1 πολλων δε οχλων ϲυνπεριεχοντων κυκλω ωϲτε αλληλουϲ ϲυνπνιγειν ηρξατο λεγειν προϲ τουϲ μαθηταϲ πρωτον προϲεχετε εαυτοιϲ απο τηϲ ζυμηϲ των φαριϲαιων ητιϲ εϲτιν υποκριϲιϲ
2 ουδεν γαρ ϲυνκεκαλυμμενον εϲτιν ο ου φανερωθηϲεται και κρυπτον ο ου γνωϲθηϲεται
3 ανθ ων οϲα εν τη ϲκοτεια ειπατε εν τω φωτι ακουϲθηϲεται και ο προϲ το ουϲ ελαληϲατε εν τοιϲ ταμειοιϲ κηρυχθηϲεται επι των δωματων
4 λεγω δε υμειν τοιϲ φιλοιϲ μου μη φοβηθηται απο των αποκτενοντων το ϲωμα την δε ψυχην μη δυναμενων αποκτειναι μηδε εχοντων περιϲϲον τι ποιηϲαι
5 υποδειξω δε υμειν τινα φοβηθητε τον μετα το αποκτειναι εχοντα εξουϲιαν ειϲ γεενναν βαλειν ναι λεγω υμειν τουτον φοβηθητε
6 ουχι πεντε ϲτρουθεια πωλειται αϲϲαριων δυο και εν εξ αυτων ουκ εϲτιν επιλεληϲμενον ενωπιον του θ̅υ̅
7 αλλα και αι τριχεϲ υμων παϲαι τηϲ κεφαληϲ ηριθμημεναι ειϲιν μη ουν φοβηθητε πολλων γαρ ϲτρουθιων διαφερετε υμειϲ
8 λεγω δε υμειν οτι παϲ οϲ αν ομολογηϲει εν εμοι ενπροϲθεν των ανθρωπων και ο υιοϲ του ανθρωπου ομολογηϲει εν αυτω ενπροϲθεν των αγγελων του θ̅υ̅
9 ο δε αρνηϲαμενοϲ με ενπροϲθεν των ανθρωπων αρνηθηϲεται ενπροϲθεν των αγγελων του θ̅υ̅
10 και παϲ οϲ αν ερει λογον ειϲ τον υιον του ανθρωπου αφεθηϲεται αυτω ειϲ δε το π̅ν̅α̅ το αγιον ουκ αφεθηϲεται αυτω ουτε εν τω αιωνι τουτω ουτε εν τω μελλοντι
11 οταν δε φερωϲιν υμαϲ ειϲ ταϲ ϲυναγωγαϲ και ταϲ αρχαϲ και ταϲ εξουϲιαϲ μη προμεριμνατε πωϲ απολογηϲηϲθε η τι ειπητε
12 το γαρ αγιον π̅ν̅α̅ διδαξει υμαϲ εν αυτη τη ωρα α δει ειπειν
13 ειπεν δε τιϲ αυτω εκ του οχλου διδαϲκαλε ειπον τω αδελφω μου μεριϲαϲθαι μετ εμου την κληρονομιαν
14 ο δε ειπεν αυτω ανθρωπε τιϲ με κατεϲτηϲεν κριτην εφ υμαϲ
15 ειπεν δε προϲ αυτουϲ ορατε και φυλαϲϲεϲθαι απο παϲηϲ πλεονεξιαϲ οτι ουκ εν τω περιϲϲευειν τινι εϲτιν η ζωη εκ των υπαρχοντων αυτω
16 ειπεν δε προϲ αυτουϲ παραβολην λεγων ανθρωπου τινοϲ πλουϲιου ηυφορηϲεν η χωρα
17 και διελογιζετο εν εαυτω λεγων τι ποιηϲω οτι ουκ εχω που ϲυναξω τουϲ καρπουϲ μου
18 και ειπεν τουτο ποιηϲω καθελω μου ταϲ αποθηκαϲ και ποιηϲω αυταϲ μειζοναϲ κακει ϲυναξω παντα τα γενηματα μου
19 και ερω τη ψυχη μου ψυχη εχειϲ πολλα αγαθα ευφραινου
