1 ηγγιϲεν δε η εορτη των αζυμων η λεγομενη παϲχα
2 οι δε αρχιεριϲ και γραμματειϲ εζητουν πωϲ απολεϲωϲιν αυτον εφοβουτο δε τον λαον
3 ειϲηλθεν δε ϲαταναϲ ειϲ τον ιουδαν τον καλουμενον ιϲκαριωδ οντα εκ του αριθμου εκ των ι̅β̅
4 και απελθων ϲυνελαληϲεν τοιϲ αρχιερευϲιν πωϲ παραδοι αυτον
5 και εχαρηϲαν και ϲυνεθεντο αυτω αργυριον δουναι
6 και ωμολογηϲεν και εζητει ευκαιριαν του παραδουναι αυτον ατερ οχλου
7 ηλθεν δε η ημερα του παϲχα η εδει θυεϲθαι το παϲχα
8 και απεϲτειλεν τον πετρον και ιωανην ειπων πορευθεντεϲ ετοιμαϲατε ημειν το παϲχα ινα φαγωμεν
9 οι δε ειπαν αυτω που θελειϲ ετοιμαϲωμεν ϲοι
10 ο δε ειπεν ιδου ειϲερχομενων υμων ειϲ την πολιν απαντηϲει υμειν ανθρωποϲ βαϲταζων κεραμιον υδατοϲ ακολουθηϲατε αυτω ειϲ την οικειαν ου ειϲπορευετε
11 και ερειτε τω οικοδεϲποτη τηϲ οικιαϲ λεγει ο διδαϲκαλοϲ που εϲτι το καταλυμα οπου το παϲχα μετα των μαθητων μου φαγω
12 εκεινοϲ υμειν δειξει αναγαιον οικον εϲτρωμενον εκει ετοιμαϲατε
13 απελθοντεϲ δε ευρον καθωϲ ειρηκει αυτοϲ και ητοιμαϲαν το παϲχα
14 και οτε εγενετο η ωρα ανεπεϲεν και οι αποϲτολοι ϲυν αυτω
15 και ειπεν προϲ αυτουϲ επιθυμια επεθυμηϲα τουτο το παϲχα φαγειν μεθ υμων προ του με παθειν
16 λεγω γαρ υμειν ουκετι μη φαγομαι απ αυτου εωϲ οτου καινον βρωθη εν τη βαϲιλεια του θ̅υ̅
17 και δεξαμενοϲ το ποτηριον ευχαριϲτηϲαϲ ειπεν λαβετε τουτο διαμεριϲατε εαυτοιϲ
18 λεγω γαρ υμειν απο του νυν ου μη πιω απο του γενηματοϲ τηϲ αμπελου εωϲ οτου ελθη η βαϲιλεια του θ̅υ̅
19 και λαβων αρτον ευχαριϲτηϲαϲ εκλαϲεν και εδωκεν {αυτον}[49] λεγων τουτο εϲτιν το ϲωμα μου
20 [отсутствует]
21 πλην ιδου η χειρ του παραδιδοντοϲ με επι τηϲ τραπεζηϲ
22 οτι μεν ο υιοϲ του ανθρωπου κατα το ωριϲμενον πορευεται πλην ουαι εκεινω δι ου παραδιδοται
23 αυτοι δε ηρξαντο ϲυνζητειν προϲ εαυτουϲ τιϲ αρα ειη ο μελλω̅ τουτο πραϲϲειν
24 εγενετο δε και φιλονικεια εν αυτοιϲ το τιϲ ανιη μειζων
25 ο δε ειπεν αυτοιϲ οι βαϲιλειϲ των εθνων κυριευουϲιν αυτων και οι εξουϲιαζοντεϲ αυτων ευεργεται καλουνται
26 υμειϲ δε ουχ ουτωϲ αλλ ο μειζων εν υμειν γεινεϲθω ωϲ μεικροτεροϲ και ο ηγουμενοϲ ωϲ ο διακονοϲ
27 μαλλον η ο ανακειμενοϲ εγω γαρ εν μεϲω υμων ηλθον ουχ ωϲ ο ανακειμενοϲ αλλ ωϲ ο διακονων
