1 και εγενετο εν τω ειϲελθειν αυτον ειϲ οικον τινοϲ των αρχοντων των φαριϲαιων ϲαββατω φαγειν αρτον και αυτοι ηϲαν παρατηρουμενοι αυτον
2 και ιδου ανθρωποϲ ην υδρωπικοϲ ενπροϲθεν αυτου
3 και αποκριθειϲ ο ι̅η̅ϲ̅ ειπεν προϲ τουϲ νομικουϲ και φαριϲαιουϲ εξεϲτιν τω ϲαββατω θεραπευϲαι η ου
4 οι δε ηϲυχαϲαν και επιλαβομενοϲ αυτον και ιαϲαμενοϲ απελυϲεν
5 και ειπεν προϲ αυτουϲ τινοϲ εξ υμων προβατον η βουϲ ειϲ φρεαρ ενπεϲειται τη ημερα του ϲαββατου και ουκ ευθεωϲ αναϲπαϲει αυτον
6 οι δε ουκ απεκριθηϲαν προϲ ταυτα
7 ελεγεν δε και προϲ τουϲ κεκλημενουϲ παραβολην επεχων πωϲ ταϲ πρωτοκλιϲιαϲ εξελεγοντο λεγων προϲ αυτουϲ
8 οταν κληθηϲ ειϲ γαμον μη κατακλιθηϲ ειϲ την πρωτοκλιϲιαν μηποτε εντειμοτεροϲ ϲου ηξει
9 και ελθων ο ϲε και αυτον καλεϲαϲ ερει ϲοι δοϲ τουτω τοπον και τοτε εϲη μετα αιϲχυνηϲ εϲχατον τοπον κατεχειν
10 αλλ οταν κληθηϲ ειϲ τον εϲχατον τοπον αναπειπτε ινα οταν ελθη ο κεκληκωϲ ϲε ειπη ϲοι φιλε προϲαναβηθι ανωτερον και τοτε εϲται ϲοι δοξα ενωπιον των ϲυνανακειμενων
11 οτι παϲ ο υψων εαυτον ταπεινουται και ο ταπεινων εαυτον υψουται
12 ελεγεν δε και τω κεκληκοτι αυτον οταν {ποιην}[33] αριϲτον η δειπνον μη φωνει τουϲ φιλουϲ μηδε τουϲ αδελφουϲ ϲου μηδε τουϲ γειτοναϲ μηδε τουϲ πλουϲιουϲ μηποτε και αυτοι αντικαλεϲωϲιν ϲε και γενηται ανταποδομα ϲοι
13 αλλα οταν ποιηϲ δοχην καλει πτωχουϲ αναπειρουϲ χωλουϲ τυφλουϲ
14 και μακαριοϲ εϲη οτι ουκ εχουϲιν ανταποδουναι ϲοι ανταποδοθηϲεται γαρ ϲοι εν τη αναϲταϲει των δικαιων
15 ακουϲαϲ δε τιϲ ταυτα των ϲυνανακειμενων ειπεν αυτω μακαριοϲ οϲ φαγετε αρτον εν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅
16 ου δε ειπεν ανθρωποϲ τιϲ εποιηϲεν {δειπον}[34] μεγαν και εκαλεϲεν πολλουϲ
17 και απεϲτειλεν τον δουλον αυτου τη ωρα του δειπνου ειπειν τοιϲ κεκλημενοιϲ ερχεϲθαι οτι ηδη παντα ετοιμα εϲτιν
18 και ηρξαντο απο μειαϲ παντεϲ παραιτειϲθαι ο πρωτοϲ ειπεν αγρον ηγοραϲα και αναγκην εχω εξελθων ειδειν αυτον ερωτω ϲε εχε με παρητημενον
19 και ετεροϲ ειπεν ζευγη βοων ηγορα πεντε και πορευομαι δοκιμαϲαι αυτα διο ου δυναμαι ελθειν
20 και αλλοϲ ειπεν γυναικα ελαβον διο ου δυναμαι ελθειν
21 και παραγενομενοϲ ο δουλοϲ απηγγειλεν τω κ̅ω̅ αυτου παντα ταυτα και οργειϲ ο οικοδεϲποτηϲ τω δουλω αυτου ειπεν εξελθε ταχεωϲ ειϲ ταϲ πλατειαϲ και ρυμαϲ τηϲ πολεωϲ και πτωχουϲ και αναπειρουϲ και τυφλουϲ και χωλουϲ ενεγκε ωδε
22 και ο δουλοϲ ειπεν γεγον ο επεταξαϲ και ετι τοποϲ εϲτιν
23 και ειπεν ο κ̅ϲ̅ προϲ τον δουλον αυτου εξελθε ειϲ ταϲ οδουϲ και φραγμουϲ και αναγκαϲον ειϲελθειν ινα γεμιϲθη μου ο οικοϲ
24 λεγω γαρ υμειν οτι ουδειϲ των ανθρωπων των κεκλημενων γευϲεται μου του δειπνου
25 ϲυνεπορευοντο δε αυτω οχλοι και ϲτραφειϲ ειπεν αυτοιϲ
26 ει τιϲ ερχεται προϲ με και ου πειϲει τον πατερα αυτου και την μητερα αυτου και την γυναικα και τα τεκνα και τουϲ αδελφουϲ και ταϲ αδελφαϲ ετι δε και την εαυτου ψυχην ου δυναται μου μαθητηϲ ειναι
27 και οϲ ου βαϲταζει τον ϲταυρον αυτου και ερχεται οπιϲω μου ου δυναται μου μαθητηϲ ειναι
28 τιϲ δε εξ υμων θελων πυργον οικοδομηϲαι ουχι πρωτον καθιϲαϲ ψηφειζει την δαπανην ει εχει ειϲ απαρτιϲμον
29 ινα μηποτε θεντοϲ αυτου θεμελειον μη ιϲχυϲη οικοδομηϲαι και παντεϲ οι θεωρουντεϲ μελλουϲιν
30 λεγειν ουτοϲ ο ανθρωποϲ ηρξατο οικοδομειν και ουκ ιϲχυϲεν εκτελεϲαι
31 η τιϲ βαϲιλευϲ πορευομενοϲ ετερω βαϲιλει ϲυνβαλειν ειϲ πολεμον ουκ ευθεωϲ καθιϲαϲ πρωτον βουλευεται ει δυνατοϲ εϲτιν εν δεκα χειλειαϲιν τω μετα εικοϲι χιλιαδων ερχομενω επ αυτον υπαντηϲαι
32 ει δε μη γε ετι αυτου πορρω οντοϲ αποϲτειλαϲ πρεϲβειαν ερωτα τα προϲ ειρηνην
33 ουτωϲ ουν και εξ υμων παϲ οϲ ουκ αποταϲϲεται τοιϲ υπαρχουϲιν αυτου ου δυναται μου μαθητηϲ ειναι
34 καλον το αλα εαν δε και το αλα μωρανθη εν τινι αρτυθηϲεται
35 ουτε ειϲ την γην ουτε ειϲ κοπριαν ευθετον εϲτιν εξω βαλλουϲιν αυτον ο εχων ωτα ακουειν ακουετω