1 ι̅η̅ϲ̅ δε πληρηϲ π̅ν̅ϲ̅ αγιου υπεϲτρεψεν απο του ιορδανου και ηγετο εν τω πνευματι εν τη ερημω
2 ημεραϲ τεϲϲαρακοντα πειραζομενοϲ υπο του ϲατανα και ουκ εφαγεν ουδεν εν ταιϲ ημεραιϲ εκειναιϲ και ϲυντελεϲθειϲων αυτων επειναϲεν
3 ειπεν δε αυτω ο διαβολοϲ ει υιοϲ ει του θ̅υ̅ ειπε ινα οι λιθοι ουτοι αρτοι {γενωντοι}[11]
4 και αποκριθειϲ ο ι̅η̅ϲ̅ ειπεν γεγραπται ουκ επ αρτω μονω ζηϲεται ο ανθρωποϲ αλλ εν παντι ρηματι θ̅υ̅
5 και αναγαγων αυτον ειϲ οροϲ υψηλον λειαν εδειξεν αυτω παϲαϲ ταϲ βαϲιλειαϲ του κοϲμου εν ϲτιγμη χρονου
6 και ειπεν προϲ αυτον ο διαβολοϲ ϲοι δωϲω τηϲ εξουϲιαν ταυτην απαϲαν και την δοξαν τουτων οτι εμοι παραδεδοται και ω αν θελω διδωμι αυτην
7 ϲυ ουν εαν προϲκυνηϲηϲ ενωπιον εμου εϲται ϲου παϲα
8 και αποκριθειϲ αυτω ο ι̅η̅ϲ̅ ειπεν γεγραπται κ̅ν̅ τον θ̅ν̅ ϲου προϲκυνηϲειϲ και αυτω μονω λατρευϲειϲ
9 και ηγαγεν αυτον ειϲ ιερουϲαλημ και εϲτηϲεν αυτον επι το πτερυγιον του ιερου και ειπεν αυτω ει υιοϲ ει τουτου θ̅υ̅ βαλε ϲεαυτον εντευθεν κατω
10 γεγραπται γαρ οτι τοιϲ αγγελοιϲ αυτου εντελειται περι ϲου του διαφυλαξαι ϲε
11 και επι χειρων αρουϲιν ϲε μηποτε προϲκοψηϲ προϲ λιθον τον ποδα ϲου
12 και αποκριθειϲ ο ι̅η̅ϲ̅ ειπεν αυτω γεγραπται ουκ εκπειραϲειϲ κ̅ν̅ τον θ̅ν̅ ϲου
13 και ϲυντελεϲαϲ παντα πειραϲμον ο διαβολοϲ απεϲτη απ αυτου αχρι χρονου
14 και υπεϲτρεψεν ο ι̅η̅ϲ̅ εν τη δυναμει του π̅ν̅ϲ̅ ειϲ την γαλιλαιαν και φημη εξηλθεν καθ οληϲ τηϲ περιχωρου περι αυτου
15 και αυτοϲ εδαϲκεν εν ταιϲ ϲυναγωγαιϲ δοξαζομενοϲ υπο παντων
16 ελθων δε ειϲ ναζαρεδ οπου ην κατα το ειωθοϲ εν τη ημερα των ϲαββατων ειϲ την ϲυναγωγην και ανεϲτη αναγνωναι
17 και επεδοθη αυτω ο προφητηϲ ηϲαιαϲ και απτυξαϲ ευρεν τον τοπον ου ην γεγραμμενον
18 π̅ν̅α̅ κ̅υ̅ επ εμε ου εινεκεν εχρειϲεν με ευαγγελιϲαϲθαι πτωχοιϲ απεϲταλμαι κηρυξαι αιχμαλωτοιϲ αφεϲιν και τυφλοιϲ αναβλεψιν αποϲτειλαι τεθραυματιϲμενουϲ εν αφεϲει
19 κηρυξαι ενιαυτο̅ κ̅υ̅ δεκτον
20 και πυξαϲ το βιβλιον αποδουϲ τω υπηρετη εκαθιϲεν και παντων εν τη ϲυναγωγη οι οφθαλμοι ηϲαν ατενιζοντεϲ αυτω
21 ηρξατο δε λεγειν προϲ αυτουϲ ϲημερον πεπληρωται η γραφη αυτη εν τοιϲ ωϲιν υμων
22 και παντεϲ εμαρτυρουν αυτω και εθαυμαζον επι τοιϲ λογοιϲ τηϲ χαριτοϲ τοιϲ εκπορευομενοιϲ εκ του ϲτοματοϲ αυτου και ελεγον ουχι υιοϲ ιωϲηφ εϲτιν ουτοϲ
23 και ειπεν προϲ αυτουϲ παντωϲ ερειτε μοι την παραβολην ταυτην ιατρε θεραπευϲον ϲεαυτον οϲα ηκουϲαμεν γεινομενα ειϲ καφαρναουμ ποιηϲον και ωδε εν τη πατριδι ϲου
24 ειπεν δε αμην αμην λεγω υμει̅ οτι ουδειϲ προφητηϲ δεκτοϲ εϲτιν εν τη πατριδι εαυτου
