1 παρηϲαν δε τινεϲ αυτω τω καιρω απαγγελλοντεϲ αυτω περι των γαλιλαιων ων το αιμα πειλατοϲ εμειξεν μετα των θυϲιων αυτων
2 και αποκριθειϲ ο ι̅η̅ϲ̅ ειπεν αυτοιϲ δοκειτε οτι ουτοι οι γαλιλαιοι παρα πανταϲ τουϲ γαλιλαιουϲ εγενοντο αμαρτωλοι οτι ταυτα πενπονθαϲιν
3 ουχι λεγω υμειν αλλα εαν μη μετανοηϲητε παντεϲ ομοιωϲ απολειϲθαι
4 η εκεινοι οι δεκαοκτω εφ ουϲ επεϲεν ο πυργοϲ του ϲιλωαμ και απεκτεινεν αυτουϲ δοκειτε οτι οφειλεται εγενοντο παρα πανταϲ τουϲ ανθρωπουϲ τουϲ {ενοικουνταο}[31] ιερουϲαλημ
5 ουχι λεγω δε υμειν οτι εαν μη μετανοηϲηται παντεϲ ομοιωϲ απολειϲθαι
6 ελεγεν δε ταυτην την παραβολην ϲυκην τιϲ ειχεν πεφυτευμενην εν τω αμπελωνι αυτου και ηλθεν ζητων καρπον απ αυτηϲ και μη ευρων
7 ειπεν προϲ τον αμπελουργον ιδου ετη τρια αφ ου ερχομαι ζητων καρπον εν τη ϲυκη ταυτη και ουκ ευριϲκω φερε την αξεινην εκκοψον αυτην ινα τι και την γην καταργει
8 ο δε αποκριθειϲ λεγει αυτω κ̅ε̅ αφεϲ αυτην ετι τουτον τον ενιαυτον εωϲ οτου ϲκαψω περι αυτην και βαλω κοφινον κοπριων
9 και εαν μεν ποιηϲη καρπον ει δε μη γε ειϲ το μελλον εκκοψειϲ αυτην
10 ην δε διδαϲκων εν μια των ϲυναγωγων ϲαββατω
11 και ιδου γυνη εν αϲθενεια ην π̅ν̅ϲ̅ ετη ι̅η̅ και ην ϲυνκαπτουϲα και μη δυναμενη ανακυψαι ειϲ το παντελεϲ
12 ειδων δε αυτην ο ι̅η̅ϲ̅ ειπεν αυτη γυναι απολελυϲαι απο τηϲ αϲθενειαϲ ϲου
13 και επεθηκεν ταϲ χειραϲ αυτη και παραχρημα ανορθωθη και εδοξαζεν τον θ̅ν̅
14 αποκριθειϲ δε ο αρχιϲυναγωγοϲ αγανακτων ελεγεν τω οχλω οτι τω ϲαββατω εθεραπευϲεν ι̅η̅ϲ̅ εξ ημεραι ειϲιν εν αιϲ δει εργαζεϲθαι εν ταυταιϲ ουν ερχομενοι θεραπευεϲθαι και μη τη ημερα του ϲαββατου
15 απεκριθη δε αυτω ο ι̅η̅ϲ̅ και ειπεν υποκριτα εκαϲτοϲ υμων τω ϲαββατω ου λυει τον βουν αυτου και τον ονον απο τηϲ φατνηϲ και απαγαγων ποτειζει
16 ταυτην δε θυγατερα του αβρααμ ουϲαν ην εδηϲεν ο ϲαταναϲ ιδου ετη ι̅η̅ ουκ εδει λυθηναι απο του δεϲμου τουτου τη ημερα του ϲαββατου
17 και κατηϲχυνθηϲαν οι αντικειμενοι αυτω και παϲ ο οχλοϲ εχαιρεν εν παϲιν οιϲ εθεωρουν ενδοξοιϲ υπ αυτου γεινομενοιϲ
18 ελεγεν δε τινι ομοια εϲτιν η βαϲιλεια του θ̅υ̅ και τινι ομοιωϲω αυτην
