшчаючых па дзьве ці па тры. меры.
7 Кажа ім Ісус: напоўніце судзіны вадою. І напоунілі іх да верху.
8 І кажа ім: чэрпайце цяперака і нясеце да даглядчыка. І панесьлі.
9 І калі-ж даглядчык пакаштаваў вады, што віном сталася, — а ён ня ведаў, скуль яно, слугі-ж, што налівалі ваду, ведалі, — кліча маладога.
10 І кажа яму: кажны чалавек перш падае добрае віно, а як нап’юцца, тады горшае; ты-ж добрае віно захаваў дагэтуль.
11 Гэтак зрабіў Ісус пачатак цудам у Кане Галілейскай і выявіў славу Сваю, і ўверавалі ў Яго вучні Ягоныя.
12 Пасьля гэтага прыйшоў Ён у Капэрнаум, Ён і маці Ягоная, і браты Ягоныя, і вучні Ягоныя, і прабылі там некалькі дзён.
13 І была блізка Пасха юдэйская, і ўвайшоў Ісус ў Ерузалім;
14 І знайшоў у сьвятыні тых, што прадавалі валоў, авец, галубоў, і сядзелі тамака мянялы.
15 І зрабіўшы зь вяровак бізун, выгнаў са сьвятыні усіх, гэтаксама і авец і валоў, ды рассыпаў грошы мянялаў і сталы іхныя абярнуў;
16 І сказаў тым, што прадавалі галубоў: забярэце ўсе гэныя рэчы згэтуль: не рабеце дому Айца Майго домам гандлю.
17 І прыпомні вучні Ягоныя, што пра гэта было напісана: рупатлівасьць пра дом Твой пажырае Мяне.
18 Тады Юдэі, адказваючы, сказалі Яму: які знак нам дасі, чаму гэтае робіш:
19 Ісус, адказваючы ім, сказаў: зруйнуйце сьвятыню гэтую, і Я у тры дні адбудую яе.
20 Тады Юдэі сказалі; сьвятыня гэтая будавалася сорак і шэсьць гадоў, а Ты ў тры дні адбудуеш яе?
21 Але Ён гаварыў гэтае пра сьвятыню цела Свайго.
22 Затым, як уваскрос Ён ізь мертвых, вучні Ягоныя прыпомнілі, што Ён казаў гэтае, і паверылі пісаньню і слову, што Ісус сказаў.
23 Цяпер-жа, калі быў Ён ў Ерузаліме на Пасху, у дню сьвяткаваньня, дык шматлікія, бачучы цуды, якя Ён чыніў, уверылі ў імя Ягонае.
24 Але сам Ісус не давяраўся ім, бо ведаў усіх.
25 І ня меў патрэбы, каб хто-небудзь сьведчыў пра чалавека, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.