1
2 Рече Господь. притъчу сию. суди некыи бе. въ некоемь граде. Бога не бояся. и человекъ. не срамлеяся.
3 въдовица же бе въ граде томь. и прихождааше къ немуглаголющи. мьсти мене отъ супьра моего.
4 и не хотеаше надлъзе времени. по сихъ же. рече въ себе. аще и Бога не боюся. ни человекъ срамлеюся.
5 нъ зане творить ми трудъ въдовица си. дамьщу ея. да не до коньца приходящи. застоить мене.
6 рече же Господь слышите. чьто судии неправьдьныи глаголеть
7 а Богъ не имать ли сътворити мьсти. избьраныхъ Своихъ. въпиющиихъ къ Нему. дьнь и нощь. и трьпить на нихъ.
8 глаголю вамъ. яко сътворить мьсть. ихъ въскоре.
9 Рече Господь. притъчу сию.
10 человека дъва възидоста въ церкве помолитъся. единъ фарисеи. а другыи мытарь.
11 фарисеи же ставъ. сице въ себе молеашеся глаголя. Боже. хвалу Тебе въздаю. яко несмь. яко и прочии человеци хыщьници. неправьдьници. прелюбодеици. или яко и сь мьздоимьць.
12 пощуся дъвакраты въ суботу. десятину даю отъ вьсего елико притяжу.
13 а мьздоимьць издалече стоя. не хотеаше ни очию възвести на небонъ бияаше прьси своя глаголя. Боже. милостивъ буди мъне грешьнику.
14 глаголю вамъ съниде сь оправьданъ въ домъ свои паче оного яко вьсакъ възносяися съмериться. и съмераяися възнесеться.
15
16
17
18 Въ время оно. человекъ некыи приде къ И исусови. искушая И глаголя. Учителю благыи. Чьто сътворь животъ вечьныи наследьствую.
19 рече ему Иисусъ чьто Мя глаголеши блага. никъто же благъ. тъкъмо единъ Богъ.
20 заповеди веси. не убии. не прелюбы сътвори. не укради. не лъжьсъведетель буди. чьти отца твоего и матере твоя.
21 онъ же рече. вьса си съхранихъ изъ юности моея.
22 слышавъ же Иисусъ рече ему. еще единого не до коньчалъ еси. вься елико имааши продаждъ. и раздаи нищиимъ. и имети имаши съкровище на небесе. и иди по Мъне
23 онъ же слышавъ си. прискръбьнъ бысть. бе бо богатъ зело.
24 видевъ же Исусъ. прискръбна бывъша. рече. како неудобь имущиимъ богатьствие въ Царствие Божие вънити
25 удобее бо есть вельбуду сквозе уши игъли не проити. неже богату въ Царствие Божие вънити
26 рекошя же слышавъшеи къто можеть спасенъ быти.
27 Онъ же рече. невъзможьная отъ человекъ. възможьна отъ Бога суть.
28
29
30
31
32
33
34
35 Въ время оно. бысть приближитися. Иисусови въ Ерихо. слепьць некыи седеаше при пути.
36 слышавъ же народъ мимоходящь. въпрашааше. чьто убо есть се.
37 поведашя же ему. яко Иисусъ Назаранинъ мимоходить.
38 и тъ възъпи глаголя. Иисусе Сыну Давидовъ помилуи мя.
39 и предъ идущеи. прещааху ему. да умлъчить. онъ же. паче зело въпияаше глаголя. Сыну Давидовъ помилуи мя.
40 ставъ же Иисусъ. повеле привестии къ Себе. приближьшю же ся ему къ Нему. въпроси и. глаголя.
41 чьто хощеши да ти створу. онъ же рече. Господи. да прозьру.
42 Иисусъ же рече ему. прозьри вера твоя спасетя.
43 и абие прозьре. и въследъ Его идеаше славя Бога. и вьси люди е видевъше. въ здашя хвалу Богови.
Нашли в тексте ошибку? Выделите её и нажмите:
Ctrl + Enter
Евангелие отъ Лукы, 18 глава. Остромирово Евангелие.
Обратите внимание. Номера стихов — это ссылки, ведущие на раздел со сравнением переводов, параллельными ссылками, текстами с номерами Стронга. Попробуйте.