1 І калі Ягня зняў сёмую пячатку, настала ў небе маўчанне каля паўгадзіны.
2 І ўбачыў я сем анёлаў, якія стаялі перад Богам, і дадзена было ім сем труб.
3 І выступіў іншы анёл і стаў перад алтаром, трымаючы залатую кадзільніцу, і дадзена было яму шмат кадзілаў, каб з малітвамі ўсіх святых узнёс іх на залаты алтар, які перад пасадам.
4 І падняўся дым кадзілаў разам з малітвамі святых з рукі анёла да Бога.
5 І ўзяў анёл кадзільніцу, і напоўніў яе агнём з алтара, і кінуў на зямлю; і сталіся грымоты і галасы, і маланкі і землятрусы.
6 І сем анёлаў, што мелі сем труб, нарыхтаваліся, каб трубіць.
7 І першы затрубіў. І стаўся град і агонь, змяшаны з крывёй, і ўпалі на зямлю. І трэцяя частка зямлі згарэла, і трэцяя частка дрэў спалымнела, і ўся трава зялёная згарэла.
8 І другі анёл затрубіў. І тады быццам велічэзная гара, агнём палымнеючая, кінута была ў мора. І трэцяя частка мора сталася крывёй,
9 і трэцяя частка марскіх істот, што мелі душы, вымерла, і трэцяя частка караблёў загінула.
10 І затрубіў трэці анёл. І зляцела з неба велічэзная зорка, палымнеючая, як паходня, і ўпала яна на трэцюю частку рэк і крыніц водных.
11 І назва той зоркі чытаецца Палын. І трэцяя частка вод пераўтварылася ў палын, і многа людзей паўмірала ад той вады, бо вельмі была горкая.
12 І чацвёрты анёл затрубіў. І тады была пашкоджана трэцяя частка сонца, і трэцяя частка месяца, і трэцяя частка зорак, так што пацямнела іх трэцяя частка, а ў дня не яснела трэцяя частка, і таксама ж ноч.
13 Потым глянуў я і пачуў аднаго арла, які ляцеў па сярэдзіне неба, голасна ўскрыкваючы: «Гора, гора, гора жыхарам зямлі ад гукаў іншых труб трох анёлаў, якія павінны неўзабаве трубіць».