25 επ αληθειαϲ λεγω υμειν πολλαι χηραι ηϲαν εν ταιϲ ημεραιϲ ηλιου εν τω ιϲτραηλ οτε εκλειϲθη ο ουρανοϲ ετη τρια και μηνα εξ ωϲ εγενετο λιμοϲ μεγαϲ επι παϲαν την γην
26 και προϲ ουδεμιαν αυτων επεμφθη ηλειαϲ ει μη ειϲ ϲαρεπτα τηϲ ϲιδονιαϲ προϲ γυναικα χηραν
27 και πολλοι λεπροι ηϲαν εν τω ιϲραηλ επι ελιϲαιου του προφητου και ουδειϲ αυτων εκαθαριϲθη ει μη ναιμαϲ ο ϲυροϲ
28 οι δε επληϲθηϲαν παντεϲ θυμου εν τη ϲυναγωγη ακουϲαντεϲ ταυτα
29 και αναϲταντεϲ εξεβαλον αυτον εξω τηϲ πολεωϲ και ηγαγον αυτον εωϲ τηϲ οφρυοϲ του ορουϲ εφ ου η πολιϲ οικοδομηται αυτων ωϲτε κατακρημνιϲαι αυτον
30 αυτοϲ δε διελθων δια μεϲου αυτων επορευετο
31 και κατηλθεν ειϲ καφαρναουμ πολιν τηϲ γαλιλαιαϲ την παραθαλαϲϲιον εν οριοιϲ ζαβουλων και νεφθαλειμ και ην διδαϲκων αυτουϲ εν τοιϲ ϲαββαϲιν
32 και εξεπληϲϲοντο επι τη διδαχη αυτου οτι εν εξουϲια ην ο λογοϲ αυτου
33 ην δε εν τη ϲυναγωγη ανθρωποϲ εχων π̅ν̅α̅ δαιμονιον ακαθαρτον και ανεκραξεν φωνη μεγαλη
34 λεγων τι ημειν και ϲοι ι̅η̅υ̅ ναζορηναι ηλθεϲ ημαϲ ωδε απολεϲαι οιδα ϲε τιϲ ει ο αγιοϲ του θ̅υ̅
35 και επετιμηϲεν αυτω ο ι̅η̅ϲ̅ λεγων φειμωθητι και εξελθε απ αυτου και ρειψαϲ αυτον το δαιμονιον ειϲ μεϲον {ανακραυγαναν}[12] τε εξηλθεν απ αυτου μηδεν βλαψαϲ αυτον
36 και εγενετο θαμβοϲ μεγαϲ επι πανταϲ και ϲυνελαλουν προϲ αλληλουϲ λεγοντεϲ τιϲ ο λογοϲ ουτοϲ οτι εν εξουϲια και δυναμει επιταϲϲει τοιϲ ακαθαρτοιϲ πνευμαϲιν και εξερχονται
37 και εξηλθεν η ακοη περι αυτου ειϲ παντα τοπον τηϲ περιχωρου
38 αναϲταϲ δε απο τηϲ ϲυναγωγηϲ ηλθεν ειϲ την οικιαν ϲιμωνοϲ και ανδραιου πενθερα δε του ϲιμωνοϲ ην κατεχομενη πυρετω μεγαλω και ηρωτηϲαν αυτον περι αυτηϲ
39 και επιϲταθειϲ επανω αυτηϲ επετειμηϲεν τω {πυρι}[13] και αφηκεν αυτην παραχρημα ωϲτε αναϲταϲαν αυτην διακονειν αυτοιϲ
40 δυϲαντοϲ δε του ηλιου παντεϲ {οι}[14] ειχαν αϲθενουνταϲ νοϲοιϲ ποικιλαιϲ εφερον {αυτοιϲ}[15] προϲ αυτον ο δε ενι εκαϲτω ταϲ χειραϲ επιτιθειϲ εθεραπευεν αυτουϲ
41 εξηρχετο δε και δαιμονια απο πολλων κραυγαζοντα και λεγοντα οτι ϲυ ει ο υιοϲ του θ̅υ̅ και επιτειμων ουκ εια αυτα λαλειν οτι ηδειϲαν αυτον χ̅ρ̅ν̅ ειναι
42 γενομενηϲ δε ημεραϲ εξελθων επορευθη ειϲ ερημον τοπον και οι οχλοι επεζητουν αυτον και ηλθον εωϲ αυτου και επειχον αυτον του μη πορευεϲθαι απ αυτων
43 ο δε ειπεν προϲ αυτουϲ οτι δει με και ειϲ ταϲ αλλαϲ πολειϲ ευαγγελιϲαϲθαι {αυτ}[16] την βαϲιλιαν του θ̅υ̅ ειϲ τουτο γαρ απεϲταλην
44 και ην κηρυϲϲων ειϲ ταϲ ϲυναγωγαϲ τηϲ γαλιλαιαϲ