1 διοτι μηκετι ϲτεγοντεϲ ηυδοκηϲαμεν καταλειφθηναι εν αθηναιϲ μονοι
2 και επεμψαμεν τιμοθεον τον αδελφον ημων και ϲυνεργον εν τω ευαγγελιω του χ̅υ̅ ειϲ το ϲτηριξαι υμαϲ και παρακαλεϲαι υπερ τηϲ πιϲτεωϲ υμω̅
3 το μηδενα ϲαινεϲθαι εν ταιϲ θλειψεϲιν ταυταιϲ αυτοι γαρ οιδατε οτι ειϲ τουτο κειμεθα
4 και γαρ οτε προϲ υμαϲ ημεν προελεγομεν υμιν οτι μελλομεν θλειβεϲθαι καθωϲ και εγενετο και οιδατε
5 δια τουτο καγω μηκετι ϲτεγων επεμψα ειϲ το γνωναι την υμων πιϲτιν μη πωϲ επειραϲεν υμαϲ ο πειραζων και ειϲ κενον γενηται ο κοποϲ ημω̅
6 αρτι δε ελθοντοϲ τιμοθεου προϲ ημαϲ αφ υμων και ευαγγελιϲαμενου ημιν την πιϲτιν και την αγαπην υμων και οτι εχετε μνειαν ημων αγαθη̅ παντοτε επιποθου̅τεϲ ημαϲ ιδειν καθαπερ και ημειϲ υμαϲ
7 δια τουτο παρεκληθημεν αδελφοι εφ υμι̅ επι παϲη τη αναγκη και θλιψει ημων δια τηϲ υμων πιϲτεωϲ
8 οτι νυ̅ ζωμεν εαν υμειϲ ϲτηκετε εν κ̅ω̅
9 τινα γαρ ευχαριϲτιαν δυναμεθα τω θ̅ω̅ ανταποδουναι περι {ημων}[1] επι παϲη τη χαρα η χαιρομεν δι υμαϲ εμπροϲθεν του θ̅υ̅ ημων
10 νυκτοϲ και ημεραϲ υπερ εκ περιϲϲου δεομενοι ειϲ το ιδει̅ υμων το προϲωπον και καταρτιϲαι τα υϲτερηματα τηϲ πιϲτεωϲ υμων
11 αυτοϲ δε ο θ̅ϲ̅ και πατηρ ημων και ο κ̅ϲ̅ ημων ι̅ϲ̅ κατευθυναι την οδον ημων προϲ υμαϲ
12 υμαϲ δε ο κ̅ϲ̅ πλεοναϲαι και περιϲϲευϲαι τη αγαπη ειϲ αλληλουϲ και ειϲ πανταϲ καθαπερ και ημειϲ ειϲ υμαϲ
13 ειϲ το ϲτηριξαι υμων ταϲ καρδιαϲ αμεμπτωϲ εν αγιοϲυνη εμπροϲθεν του θ̅υ̅ και πατροϲ ημων εν τη παρουϲια του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ μετα παντων των αγιων αυτου