1 ηϲαν δε εγγιζοντεϲ αυτω παντεϲ οι τελωναι και αμαρτωλοι ακουειν αυτου
2 και διεγογγυζον οι τε φαριϲαιοι και οι γραμματειϲ λεγοντεϲ οτι ουτοϲ αμαρτωλουϲ προϲδεται και ϲυνεϲθιει αυτοιϲ
3 ειπεν δε προϲ αυτουϲ την παραβολην ταυτην
4 τιϲ ανθρωποϲ εξ υμων οϲ εξει εκατον προβατα και απολεϲη εξ αυτων εν ουκ αφιηϲι τα ενενηκοντα εννεα εν τη ερημω και απελθων το απολωλοϲ ζητει εωϲ ευρη αυτο
5 και ευρων επιτιθηϲιν επι τουϲ ωμουϲ αυτου χαιρων
6 ελθω δε ειϲ οικον ϲυνκαλειται τουϲ φιλουϲ και τουϲ γειτοναϲ λεγων αυτοιϲ ϲυνχαρητε μοι οτι ευρον το προβατον μου το απολωλοϲ
7 λεγω δε υμειν οτι ουτωϲ χαρα εϲται εν τω ουρανω επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι η επι ενενηκοντα εννεα δικαιοιϲ οιτινεϲ ουκ εχουϲι χρειαν μετανοιαϲ
8 η τιϲ γυνη εχουϲα δραχμαϲ δεκα και απολεϲαϲα μιαν ουχι απτει λυχνον και ϲαροι την οικιαν και ζητει επιμελωϲ εωϲ ευρη
9 και ευρουϲα ϲυνκαλειται ταϲ γειτοναϲ και φιλαϲ λεγουϲα ϲυνχαρητε μοι οτι ευρον ην απωλεϲα δραχμη̅
10 ουτωϲ λεγω υμειν χαρα εϲται ενωπιον των αγγελων του θ̅υ̅ επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι
11 ειπεν δε ανθρωποϲ τιϲ ειχεν δυο υιουϲ
12 και ειπεν ο νεωτεροϲ αυτων τω πατρι πατερ δοϲ μοι το επιβαλλον μοι μεροϲ τηϲ ουϲιαϲ και διειλεν αυτοιϲ τον βιον
13 και ου μετα πολλαϲ ημεραϲ ϲυναγαγων παντα ο νεωτεροϲ υιοϲ απεδημηϲεν ειϲ χωραν μακραν κακει διεϲκορπιϲεν εαυτου τον βιον ζων αϲωτωϲ
14 δαπανηϲαντοϲ δε αυτου παντα εγενετο λειμοϲ ιϲχυρα κατα την χωραν εκεινην και αυτοϲ ηρξατο υϲτεριϲθαι
15 και πορευθειϲ εκολληθη ενι των πολειτων τηϲ χωραϲ εκεινηϲ και επεμψεν αυτον ειϲ τουϲ αγρουϲ βοϲκειν χοιρουϲ
16 {κα πεθυμει}[35] χορταϲθηναι εκ των κερατιων ων ηϲθιον οι χοιροι και ουδειϲ εδιδου τω
17 ειϲ εαυτον δε ελθων ειπεν ποϲοι μιϲθιοι του πατροϲ μου περιϲϲευουϲιν αρτων εγω δε ωδε λειμω απολλυμαι
18 αναϲταϲ πορευϲομαι προϲ τον πατερα μου και ερω αυτω πατερ ημαρτον ειϲ τον ουρανον και ενωπιον ϲου
19 ουκετι ειμι αξιοϲ κληθηναι ϲου υιοϲ ποιηϲον με ωϲ ενα των μιϲθιων ϲου
20 και αναϲταϲ ηλθε προϲ τον πατερα αυτου ετι δε αυτου μακραν απεχοντοϲ ειδεν αυτον ο πατηρ αυτου και εϲπλαγχνιϲθη και δραμων ενεπεπεϲεν επι τον τραχηλον αυτου κατεφιληϲεν αυτον
21 ο δε υιοϲ ειπεν αυτω πατερ ημαρτον ειϲ τον ουρανον και ενωπιον ϲου ουκετι ειμι αξιοϲ κληθηναι ϲου υιοϲ ποιηϲον με ωϲ ενα των μιϲθιων ϲου
22 ειπεν δε ο πατηρ προϲ τουϲ δουλουϲ αυτου ταχεωϲ εξενεγκατε ϲτολην την πρωτην και ενδυϲατε αυτον και δοτε δακτυλιον ειϲ την χειρα αυτου και υποδηματα ειϲ τουϲ ποδαϲ αυτου
23 και ενεγκατε τον ϲειτευτον μοϲχον και θυϲατε και φαγωμεν και ευφρανθωμεν
24 οτι ουτοϲ ο υιοϲ μου νεκροϲ ην και ανεζηϲεν απολωλωϲ και αρτι ευρεθη και ηρξαντο ευφραινεϲθαι
25 ην δε ο υιοϲ αυτου ο πρεϲβυτεροϲ εν αγρω ελθων δε και εγγιϲαϲ τη οικεια ηκουϲεν ϲυνφωνιαϲ και χορων
26 και προϲκαλεϲαμενοϲ ενα των παιδων επυνθανετο τι θελει τουτο ειναι
27 ο δε ειπεν οτι ο αδελφοϲ ϲου ηκει και εθυϲεν ο πατηρ ϲου τον ϲειτευτον μοϲχον αυτω οτι υγιενοντα αυτον απελαβεν
28 ωργιϲθη δε και ουκ ηθελεν ειϲελθειν ο δε πατηρ αυτου εξελθων ηρξατο αυτον
29 ο δε αποκρειθειϲ ειπεν τω πατρει αυτου ιδου τοϲαυτα ετη δουλευω ϲοι και ουδεποτε παρεβην ϲου εντολην και ουδεποτε εδωκαϲ μοι εριφον εξ αιγων ινα μετα των φιλων μου αριϲτηϲω
30 τω δε υιω ϲου τω καφαγοντι παντα μετα των πορνων και ελθοντι εθυϲαϲ τον ϲειτευτον μοϲχον
31 ο δε ειπεν αυτω ϲυ παντοτε μετ εμου ει και παντα τα εμα ϲα εϲτιν
32 ευφρανθηναι δε εδει και χαρηναι οτι ο αδελφοϲ ϲου ουτοϲ νεκροϲ ην και ανεζηϲεν απολωλωϲ και ευρεθη