20 ειπεν δε αυτω ο θ̅ϲ̅ αφρων ταυτη τη νυκτι απαιτουϲιν την ψυχην ϲου απο ϲου α ουν ητοιμαϲαϲ τινοϲ εϲται
21 [отсутствует]
22 ειπεν δε προϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου δια τουτο λεγω υμειν μη μεριμνατε τη ψυχη τι φαγητε μηδε τω ϲωματι τι ενδυϲηϲθε
23 η γαρ ψυχη πλεον εϲτιν τηϲ τροφηϲ και το ϲωμα του ενδυματοϲ
24 κατανοηϲατε τα πετεινα του ουρανου οτι ουτε ϲπειρουϲιν ουτε θεριζουϲιν οιϲ ουκ εϲτιν ουτε ταμειον ουτε αποθηκη και ο θ̅ϲ̅ τρεφει αυτα ουχι υμειϲ διαφερεται των πετεινων
25 τιϲ δε εξ υμων δυναται προϲθειναι επι την ηλικειαν αυτου πηχυν
26 και περι τω̅ λοιπων τι μεριμνατε
27 κατανοηϲατε τα κρινα πωϲ ουτε νηθει ουτε υφαινει λεγω δε υμειν οτι ουδε ϲολομων εν παϲη τη δοξη αυτου περιεβαλετο ωϲ εν τουτων
28 ει δε τον χορτον του αγρου ϲημερον οντα και αυριον ειϲ κλειβανον βαλλομενον ο θ̅ϲ̅ ουτωϲ αμφιεζει ποϲω μαλλον υμαϲ ολιγοπιϲτοι
29 και υμειϲ μη ζητειτε τι φαγητε η τι πιητε και μη μετεωριζεϲθαι
30 ταυτα γαρ παντα τα εθνη του κοϲμου ζητει οιδεν γαρ ο πατηρ υμων οτι χρηζεται τουτων
31 ζητειτε δε την βαϲιλειαν {αυτου}[30] και ταυτα παντα προϲτεθηϲεται υμειν
32 μη φοβου το μεικρον ποιμνιον οτι εν αυτω ηυδοκηϲεν ο πατηρ υμων δουναι υμειν την βαϲιλειαν
33 πωληϲαται τα υπαρχοντα υμων και δοτε ελεημοϲυνην ποιηϲατε εαυτοιϲ βαλλαντια μη παλαιουμενα θηϲαυρον ανεγλιπτον εν τοιϲ ουρανοιϲ οπου κλεπτηϲ ουκ εγγιζει ουδε ϲηϲ διαφθερει
34 οπου γαρ εϲτιν ο θηϲαυροϲ υμων εκει εται και η καρδια ημων
35 εϲτω υμων η οϲφυϲ περιεϲζωϲμενη και οι λυχλοι καιομενοι
36 και υμειϲ ομοιοι ανθρωποιϲ προϲδεχομενοιϲ τον κ̅ν̅ αυτων ποτε αναλυϲη εκ των γαμων ινα ελθοντοϲ και κρουϲαντοϲ ευθεωϲ ανυξουϲιν αυτω
37 μακαριοι οι δουλοι εκεινοι ουϲ ελθων ο κ̅ϲ̅ ευρη γρηγορουνταϲ αμην λεγω υμειν οτι περιζωϲεται και ανακλινει αυτουϲ και παρελθων διακονηϲει αυτοιϲ
38 και εαν ελθη τη εϲπερινη φυλακη και ευρηϲει ουτωϲ ποιηϲει και εαν εν τη δευτερα και τη τριτη μακαριοι ειϲιν εκεινοι
39 τουτο δε γεινωϲκετε οτι ει ηδει ο οικοδεϲποτηϲ ποια ωρα ο κλεπτηϲ ερχεται ουκ αν
40 και υμειϲ δε γεινεϲθαι ετοιμοι οτι η ωρα η ου δοκειτε ο υιοϲ του ανθρωπου ερχεται
