1 ει ουν ϲυνηγερθητε τω χ̅ω̅ τα ανω ζητειται ου ο χ̅ϲ̅ εϲτιν εν δεξια του θ̅υ̅ καθημενοϲ
2 τα ανω φρονειτε μη τα επι τηϲ γηϲ
3 απεθανετε γαρ και η ζωη υμων κεκρυπται ϲυν τω χ̅ω̅ εν τω θ̅ω̅
4 οταν ο χ̅ϲ̅ φανερωθη η ζωη υμω̅ τοτε και υμειϲ φανερωθηϲεϲθαι εν δοξη
5 νεκρωϲατε ουν τα μελη υμων τα επι τηϲ γηϲ πορνιαν ακαθαρϲιαν παθοϲ επιθυμιαν κακην και την πλεονεξιαν ητιϲ εϲτι̅ ειδωλολατρεια
6 δι α ερχεται η οργη του θ̅υ̅ επι τουϲ υιουϲ τηϲ απιθειαϲ
7 εν οιϲ και υμειϲ περιεπατηϲατε ποτε οτε εζητε εν τουτοιϲ
8 νυνι δε αποθεϲθαι και υμειϲ τα παντα οργην θυμον κακιαν βλαϲφημειαν αιϲχρολογιαν εκ του ϲτοματοϲ υμων
9 μη ψευδεϲθαι ειϲ αλληλουϲ απεκδυϲαμενοι τον παλαιον α̅ν̅ο̅ν̅ ϲυν ταιϲ πραξεϲιν αυτου
10 και ενδυϲαμενοι τον νεον τον ανακαινουμενον ειϲ επιγνωϲιν κατ εικονα του κτειϲαντοϲ αυτο̅
11 οπου ουκ ενι ελλην και ιουδαιοϲ περιτομη και ακροβυϲτεια βαρβαροϲ κυθηϲ δουλοϲ και ελευθεροϲ αλλα παντα και εν παϲιν χ̅ϲ̅
12 ενδυϲαϲθε ουν ωϲ εκλεκτοι θ̅υ̅ αγιοι και ηγαπημενοι ϲπλαγχνα οικτειρμου χρηϲτοτητα ταπεινοφροϲυνην πραυτητα μακροθυμια̅
13 ανεχομενοι αλληλων και χαριζομενοι εαυτοιϲ εαν τιϲ προϲ τινα εχη {μορφην}[2] καθωϲ και ο κ̅ϲ̅ εχαριϲατο υμιν ουτωϲ και υμειϲ
14 επι παϲι δε τουτοιϲ την αγαπην ο εϲτιν ϲυνδεϲμοϲ τηϲ τελειοτητοϲ
15 και η ειρηνη του χ̅υ̅ βραβευετω εν ταιϲ καρδιαιϲ υμων ειϲ ην και εκληθητε εν ενι ϲωματι και ευχαριϲτοι γεινεϲθαι
16 ο λογοϲ του θ̅υ̅ ενοικειτω εν υμιν πλουϲιωϲ εν παϲη ϲοφια διδαϲκοντεϲ και νουθετουντεϲ εαυτουϲ ψαλμοιϲ υμνοιϲ και ωδαιϲ π̅ν̅ι̅κ̅α̅ι̅ϲ̅ εν χαριτι αδοντεϲ εν ταιϲ καρδιαιϲ υμω̅ τω θ̅ω̅
17 και παν ο τι αν ποιητε εν λογω η εν εργω παντα εν ονοματι ι̅υ̅ χ̅υ̅ ευχαριϲτουντεϲ τω θ̅ω̅ π̅ρ̅ι̅ δι αυτου
18 αι γυναικεϲ υποταϲϲεϲθε τοιϲ ανδραϲιν ωϲ ανηκεν εν κ̅ω̅
19 οι ανδρεϲ αγαπατε ταϲ γυναικαϲ και μη πικρενεϲθαι προϲ αυταϲ
20 τα τεκνα υπακουετε τοιϲ γονευϲιν κατα παντα τουτο γαρ ευαρεϲτον εϲτιν εν κ̅ω̅
21 οι π̅ρ̅ε̅ϲ̅ μη παροργιζετε τα τεκνα υμων ινα μη αθυμωϲιν
22 οι δουλοι υπακουετε κατα παντα τοιϲ κατα ϲαρκα κυριοιϲ μη εν οφθαλμοδουλεια ωϲ ανθρωπαρεϲκοι αλλ εν απλοτητι καρδιαϲ φοβουμενοι τον κ̅ν̅
23 ο εαν ποιητε εκ ψυχηϲ εργαζεϲθε ωϲ τω κ̅ω̅ δουλευοντεϲ και ουκ α̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅
24 ιδοτεϲ οτι απο κ̅υ̅ λημψεϲθε την ανταποδοϲιν τηϲ κληρονομιαϲ τω κ̅ω̅ χ̅ω̅ δουλευετε
25 ο γαρ αδικων κομιειται ο ηδικηϲεν και ουκ εϲτιν προϲωπολημψια