1 У тыя дні, калі лік вучняў узрастаў, пачалі Геленісты наракаць на Гебраяў, што ў штодзённым служэнні іх удовы былі крыўджаны.
2 Тады дванаццаць, склікаўшы мноства вучняў, сказалі: «Не прыдатна нам, пакінуўшы слова Божае, паслугаваць пры сталах.
3 Таму вось, браты, нагледзьце паміж сябе сем мужоў з добрым імем і поўных Духа і мудрасці, якім мы даручым гэтую работу.
4 А мы заўжды будзем на малітве і паслузе слова».
5 І спадабалася гэтая прапанова ўсім сабраўшымся, і выбралі Сцяпана, чалавека, поўнага веры і Духа Святога, і Піліпа, і Прохара, і Міканора, і Тымона, і Пармэна, і Мікалая Антыяхійца, празеліта,
6 і паставілі іх перад апосталамі, і яны, молячыся, усклалі на іх рукі.
7 І слова Божае расло, і павялічвалася вельмі лічба вучняў у Ерузаліме; нават вялікая колькасць святароў схілілася да веры.
8 Сцяпан жа, поўны ласкі і моцы, чыніў цуды ды вялікія знакі ў народзе.
9 Тады падняліся некаторыя з сінагогі, званай Лібяртынскай, і з Цырэнейскай ды з Александрыйскай, ды з тых, што былі з Цыліцыі ды з Азіі, дыспутуючы са Сцяпанам.
10 І не маглі яны ўстаяць супраць мудрасці і Духа, у Якім ён прамаўляў.
11 Тады падаслалі яны людзей, якія казалі: «Мы чулі, як ён казаў блюзнерствы на Майсея і Бога».
12 І ўзбурылі народ, і старшыняў, і кніжнікаў; і, збегшыся, схапілі яго і завялі ў раду.
13 І паставілі фальшывых сведкаў, што казалі: «Гэты чалавек не перастае прамаўляць супраць святога месца ды супраць закону.
14 Бо мы чулі, як ён казаў, што Ісус з Назарэта зруйнуе гэтае месца і пазмяняе звычаі, якія нам перадаў Майсей».
15 І ўсе, што засядалі ў радзе, угледзеўшыся ў твар яго пільна, бачылі твар яго, як твар анёла.