1 Па пяці днях прыбыў першасвятар Ананія з некалькімі старшынямі і з нейкім рытарам Тэртулам, і ўручылі намесніку абвінавачанне супраць Паўлы.
2 І, калі яго вызвалі, Тэртул пачаў яго вінаваціць, кажучы: «Дзякуючы табе жывём мы ў поўным супакоі, ды дзякуючы тваёй апецы папраўляецца дабрабыт гэтага народа,
3 найдастойнейшы Фелікс, і мы ўсюды ды заўсёды прымаем гэта з выказваннем усялякай удзячнасці.
4 А каб цябе лішне не турбаваць, прашу, каб ты нас спагадна нядоўга паслухаў.
5 Мы знайшлі, што гэты чалавек сее заразу і выклікае бунты сярод усіх Юдэяў у цэлым свеце, і ён — правадыр секты Назарэйцаў,
6 які нават адважыўся спаганіць святыню, дык мы яго схапілі. (7)
8 Дык разважаючы пра ўсё гэта, ты сам зможаш даведацца ад яго, у чым мы яго вінавацім».
9 І Юдэі пацвердзілі, кажучы, што так яно і ёсць.
10 Калі намеснік даў знак Паўлу гаварыць, ён адказаў: «Ведаю, што ты ад многіх гадоў з’яўляешся суддзёю гэтага народа, таму з добрым настроем дам апраўданне па маёй справе.
11 Можаш пераканацца, што я не больш як дванаццаць дзён таму прыбыў у Ерузалім дзеля пакланення.
12 І ані ў святыні, ані ў сінагозе, ані ў горадзе не бачылі мяне, каб я з кім спрачаўся або падбухторваў людзей на забурэнне.
13 Яны не могуць даказаць табе таго, у чым цяпер мяне вінавацяць.
14 Да таго вось прызнаюся перад табою, што на шляху, які яны называюць герэзіяй, я служу Богу бацькоў, верачы ва ўсё, што напісана ў законе ды ў прарокаў,
15 маючы таксама ў Богу надзею, чаго і яны чакаюць, што будзе ўваскрэсенне справядлівых і несправядлівых.
16 Таму і сам стараюся заўсёды мець бездакорна чыстае сумленне перад Богам і перад людзьмі.
17 Па многіх гадах прыйшоў я да майго народа, каб учыніць міласціны ды ахвяры,
18 і пры гэтым знайшлі мяне ачышчанага ў святыні без натоўпу ды без заварухі
19 некаторыя Юдэі з Азіі. Дык трэба было быць ім тут і вінаваціць, калі маюць нешта супраць мяне.
20 А тыя, што тут, хай скажуць, што за праступак знайшлі, калі стаяў я перад радай.
21 Xіба толькі тое, што, стоячы між іх, закрычаў я ўголас: «Судзяць мяне сёння ў вас за веру ва ўваскрэсенне мёртвых».
22 Фэлікс, добра разбіраючыся, што гэта за шлях, адклаў іх справу, кажучы: «Разгледжу вашу справу, як прыбудзе трыбун Лісій».
23 І загадаў сотніку пільнаваць яго і быць спагадным ды не перашкаджаць нікому з яго [блізкіх] паслугаваць яму.
24 Па некалькіх днях прыбыў Фэлікс са сваёй жонкаю Друзілай, якая была Юдэйкай, паклікаў Паўлу, ды выслухаў яго аб веры ў Ісуса Хрыста.
25 Але калі Паўла стаў апавядаць пра справядлівасць і пра ўстрыманасць, ды пра будучы суд, Фэлікс, напалоханы, адказаў: «Цяпер даволі, ідзі; пры зручным часе паклічу цябе».
26 Спадзяваўся прытым, што атрымае ад Паўлы грошы, дык таму, часта запрашаючы яго, гутарыў з ім.
27 Па двух гадах наступнікам Фэлікса стаў Порцый Фэст. Фэлікс, аднак, пакінуў Паўлу ўвязненым, хочучы аказаць ласку Юдэям.