28 και υμειϲ ηυξηθητε εν τη διακονια μου ωϲ ο διακονων οι διαμεμενηκοτεϲ μετ εμου εν τοιϲ πειραϲμοιϲ μου
29 καγω διατιθεμε υμειν καθωϲ διεθετο μοι ο πατηρ βαϲιλειαν
30 ινα εϲθητε και πεινηται επι τηϲ τραπεζηϲ μου εν τη βαϲιλεια και καθεζηϲθε επι ι̅β̅ θρονουϲ κρεινοντεϲ ι̅β̅ φυλαϲ του ιϲραηλ
31 ειπεν δε ο κ̅ϲ̅ ϲιμων ϲιμων ιδου ο ϲαταναϲ εξητηϲατο υμαϲ του ϲινιαϲαι ωϲ τον ϲιτον
32 εγω δε εδεηθην περι ϲου ινα μη εκλιπη η πιϲτιϲ ϲου ϲυ δε επιϲτρεψον και ϲτηριξον τουϲ αδελφουϲ ϲου
33 ο δε ειπεν αυτω κ̅ε̅ μετα ϲου ετοιμοϲ ειμι και ειϲ φυλακην και ειϲ θανατον πορευεϲθαι
34 ο δε ειπεν λεγω ϲοι πετρε ου μη φωνηϲει ϲημερον αλεκτωρ εωϲ οτου τριϲ με απαρνηϲη μη ειδεναι με
35 και ειπεν αυτοιϲ οτε απεϲτειλα υμαϲ ατερ βαλλαντιου και πηραϲ και υποδηματων μη τινοϲ υϲτερηϲατε οι δε ειπαν ουδενοϲ
36 ο δε ειπεν αλλα νυν ο εχων βαλλαντιον αρει ομοιωϲ και πηραν και ο μη εχων πωληϲαι το ιματιον αυτου και αγοραϲει μαχαιραν
37 λεγω γαρ οτι τουτο το γεγραμμενον δει τελεϲθηναι εν εμοι το και μετα των ανομων ελογιϲθη και το περι εμου τελοϲ εχει
38 οι δε ειπαν ιδου κ̅ε̅ δυο μαχαιραι ωδε ο δε ειπεν αυτοιϲ αρκει
39 και εξελθων επορευετο κατα το εθοϲ ειϲ το οροϲ των ελαιων ηκολουθηϲαν δε αυτω και οι μαθηται
40 γενομενοϲ δε επι τοπου ειπεν αυτοιϲ προϲευχεϲθαι μη ειϲελθητε ειϲ πειραϲμον
41 αυτοϲ δε απεϲταθη απ αυτων ωϲει λιθου βολην και θειϲ τα γονατα προϲευχετο
42 λεγων πατερ μη το θελημα μου αλλα το ϲον γενεϲθω ει βουλει παρενεγκε τουτο το ποτηριον απ εμου
43 ωφθη δε αυτω αγγελοϲ απο του ουρανου ενιϲχυων αυτον
44 και γενομενοϲ εν αγωνια εκτενεϲτερον προϲηυχετο εγενετο δε ο ιδρωϲ αυτου ωϲ θρομβοι αιματοϲ καταβαινοντεϲ επι την γην
45 και αναϲταϲ απο τηϲ προϲευχηϲ ελθων επι τουϲ μαθηταϲ ευρεν κοιμωμενουϲ αυτουϲ απο τηϲ λυπηϲ
46 και ειπεν αυτοιϲ καθευδετε αναϲταντεϲ προϲευχεϲθε ινα μη ειϲ πειραϲμον ειϲελθητε
47 ετι δε αυτου λαλουντοϲ ιδου οχλοϲ πολυϲ και ο {καλουμενου}[50] ιουδαϲ {ιϲκαριωθ}[51] ειϲ των ι̅β̅ προηγεν αυτουϲ και εγγιϲαϲ εφιληϲεν τον ι̅η̅ν̅ τουτο γαρ ϲημειον δεδωκει αυτοιϲ ον αν φιληϲω αυτοϲ εϲτιν
48 ο δε ι̅η̅ϲ̅ ειπεν τω ιουδα φιληματι τον υιον του ανθρωπου παραδιδωϲ
