1 Въ время оно. стояаше Иисусъ при езере Генисаретьсце.
2 и видевъ дъва корабица стояща при езере. рыбари же ошьдъше отъ нею плакааху мрежя своя.
3 вълезъше въ единъ отъ корабицу. иже бе Симоновъ. моли и отъ земля отъступити мало и седъ учааше ис корабля народы.
4 якоже преста глаголя. рече къ Симону. възеди въ глубину. и въметете мрежя вашя въ ловитву.
5 и отъвещавъ Симонъ рече Ему. Наставьниче. обнощь вьсу труждьшеся. ничесоже не яхомъ. по глаголу же Твоему въ врьжемъ мрежу.
6 и се сътворьше. объяшя множьство рыбъ мъного. претрьзааху же ся мрежя ихъ.
7 и поманушя причясть никомъ. иже беаху въ друзе мь корабли. да пришьдъше помогуть имъ и придошя. и наплънишя оба корабля. яко погружатися има.
8 видевъ же Симонъ Петръ. припаде къ коленома Иисусовома. глаголя. изиди отъ мене яко мужь грешьнъ есмь Господи.
9 ужасъ бо одрьжааше и и вься иже беахусъ нимь. о ловитве рыбъ яже яшя.
10 такожде же Иякова и Иоана. сына Зеведеова. яже беста. обьщьника Симоновии рече къ Симону Иисусъ. не боися. отъселе человекы будеши ловя.
11 и извезъше корабля на землю. и оставльше вьсе. въследъ Его идошя.
12
13
14
15
16
17 Въ время оно. бе учя Иисусъ. и беаху седя ще фарисеи и законоучителе. иже беаху пришьли отъ вьсакоя вьси Галиискы. Иудеискы. и отъ Иерусалима. и сила Господне бе целити я.
18 и се мужи носяще на одре человека. иже бе ослабленъ и искааху вънести и. и положити предъ нимь
19 и не обретьше куду вънести и народа ради. възлезъше на храмъ. сквозе покровъ. низъвесишя съ ложьмь. посреде предъ Иисуса.
20 и видевъ веру ихъ рече ему. чловече. отъпущають ти ся греси твои.
21 и начяшя помышляти кънижьници и фарисеи. глаголюще. къто Сь есть. иже глаголеть хулу къто можеть отъпущати грехы тъкъмо единъ Богъ
22 разумевъ же Иисусъ помышления ихъ. отъвещавъ рече имъ чьто помышляете въ сердцихъ вашихъ
23 чьто есть удобее рещи ослабленууму. отъпущаютьти ся греси твои. или рещи. въстани и ходи.
24 нъ да увесте. яко власть имать. Сынъ Человечьскыи. на земли отъпущати грехы. рече ослабленууму тебе глаголю. въстани. и възьми ложе твое. и иди въ домъ твои
25 и абие въставъ предъ ними. възьмъ на немь же лежааше. и иде въ домъ свои. славя Бога
26 и ужасъ приятъ вься. и славляаху Бога и исплънишяся страхъмь глаголюще. яко видехомъ преславьна дьньсь.
27 Въ время оно. изиде Иисусъ. и узьре мьздоимьца именемь Левия. седяща намытьници. и рече ему иди по Мъне.
28 и оставль вьса. въставъ. въ следъ Его иде.
29 и сътвори чреждение велико Левии Ему. въ дому своемь. и бе народъ мъногъ мытарь. и инехъ иже беаху съ ними възлежяще
30 и ръпътааху кънижьници и фарисеи. къ ученикомъ Его глаголюще почьто съ мытари и грешьникы. есте и пиете.
31 и отъвеша Иисусъ. рече къ нимъ. не требують съдравии врача. нъ болящеи.
32 не придохъ призъватъ правьдьникъ. нъ грешьникы въ покаание.
33
34
35
36
37
38
39
Нашли в тексте ошибку? Выделите её и нажмите:
Ctrl + Enter
Евангелие отъ Лукы, 5 глава. Остромирово Евангелие.
Обратите внимание. Номера стихов — это ссылки, ведущие на раздел со сравнением переводов, параллельными ссылками, текстами с номерами Стронга. Попробуйте.
