4 Ісус устае з Вячэры. 5 Умывае ногі Апосталам. 15 Пакорнасьць і мудрасьць ім паказвае. 21 Здрадніка Юду выкрывае. 34 Дае новы запавет. 38 Пятровае адрачэньне прадракое.
1 Перад сьвятам Пасхі, Ісус, ведаючы, што прыйшла ўжо гадзіна Ягоная перайсьці з сьвету гэтага да Айца, ўзьлюбіў Сваіх на сьвеце гэтым любоўю безконцаю.
2 І ў час вячэры, калі д'ябал улажыў ужо ў сэрца Юды Сыманавага Іскарыёта прадаць Яго.
3 Ісус, ведаючы, што Айцец усё аддаў у рукі Ягоныя, і што ад Бога зыйшоў і да Бога йдзе, —
4 Устаў ад вячэры, зьняў з Сябе верхняе адзеньне і, узяўшы ручнік, аперазаўся.
5 Потым наліў вады ў умывальніцу і пачаў амываць ногі вучням і аціраць ручніком, якім быў апяразаны.
6 Калі-ж падыйшоў да Сымана Пятра, той кажа Яму: — Госпадзе! ці-ж Табе ўмываць ногі мае?
7 Ісус сказаў яму ў адказ: — што Я раблю цяпер, ты ня ведаеш, алі зразумееш потым.
8 Пётра кажа Яму: — ня ўмыеш ног маіх павек; і адказаў яму Ісус: — калі не амыю цябе, ня будзеш мець часьці са Мною.
9 Тады сказаў Яму Сыман Пётра: — Госпадзе! ня толькі ногі мае, але і рукі і галаву.
10 Ісус кажа яму: — абмытаму трэба толькі ногі амыць, бо ўвесь чысты; і вы чыстыя, але ня ўсе.
11 Бо ведаў, хто прадасьць Яго, дзеля таго і сказаў: — ня ўсе вы чыстыя.
12 Калі-ж умыў ногі іх, надзеў адзеньне Сваё і, сеўшы зноў, сказаў ім: — ці ведаеце, што ўчыніў Я вам?
13 Вы завяце Мяне Вучыцелем і Госпадам, і добра кажаце, бо такім Я ёсьць.
14 І калі Я, Госпад і Вучыцель умыў ногі вашыя, то і вы павінны ўмываць ногі адзін аднаму.
15 Я паказаў вам, каб і вы рабілі так, як Я вам зрабіў.
16 Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: — слуга ня большы за гаспадара свайго, ані пасланец ня большы за таго, хто паслаў яго.
17 Калі гэта ведаеце, шчасьлівыя вы, калі гэта выконваеце.
18 Не пра ўсіх вас гавару: Я ведаю, каго выбраў; але мае спраўдзіцца Пісаньне: — той, хто есьць хлеб са Мною, падняў на Мяне пяту сваю.
19 Цяпер кажу вам, раней, чым тое мае стацца, каб як станецца, вы паверылі, што гэта — Я.
20 Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: хто прыймае таго, каго Я пашлю, той Мяне прыймае; а хто прыймае Мяне, прыймае Таго, Хто паслаў Мяне.
21 Сказаўшы гэта, Ісус усхваляваўся духова і абвесьціў, кажучы: — папраўдзе, папраўдзе кажу вам, што адзін з вас прадасьць Мяне.
22 Вучні-ж азіраліся адзін на аднаго, ня ведаючы, пра каго гаворыць.
23 Адзін-жа з вучняў Ягоных, якога Ісус любіў, сядзеў, прыхіліўшыся да грудзей Ісуса.
24 І яму Сыман Пётра падаў знак, каб спытаўся, хто гэта, пра каго гаворыць.
25 І той, прыпаўшы да грудзей Ісуса, сказаў Яму: — Госпадзе, хто гэта?
26 Ісус адказаў: — той, каму Я, абмакнуўшы, падам хлеб; і абмакнуўшы кавалак хлеба, падаў Юду Сыманаваму Іскарыёту.
27 І зараз-жа пасьля падачы хлеба ўвайшоў у яго шатан. Тады сказаў яму Ісус: — што робіш, рабі хутчэй.
28 Але ніхто з тых, якія сядзелі за сталом, не зразумеў, пра што гэта Ён сказаў яму.
29 Дзеля таго што ў Юды была скарбонка, некаторыя думалі, што Ісус сказаў яму: — купі, што нам патрэбна на сьвята, ці каб што-небудзь даў убогім.
30 Той-жа, узяўшы хлеб, зараз-жа выйшаў; была ноч.
31 І калі ён выйшаў, Ісус прамовіў: — цяпер праслаўлены Сын Чалавечы, і Бог праслаўлены ў Ім.
32 І калі Бог праслаўлены ў Ім, і Бог праславіць Яго ў Сабе, і зараз праславіць Яго.
33 Дзеці! яшчэ нядоўга пабыць Мне з вамі: — будзеце шукаць Мяне, і, як сказаў Я юдэям: — куды Я йду, вы ня можаце йсьці, — гэтак гавару цяпер і вам.
34 Запавет новы даю вам: любеце адзін аднаго; як Я палюбіў вас, так і вы любеце адзін аднаго.
35 Па гэтым пазнаюць усе, што вы вучні Мае, калі будзеце мець любоў між сабою.
36 Гаворыць Яму Сыман Пётра: — Госпадзе! куды (Ты) йдзеш? Ісус адказаў яму: — куды Я йду, ты ня можаш цяпер ісьці за Мною, але потым пойдзеш за Мною.
37 Пётра сказаў Яму: — Госпадзе! чаму я не магу йсьці за Табою цяпер? я душу сваю палажу за Цябе.
38 Ісус адказаў яму: — душу тваю за Мяне паложыш? папраўдзе, папраўдзе кажу табе: перш чым прапяе певень, ты тройчы адрачэшся ад Мяне.