1 І дадзена была мне трысціна, падобная да жазла, і сказана мне: «Падыміся і памерай святыню Божую, і алтар, і тых, што пакланяюцца ў ёй.
2 А панадворак звонку святыні абміні і не мерай яго, бо ён прызначаны паганам, і яны будуць таптаць горад святы на працягу сарака двух месяцаў.
3 І Я дам уладу Маім двум сведкам, і будуць яны прарочыць тысяча дзвесце шэсцьдзесят дзён, адзетыя ў зрэбніцу».
4 Яны — дзве алівы і два светачы, якія стаяць перад Госпадам зямлі.
5 І калі хто хоча ім шкодзіць, то агонь выходзіць з вуснаў іх і нішчыць іх ворагаў; калі ж хто захоча пакрыўдзіць іх, то гэткі мусіць быць забіты.
6 Яны маюць уладу зачыніць неба, каб не ішоў дождж у час іх праракавання, ды маюць уладу над водамі замяніць іх у кроў, і насылаць на зямлю ўсякія бедствы, якія толькі захочуць.
7 І, калі закончаць яны сведчанне сваё, звер, які паўстане з бяздоння, пачне супраць іх бой, і пераможа іх, і заб’е іх.
8 І целы іх будуць ляжаць на плошчы вялікага горада, які духоўна завецца Садома і Егіпет, дзе і Госпад іх быў укрыжаваны.
9 І многія з народаў, і пакаленняў, і моў, і плямён будуць аглядаць трупы іх тры дні і паўдня, а целаў іх не дазволяць пакласці ў магілу.
10 І жывучыя на зямлі будуць радавацца дзеля іх, і весяліцца, і падарункі пасылаць адны адным, бо гэтыя два прарокі мучылі тых, якія жылі на зямлі.
11 І пасля трох з паловай дзён увайшоў у іх дух жыцця ад Бога. І падняліся яны на свае ногі; і вялікі страх ахапіў тых, якія бачылі іх.
12 І пачулі яны з неба магутны голас, што гаварыў да іх: «Падыміцеся сюды». І падняліся яны ў неба ў воблаку, і бачылі іх ворагі іхнія.
13 І ў той час пачаліся страшныя землятрусы, і дзесятая частка горада абрушылася, і загінула ад землятрусу сем тысяч імён чалавечых, а тыя, што засталіся, перапалохаліся і аддалі славу Богу на небе.
14 Гора другое мінула; вось, трэцяе прыйдзе неўзабаве.
15 І затрубіў анёл сёмы. І загаманілі моцныя галасы ў небе, кажучы: «Сталася валадарства гэтага свету [Валадарствам] Госпада нашага і Хрыста Яго, і будзе Ён валадарыць на векі вечныя».
16 І дваццаць чатыры старыя, што сядзяць перад Богам на сваіх пасадах, палі на твары свае і пакланіліся Богу,
17 усклікаючы: «Дзякуем Табе, Госпадзе, Божа Усемагутны, Які ёсць, Які быў і Які ўзяў сілу Сваю магутную і запанаваў.
18 І ўзбурыліся народы, і прыйшоў гнеў Твой, і гадзіна судзіць памёршых, і даць узнагароду слугам Тваім, прарокам і святым, і тым, што баяцца імя Твайго, малым і вялікім, і час загубы для тых, што губяць зямлю».
19 І адчынілася Божая святыня ў небе, і бачна стала арка запавету Яго ў святыні Яго, і зазіхацелі маланкі, і пачуліся галасы, і былі землятрусы і град вялікі.