1 Нікадым прыйходзіць да Ісуса ўначы. 3 Пра Нараджэньне зузвыш. 14 Зьмей у пустыні ўзьняты. 16 Як узьлюбіў Бог сьвет. 23 Ян хрысьціць. 25 Спрэчка пра ачышчэньне. 27 Сьветчаньне Янава пра Ісуса. 36 Хто ўверыць, мае жыцьцё вечнае, а нявернікі ня ўбачаць жыцьця.
1 Быў чалавек з фарысеяў, на імя Нікадым, хтось з начальнікаў юдэйскіх.
2 Ён прыйшоў да Ісуса ўначы і сказаў Яму: — Раўві, ведаем мы, што Ты вучыцель пасланы ад Бога, бо ніхто ня можа тварыць такіх цудаў, якія Ты творыш, калі Бог ня будзе з ім.
3 Ісус у адказ сказаў яму: — папраўдзе, папраўдзе кажу табе, калі хто ня родзіцца зузвыш, ня можа аглядаць Уладарства Божага.
4 Нікадым гаворыць да Яго: — як можа чалавек нарадзіцца ў старасьці? ці-ж можа ён зноў увайсьці ў улоньне маці свае ды адрадзіцца?
5 Ісус адказаў: — папраўдзе, папраўдзе кажу табе, калі хто ня родзіцца з вады і Духа, ня можа ўвайсьці у Ўладарства Божае.
6 Роджанае ад цела целам стаецца, а роджанае ад Духа стаецца духам.
7 Ня дзівіся, што сказаў Я табе — належыць вам нарадзіцца зузвыш.
8 Дух дзе хоча дыша, і голас яго чуеш, але ня ведаеш, адкуль прыйходзіць і куды адыйходзіць; так бывае з кажным чалавекам, роджаным ад Духа.
9 Нікадым сказаў Яму ў адказ: — як-жа гэта можа быць?
10 Ісус у адказ сказаў яму: — ты вучыцель Ізраілеў і гэтага ня можаш зразумець?
11 Папраўдзе, папраўдзе кажу табе: Мы гаворым пра тое, што ведаем, і сьветчым пра тое, што бачылі, а вы сьветчаньня Нашага ня прыймаеце;
12 І калі пра зямное сказаў вам, і вы ня верыце, як-жа паверыце, калі буду гаварыць вам пра нябеснае?
13 І ніхто ня ўзыходзіў на неба, а толькі зыйшоўшы з неба Сын Чалавечы, Хто ёсьць у небе.
14 І як Майсей узьняў зьмяю ў пустыні, так належыць узьнесьціся Сыну Чалавечаму.
15 Каб усякі, хто ўверыў у Яго, не загінуў, але меў жыцьцё вечнае.
16 Бо так узьлюбіў Бог сьвет, што аддаў Сына Свайго Адзінароднага, каб усякі, хто верыць у Яго, не загінуў, але меў жыцьцё вечнае.
17 Бо не паслаў Бог Сына Свайго ў сьвет, каб судзіць сьвет, але каб сьвет праз Яго быў збавёны.
18 Хто верыць у Яго, той ня будзе асуджаны, а хто ня верыць, той ужо асуджаны, бо ня ўверыў у імя Адзінароднага Сына Божага.
19 Суд-жа паложаны на тым, што Сьвятло прыйшло ў сьвет, але людзі палюбілі цемру больш за сьвятло, бо ўчынкі іхныя былі ліхія.
20 Бо кажны, хто творыць ліхое, ненавідзіць сьвятло, і ня йдзе да сьвятла, каб ня выявіліся ўчынкі яго, бо яны злыя.
21 А хто творыць у праўдзе, ідзе да сьвятла, каб выявіліся ўчынкі ягоныя, бо яны прад Богам учынены.
22 Пасьля гэтага прыйшоў Ісус з вучнямі Сваімі ў зямлю Юдэйскую, і там жыў з імі і хрысьціў.
23 Ян-жа таксама хрысьціў у Эноне каля Саліму, дзе было шмат водаў; і людзі прыйходзілі і хрысьціліся.
24 Бо Ян ня быў яшчэ ўкінуты ў вязьніцу.
25 Тады ўзьнікла спрэчка між вучнямі Янавымі і юдэмі за ачышчэньне.
26 І прыйшлі яны да Яна і сказалі яму: — Той, Хто быў з табою за Йорданам, пра Каго ты сьветчыў, вось Ён хрысьціць, і ўсе йдуць да Яго.
27 Ян у адказ прамовіў: — нічога ня можа ўспрыняць чалавек, калі яму ня будзе дадзена з неба.
28 Вы самі сьветкамі мне ў тым, што я сказаў: — я ня Хрыстос, але я пасланы прад Ім.
29 Хто мае нявесту, той жаніх; а дружа яго, які стаіць пры ім і слухае яго, у радасьці цешыцца з голасу жаніха; гэтая вось радасьць мая споўнілася.
30 Яму належыць узрастаць, а мне малець.
31 Хто зузвыш прыйходзіць, той над усімі, а хто ад зямлі, зямным ёсьць і гаворыць па зямному. Хто з нябёсаў прыйходзіць, Той вышэй за ўсіх.
32 І што бачыў і чуў, пра тое сьветчыць; і ня прыймае ніхто сьветчаньня Ягонага.
33 А хто прыняў сьветчаньне Ягонае, гэтым сьцьвердзіў, што Бог ёсьць праўдзівы.
34 Той-жа, каго паслаў Бог, словы Божыя прамаўляе, бо ня мераю дае Бог Духа.
35 Айцец любіць Сына, і ўсё аддаў у рукі Ягоныя.
36 Хто верыць у Сына, мае жыцьцё вечнае, а хто ня верыць у Сына, той ня ўбачыць жыцьця, але гнеў Божы застаецца на ім.