41 και ειπεν ο πετροϲ κ̅ε̅ προϲ ημαϲ λεγειϲ την παραβολην ταυτην
42 και ειπεν ο κ̅ϲ̅ τιϲ αρα εϲτιν ο πιϲτοϲ οικονομοϲ ο φρονιμοϲ ο αγαθοϲ ον καταϲτηϲει ο κ̅ϲ̅ επι την θεραπειαν αυτου διδοναι εν καιρω ϲιτομετριον
43 μακαριοϲ ο δουλοϲ εκεινοϲ ον ελθων ο κ̅ϲ̅ αυτου ευρηϲει αυτον ποιουντα ουτωϲ
44 αμην λεγω υμειν οτι επι παϲιν τοιϲ υπαρχουϲιν αυτου καταϲτηϲει αυτον
45 εαν δε ειπη ο δουλοϲ εκεινοϲ εν τη καρδια αυτου χρονιζει ο κ̅ϲ̅ μου ερχεϲθαι και αρξηται τυπειν τουϲ παιδαϲ και ταϲ παιδιϲκαϲ εϲθιων τε και πεινων μεθυϲκομενοϲ
46 ηξει ο κ̅ϲ̅ αυτου εν ημερα η ου προϲδοκα και εν ωρα η ου γεινωϲκει και διχοτομηϲει αυτον και το μεροϲ αυτου θηϲει μετα των απιϲτων
47 εκεινοϲ δε ο δουλοϲ ο γνουϲ το θελημα του κ̅υ̅ αυτου και μη ποιηϲαϲ προϲ το θελημα αυτου δαρηϲεται πολλαϲ
48 ο δε μη γνουϲ ποιηϲαϲ δε αξια πληγων δαρηϲεται ολιγαϲ παντι δε ω εδωκαν πολυ ζητηϲουϲιν απ αυτου περιϲϲοτερον και ω παρεθεντο πολυ πλεον απαιτηϲουϲιν αυτον
49 πυρ ηλθον βαλειν ειϲ την γην και τι θελω ει ηδη ανηφθη
50 βαπτιϲμα δε εχω βαπτιϲθηναι και πωϲ ϲυνεχομαι εωϲ οτου τελεϲθη
51 δοκειτε οτι ειρηνην παρεγενομην ποιηϲαι εν τη γη ουχι λεγω υμειν αλλα διαμεριϲμον
52 εϲονται γαρ απο του νυν εν ενι οικω πεντε τρειϲ διαμεμεριϲμενοι εν δυϲιν και δυο εν τριϲιν
53 διαμεριϲθηϲονται πατηρ εφ υιω και υιοϲ επι πατρι αυτου διαμεριϲθηϲονται μητηρ επι θυγατερα και θυγατηρ επι την μητερα πενθερα επι την νυμφην αυτηϲ και νυμφη επι την πενθεραν
54 ελεγεν δε και τοιϲ οχλοιϲ οταν ειδητε την νεφελην ανατελλουϲαν απο δυϲμων ευθεωϲ λεγετε ομβροϲ ερχεται και γεινεται ουτωϲ
55 και οταν νοτον πλεοντα λεγετε καυϲων εϲεται και γεινεται
56 υποκριται το μεν προϲωπον του ουρανου και τηϲ γηϲ οιδατε δοκειμαζειν πλην τον καιρον τουτον ου δοκιμαζετε
57 και αφ εαυτων ου κρινεται το δικαιον
58 ωϲ γαρ υπαγειϲ μετα του αντιδικου ϲου επ αρχοντα εν τω οδω δοϲ εργαϲιαν απαλλαγηναι απ αυτου μηποτε κατακρεινη ϲε προϲ τον κριτην και ο κριτηϲ παραδωϲει ϲε τω πρακτορι και ο πρακτωρ βαλει ϲε ειϲ φυλακην
59 λεγω ϲοι ου μη εξελθηϲ εκειθεν εωϲ ου αποδοιϲ τον εϲχατον κοδραντην