1 {�������ν}[2] δε υμαϲ αδελφοι υπερ τηϲ παρουϲιαϲ του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅ και ημων επιϲυναγωγηϲ επ αυτον
2 ειϲ το μη ταχεωϲ ϲαλευθηναι υμαϲ απο του νοοϲ μηδε θροειϲθαι μητε δια π̅ν̅ϲ̅ μητε δια λογου μητε δι επιϲτοληϲ ωϲ δι ημων ωϲ οτι ενεϲτηκεν η ημερα του κ̅υ̅
3 μη τιϲ υμαϲ εξαπατηϲη κατα μηδενα τροπον οτι εαν μη ελθη η αποϲταϲια πρωτο̅ και αποκαλυφθη ο ανθρωποϲ τηϲ ανομιαϲ ο υιοϲ τηϲ απωλειαϲ
4 ο αντικειμενοϲ {}[3] επι πα̅τα λεγομενον θ̅ν̅ η ϲεβαϲμα ωϲτε αυτον ειϲ τον ναον του θ̅υ̅ καθιϲαι αποδικνυντα εαυτον οτι εϲτιν θ̅ϲ̅
5 ου μνημονευετε οτι ετι ων προϲ υμαϲ ταυτα ελεγον υμιν
6 και νυν το κατεχο̅ οιδαται ειϲ το αποκαλυφθηναι αυτο̅ εν τω αυτου καιρω
7 το γαρ μυϲτηριον ηδη γαρ ενεργειται τηϲ ανομιαϲ μονον ο κατεχων αρτι εωϲ εκ μεϲου γενηται
8 και τοτε αποκαλυφθηϲεται ο ανομοϲ ον ο κ̅ϲ̅ ι̅ϲ̅ αναλοι τω π̅ν̅ι̅ του ϲτοματοϲ αυτου και καταργηϲει τη επιφανεια τηϲ παρουϲιαϲ αυτου
9 ου εϲτιν η παρουϲια κατ ενεργιαν του ϲατανα εν παϲη δυναμι και ϲημιοιϲ και τεραϲιν ψευδουϲ
10 και εν παϲη απατη αδικιαϲ τοιϲ απολλυμενοιϲ ανθ ων την αγαπη̅ τηϲ αληθειαϲ ουκ εδεξαντο ειϲ το ϲωθηναι αυτουϲ
11 και δια τουτο πεμπει αυτοιϲ ο θ̅ϲ̅ ενεργειαν πλανηϲ ειϲ το πιϲτευϲαι αυτουϲ τω ψευδει
12 ινα κριθωϲιν απαντεϲ οι μη πιϲτευϲαντεϲ τη αληθεια αλλα ευδοκηϲαντεϲ τη αδικεια
13 ημειϲ δε οφιλομε̅ ευχαριϲτιν τω θ̅ω̅ παντοτε περι υμων αδελφοι ηγαπημενοι υπο του κ̅υ̅ οτι ειλατο ημαϲ ο θ̅ϲ̅ απ αρχηϲ ειϲ ϲωτηριαν εν αγιαϲμω π̅ν̅ϲ̅ και πιϲτι αληθειαϲ
14 ειϲ ο και εκαλεϲεν υμαϲ δια του ευαγγελιου {υμων}[4] ειϲ περιποιηϲιν δοξηϲ του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ χ̅υ̅
15 αρα ουν αδελφοι ϲτηκετε και κρατειτε ταϲ παραδοϲειϲ αϲ εδιδαχθητε ειτε δια λογου ειτε δι επιϲτοληϲ ημω̅
16 αυτοϲ δε ο κ̅ϲ̅ ημω̅ ι̅ϲ̅ χ̅ϲ̅ {}[5] ο θ̅ϲ̅ ο πατηρ ημων {}[6] και δουϲ παρακληϲιν αιωνιαν και ελπιδα αγαθην εν χαριτι
17 παρακαλεϲαι ταϲ καρδιαϲ υμων και ϲτηριξαι εν παντι εργω και λογω αγαθω