1 το δε π̅ν̅α̅ ρητωϲ λεγει οτι εν υϲτεροιϲ καιροιϲ αποϲτηϲονται τινεϲ τηϲ πιϲτεωϲ προϲεχοντεϲ πνευμαϲι πλανοιϲ και διδαϲκαλειαιϲ δαιμονιων
2 εν υποκριϲει ψευδολογων κεκαυϲτηριαϲμενων την ιδιαν ϲυνειδηϲιν
3 κωλυοντων γαμειν απεχεϲθαι βρωματων α ο θ̅ϲ̅ εκτειϲεν ειϲ μεταλημψιν μετα ευχαριϲτειαϲ τοιϲ πιϲτοιϲ και επεγνωκοϲιν την αληθειαν
4 οτι παν κτιϲμα θ̅υ̅ καλον και ουδεν αποβλητον μετα ευχαριϲτειαϲ λαμβανομενον
5 αγιαζετε γαρ δια λογου θ̅υ̅ και εντευξεωϲ
6 ταυτα υποτιθεμενοϲ τοιϲ αδελφοιϲ καλοϲ εϲη διακονοϲ χ̅υ̅ ι̅υ̅ εντρεφομενοϲ τοιϲ λογοιϲ τηϲ πιϲτεωϲ και τηϲ καληϲ διδαϲκαλειαϲ ηϲ παρηκολουθηκαϲ
7 τουϲ δε βεβηλουϲ και γραωδειϲ μυθουϲ παραιτου γυμναζε δε ϲεαυτον προϲ {�����ειαν}[3]
8 η γαρ ϲωματικη γυμναϲια προϲ ολιγο̅ εϲτιν {ωφελιμου}[4] η δε ευϲεβεια προϲ παντα ωφελειμοϲ εϲτι̅ επαγγελειαν εχουϲα ζωηϲ τηϲ νυν και τηϲ μελλουϲηϲ
9 πιϲτοϲ ο λογοϲ και παϲηϲ αποδοχηϲ αξιοϲ
10 ειϲ τουτο γαρ κοπιωμεν και αγωνιζομεθα οτι ηλπικαμεν επι θ̅ω̅ ζωντι οϲ εϲτιν ϲωτηρ παντων α̅ν̅ω̅ν̅ μαλιϲτα πιϲτων
11 παραγγελλε ταυτα και διδαϲκε
12 μηδειϲ ϲου τηϲ νεοτητοϲ καταφρονειτω αλλα τυποϲ γινου των πιϲτων εν λογω εν αναϲτροφη εν αγαπη εν πιϲτει εν αγνια
13 εωϲ ερχομαι προϲεχε τη αναγνωϲει τη παρακληϲει τη διδαϲκαλεια
14 μη αμελει του εν ϲοι χαριϲματοϲ ο εδοθη ϲοι δια προφητειαϲ μετα επιθεϲεωϲ των χειρων του πρεϲβυτεριου
15 ταυτα μελετα εν τουτοιϲ ηϲθι ινα ϲου η προκοπη φανερα η παϲιν
16 επεχε ϲεαυτω και τη διδαϲκαλεια επιμενε αυτοιϲ τουτο γαρ ποιων και ϲεαυτον ϲωϲειϲ και τουϲ ακουονταϲ ϲου