19 ομοια εϲτιν κοκκω ϲιναπεωϲ ον λαβων ανθρωποϲ εβαλεν ειϲ τον κηπον αυτου και ηυξηϲεν και εγενετο δενδρον και τα πετεινα του ουρανου κατεϲκηνωϲαν υπο τουϲ κλαδουϲ αυτου
20 η τινι ομοια εϲτιν η βαϲιλεια του θ̅υ̅ και τινι ομοιωϲω αυτην
21 ομοια εϲτιν ζυμη ην λαβουϲα γυνη ενεκρυψεν ειϲ αλευρου ϲατα τρια εωϲ ου ζυμωθη ολον
22 και διεπορευετο κατα πολειϲ και κωμαϲ διδαϲκων και πορειαν ποιουμενοϲ ειϲ ιερουϲαλημ
23 ειπεν δε τιϲ αυτω κ̅ε̅ ει ολιγοι ειϲιν οι ϲωζομενοι ο δε αποκριθειϲ ειπεν
24 αγωνιζεϲθε ειϲελθειν δια τηϲ ϲτενηϲ θυραϲ οτι πολλοι λεγω υμειν ζητηϲουϲιν ειϲελθειν και ουχ ευρηϲουϲιν
25 αφ οτου αν ο οικοδεϲποτηϲ ειϲελθη και αποκλειϲη την θυραν και αρξηϲθε εξω εϲταναι και κρουειν λεγοντεϲ κ̅ε̅ κ̅ε̅ ανοιξον ημειν και αποκριθειϲ ερει υμειν ουκ οιδα υμαϲ ποθεν εϲτε
26 τοτε αρξηϲθε λεγειν κ̅ε̅ εφαγομεν ενωπιον ϲου και επιομεν και εν ταιϲ πλατειαιϲ ημων εδιδαξαϲ
27 και ερει λεγω υμειν ουδεποτε ειδον υμαϲ αποϲτητε απ εμου παντεϲ εργαται ανομιαϲ
28 εκει εϲται ο κλαυθμοϲ και ο βρυγμοϲ των οδοντων οταν οψεϲθαι αβρααμ και ιϲακ και ιακωβ και πανταϲ τουϲ προφηταϲ εν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅ υμαϲ δε εκβαλλομενουϲ εξω
29 και ηξουϲιν απο ανατολων και δυϲμων και βορρα και νοτου και ανακλειθηϲονται εν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅
30 και ειδου ειϲιν εϲχατοι οι εϲονται πρωτοι και ειϲιν πρωτοι οι εϲονται εϲχατοι
31 εν ταυτη τη ωρα προϲηλθαν αυτω τινεϲ των φαριϲαιων λεγοντεϲ εξελθε και πορευου εντευθεν οτι ηρωδηϲ ζητει ϲε αποκτειναι
32 και ειπεν αυτοιϲ πορευθεντεϲ ειπατε τη αλωπεκι ταυτη ιδου εκβαλλω δαιμονια και ειαϲιϲ αποτελουμαι ϲημερον και αυριον και τη τριτη τελειουμαι
33 πλην δει με ϲημερον και τη αυριον και τη ερχομενη πορευεϲθαι οτι ουκ ενδεχεται απολεϲθαι {προτην}[32] εξω ιερουϲαλημ
34 ιερουϲαλημ ιερουϲαλημ η αποκτεινουϲα τουϲ προφηταϲ και λιθοβολουϲα τουϲ απεϲταλμενουϲ προϲ αυτη̅ ποϲακιϲ ηθεληϲα επιϲυναξαι τα τεκνα ϲου ον τροπον ορνιξ τα νοϲϲια αυτηϲ υπο ταϲ πτερυγαϲ και ουκ ηθεληϲατε
35 ιδου αφιεται υμειν ο οικοϲ υμων ερημοϲ λεγω δε υμειν ου μη με ιδητε εωϲ ηξει οτε ειπητε ευλογημενοϲ ο ερχομενοϲ εν ονοματι κ̅υ̅