Библия › сравнение
Евреям, 6
Евреям, 6 глава
Сьвятая Бібля у перакладзе Яна Станкевіча + Библия. Синодальный перевод
Затым, пакінуўшы пачатак Слова Хрыстовага, зьвярнімася да выросласьці, не закладаючы ізноў поду каяты за мертвыя ўчынкі і поду ўзглядам веры ў Бога,
Посему, оставив начатки учения Христова, поспешим к совершенству; и не станем снова полагать основание обращению от мёртвых дел и вере в Бога,
Навукі праз хрысты а праз усклад рук а праз ускрысеньне мертвых а праз суд вечны.
учению о крещениях, о возложении рук, о воскресении мёртвых и о суде вечном.
І гэта зробім, калі Бог дазволе.
И это сделаем, если Бог позволит.
Бо нельга — аднойчы асьвечаных, каторыя, і паспыталіся дару нябёснага, і сталі ўчасьнікамі Духа Сьвятога,
Ибо невозможно — однажды просвещённых, и вкусивших дара небесного, и соделавшихся причастниками Духа Святого,
І паспыталіся добрага Слова Божага і магутнасьці будучага веку,
и вкусивших благого глагола Божия и сил будущего века,
І адпалі, ізноў аднаўляць каятаю, калі яны ізноў крыжуюць у сабе Сына Божага і выстаўляюць Яго на зьдзек.
и отпадших, опять обновлять покаянием, когда они снова распинают в себе Сына Божия и ругаются Ему.
Бо зямля, каторая п’ець дождж, што часта зыходзе на яе, расьціць рошчу, карысную тым, дзеля каторых урабляецца, прыймае дабраславенства ад Бога;
Земля, пившая многократно сходящий на неё дождь и произращающая злак, полезный тем, для которых и возделывается, получает благословение от Бога;
Але даючая церне а асот адхінена і блізкая да праклёну, каторага канец — спаленьне.
а производящая терния и волчцы — негодна и близка к проклятию, которого конец — сожжение.
Узглядам жа вас, любовыя, мы пэўныя лепшага і злучанага із спасеньням, нават калі гукаем гэтак.
Впрочем, о вас, возлюбленные, мы надеемся, что вы в лучшем состоянии и держитесь спасения, хотя и говорим так.
Бо не несправядлівы Бог, каб забыцца справу вашую і міласьць, каторую вы паказалі ў імя Ягонае, служыўшы й служачы сьвятым.
Ибо не неправеден Бог, чтобы забыл дело ваше и труд любви, которую вы оказали во имя Его, послужив и служа святым.
Зычым жа, каб кажны з вас, дзеля супоўнае пэўнасьці надзеі, выказаваў такую самую рупатлівасьць да канца;
Желаем же, чтобы каждый из вас, для совершенной уверенности в надежде, оказывал такую же ревность до конца,
Каб вы ня былі тупыя, але перайманьнікамі тых, што вераю а цярплівосьцяй сталі спадкаемцамі абятніцы.
дабы вы не обленились, но подражали тем, которые верою и долготерпением наследуют обетования.
Бо Бог, даючы абятніцу Абрагаму, як ня меў на нікога вялікшага прысягаць, прысяг на Самога Сябе,
Бог, давая обетование Аврааму, как не мог никем высшим клясться, клялся Самим Собою,
Кажучы: «Запраўды дабраславячы дабраслаўлю цябе і размнажаючы размнажу цябе».
говоря: «истинно благословляя благословлю тебя и размножая размножу тебя».
Гэтак, цярпліва чакаючы, адзяржаў абятніцу.
И так Авраам, долготерпев, получил обещанное.
Бо людзі запраўды прысягаюць на вялікшага і гэтым пацьверджаньням прысягаю канчаюць кажную сьпярэчку.
Люди клянутся высшим, и клятва во удостоверение оканчивает всякий спор их.
Затым і Бог, зычачы мацней паказаць спадкаемцам абятніцы неадменнасьць пастанову Свайга, ужыў як сяродку прысягі,
Посему и Бог, желая преимущественнее показать наследникам обетования непреложность Своей воли, употребил в посредство клятву,
Каб у дзьвюх неадменных рэчах, у каторых немагчыма Богу зманіць, моцную пацеху мелі мы, уцеклыя да адзяржаньня ляжачае перад намі надзеі,
дабы в двух непреложных вещах, в которых невозможно Богу солгать, твёрдое утешение имели мы, прибегшие взяться за предлежащую надежду,
Каторая дзеля душы ё быццам калатоўка бясьпечная а непахісная, і ўходзе аж у нутр за запону,
которая для души есть как бы якорь безопасный и крепкий, и входит во внутреннейшее за завесу,
Куды, як перадходзец за нас, увыйшоў Ісус, стаў на векі найвышшым сьвятаром подле парадку Мельхісэдэкавага.
куда предтечею за нас вошёл Иисус, сделавшись Первосвященником навек по чину Мелхиседека.
Примечания к тексту:
Библия. Синодальный перевод5 глагола — слова, истины.