49 ιδοντεϲ δε οι περι αυτον το γενομενον ειπαν τω κ̅ω̅ ει παταξομεν εν μαχαιρη
50 και επαταξεν ειϲ τιϲ εξ αυτων τον δουλον του αρχιερεωϲ και αφειλατο αυτου το ωτιον το δεξιον
51 αποκριθειϲ δε ο ι̅η̅ϲ̅ ειπεν εατε εωϲ τουτου και εκτειναϲ την χειρα ηψατο αυτου και απεκατεϲταθη το ουϲ αυτου
52 ειπεν δε προϲ τουϲ παραγενομενουϲ επ αυτον χ� αρχιερειϲ και ϲτρατηγουϲ του λαου και πρεϲβυτερουϲ ωϲ επι ληϲτην εξηλθατε μετα μαχαιρων και ξυλων
53 το καθ ημεραν οντοϲ μου εν τω ιερω μεθ υμων ουκ εξεϲτινατε ταϲ χειραϲ επ εμε αλλα αυτη εϲτιν υμων η ωρα και εξουϲια το ϲκοτοϲ
54 ϲυνλαβοντεϲ δε αυτον ηγαγον ειϲ τον οικον του αρχιερεωϲ ο δε πετροϲ ηκολουθει αυτω απο μακροθεν
55 αψαντων δε πυρ εν μεϲω τηϲ αυληϲ και περικαθιϲαντων εκαθητο και ο πετροϲ μετ αυτων θερμαινομενοϲ
56 ιδουϲ δε αυτον παιδιϲκη τιϲ καθημενον προϲ το φωϲ και ατενιϲαϲα αυτω ειπεν και ουτοϲ ϲυν αυτω ην
57 ο δε ηρνηϲατο αυτον λεγων ουκ οιδα αυτον
58 και μετα βραχυ ετεροϲ ειδων αυτον ειπεν το αυτο ο δε ειπεν ανθρωπε ουκ ειμι
59 και διαϲτηϲαϲ ωϲει ωραϲ μιαϲ αλλοϲ τιϲ διιϲχυριζετο επ αληθειαϲ λεγω και ουτοϲ μετ αυτου ην και γαρ γαλιλαιοϲ {ετιν}[52]
60 ειπεν δε ο πετροϲ ανθρωπε ουκ οιδα τι λεγειϲ και παραχρημα ετι λαλουντοϲ αυτου εφωνηϲεν αλεκτωρ
61 ϲτραφειϲ δε ο ι̅η̅ϲ̅ ενεβλεψεν τω {πετω πετρω}[53] υπεμνηϲθη του λογου του κ̅υ̅ ωϲ ειπεν αυτω πριν αλεκτορα φωνηϲαι τρειϲ απαρνηϲη με μη ειδεναι με
62 και εξελθων εξω εκλαυϲαι πικρωϲ
63 οι δε ανδρεϲ οι ϲυνεχοντεϲ αυτον ενεπεζον αυτω
64 και περικαλυψαντεϲ αυτου το προϲωπον ετυπτον αυτον και ελεγον προφητευϲον τιϲ εϲτιν ο παιϲαϲ ϲε
65 και αλλα πολλα βλαϲφημουντεϲ ελεγον ειϲ εαυτουϲ
66 και ωϲ εγενετο ημερα ϲυνηχθη το πρεϲβυτεριον του λαου και αρχιερειϲ και γραμματειϲ και απηγαγον αυτον ειϲ το ϲυνεδριον αυτων
67 λεγοντεϲ ϲυ ει ο χ̅ρ̅ϲ̅ ο δε ειπεν αυτοιϲ εαν υμειν ειπω ου μη πιϲτευϲητε
68 εαν ερωτηϲω ου μη αποκριθητε μοι η απολυϲητει
69 απο του νυν δε εϲται ο υιοϲ του ανθρωπου καθημενοϲ εκ δεξιων τηϲ δυναμεωϲ του θ̅υ̅
70 ειπον δε παντεϲ ϲυ ει ο υιοϲ του θ̅υ̅ ο δε ειπεν αυτοιϲ υμειϲ λεγετε οτι εγω ειμι
71 οι δε ειπαν τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυρων ηκουϲαμεν γαρ απο του ϲτοματοϲ αυτου