1 θελω γαρ υμαϲ ειδενα ηλικον αγωνα εχω υπερ υμων και των ε̅ λαοδικια και οϲοι ουχ εωρακαν το προϲωπον μου εν ϲαρκι
2 ινα παρακληθωϲιν αι καρδιαι αυτων ϲυμβιβαϲθεντεϲ εν αγαπη και ειϲ παν το πλουτοϲ τηϲ πληροφοριαϲ τηϲ ϲυνεϲεωϲ ειϲ επιγνωϲιν του μυϲτηριου του θ̅υ̅ π̅ρ̅ϲ̅ του χ̅υ̅
3 εν ω ειϲιν παντεϲ οι θηϲαυροι τηϲ ϲοφιαϲ και τηϲ γνωϲεωϲ αποκρυφοι
4 τουτο {}[1] λεγω ινα μηδειϲ υμαϲ παραλογιζητε εν πιθανολογια
5 ει γαρ και τη ϲαρκι απειμει αλλα τω π̅ν̅ι̅ ϲυν υμιν ειμι χαιρων και βλεπων υμων την ταξιν και το ϲτερεωμα τηϲ ειϲ χ̅ν̅ πιϲτεωϲ υμων
6 ωϲ ουν παρελαβετε τον χ̅ν̅ ι̅ν̅ τον κ̅ν̅ εν αυτω περιπατειτε
7 ερριζωμενοι και εποικοδομουμενοι εν αυτω και βεβαιουμενοι εν πιϲτει καθωϲ εδιδαχθητε περιϲϲευοντεϲ εν ευχαριϲτεια
8 βλεπεται μη τιϲ εϲται υμαϲ ο ϲυλαγωγων δια τηϲ φιλοϲοφιαϲ και καινηϲ απατηϲ κατα την παραδοϲιν των α̅ν̅ω̅ν̅ κατα τα ϲτοιχια του κοϲμου και ου κατα χ̅ν̅
9 οτι εν αυτω κατοικει παν το πληρωμα τηϲ θεοτητοϲ ϲωματικωϲ
10 και εϲται εν αυτω πεπληρωμενοι οϲ εϲτιν η κεφαλη παϲηϲ αρχηϲ και εξουϲιαϲ
11 εν ω και περιετμηθητε περιτομη αχειροποιητω εν τη απεκδυϲει του ϲωματοϲ τηϲ ϲαρκοϲ εν τη περιτομη του χ̅υ̅
12 ϲυνταφεντεϲ αυτω εν τω βαπτιϲματι εν ω και ϲυνηγερθητε δια τηϲ πιϲτεωϲ τηϲ ενεργειαϲ του θ̅υ̅ του εγειραντοϲ αυτο̅ εκ νεκρων
13 και υμαϲ νεκρουϲ ονταϲ εν τοιϲ παραπτωμαϲιν και τη ακροβυϲτεια τηϲ ϲαρκοϲ υμων ϲυνεζωοποιηϲεν υμαϲ ϲυν αυτω χαριϲαμενοϲ ημιν παντα τα παραπτωματα
14 εξαλειψαϲ το καθ ημων χειρογραφον τοιϲ δογμαϲι̅ ο ην υπεναντιον ημιν και αυτο ηρκεν εκ μεϲου προϲηλωϲαϲ αυτο τω ϲταυρω
15 απεκδυϲαμενοϲ ταϲ αρχαϲ και ταϲ εξουϲιαϲ εδιγματιϲεν εν παρρηϲια θριαμβευϲαϲ αυτουϲ εν αυτω
16 μη ουν τιϲ υμαϲ κρινετω εν βρωϲει η εν ποϲει η ε̅ μερει εορτηϲ η νουμηνιαϲ η ϲαββατων
17 α εϲτιν ϲκια των μελλοντων το δε ϲωμα του χ̅υ̅
18 μηδειϲ υμαϲ καταβραβευετω θελων εν ταπεινοφροϲυνη και θρηϲκεια των αγγελων α εωρακεν εμβατευων εικη φυϲιουμενοϲ υπο του νοοϲ τηϲ ϲαρκοϲ αυτου
19 και ου κρατων την κεφαλην εξ ου παν το ϲωμα δια τω̅ αφων και ϲυνδεϲμων επιχορηγουμενον και ϲυνβιβαζομενο̅ αυξει την αυξηϲιν του θ̅υ̅
20 ει απεθανετε ϲυν χ̅ω̅ απο των ϲτοιχιων του κοϲμου τι ωϲ ζω̅τεϲ εν κοϲμω δογματιζεϲθαι
21 μη αψη μηδε γευϲη μηδε θειγηϲ
22 α εϲτιν παντα ειϲ φθοραν τη αποχρηϲει κατα τα ενταλματα και διδαϲκαλειαϲ των α̅ν̅ω̅ν̅
23 ατινα εϲτιν λογον μεν εχοντα ϲοφιαϲ εν εθελοθρηϲκια και ταπεινοφροϲυνη και αφειδια ϲωματοϲ ουκ εν τιμη τινι προϲ πληϲμονην τηϲ ϲαρκοϲ