1 А на трэці дзень адбывалася вяселле ў Кане Галілейскай, і была там Ісусава Маці.
2 Быў запрошаны таксама Ісус і Яго вучні на вяселле.
3 І калі не стала віна, Ісусава Маці кажа Яму: «Віна ў іх няма».
4 [і] кажа Ісус Ёй: «Што Мне і Табе, Жанчына? Яшчэ Мая гадзіна не прыйшла».
5 Кажа Яго Маці слугам: «Што Ён вам скажа, рабіце».
6 Было ж там шэсць каменных пасудзін на ваду, пастаўленых дзеля Іудзейскага ачышчэння, — кожная на дзве ці тры меры.
7 Кажа ім Ісус: «Напоўніце пасудзіны вадою». І напоўнілі іх даверху.
8 І кажа ім: «Цяпер зачарпніце І занясіце распарадчыку балю». І яны занеслі.
9 Калі ж распарадчык паспытаў вады што зрабілася віном, а ён не ведаў, адкуль яно ўзялося, слугі ж, што чэрпалі ваду, ведалі, кліча распарадчык маладога
10 і кажа яму: «Кожны чалавек дае спярша добрае віно, а калі падап’юць, горшае; ты аж дагэтуль збярог добрае віно».
11 Гэтакі зрабіў Ісус пачатак цудаў у Кане Галілейскай і выявіў Сваю славу, і ўверавалі ў Яго вучні Яго.
12 Пасля гэтага зышоў Ён у Капернаум, сам і Яго маці, і [Яго] браты, і Яго вучні, і там прабылі няшмат дзён.
13 І набліжалася іудзейская Пасха, і Ісус узышоў у Ерусалім.
14 І знайшоў Ён у святыні гандляроў валамі, авечкамі, галубамі і грашаменаў, што тут сядзелі.
15 І Ён, зрабіўшы бізун з аборак, усіх выгнаў са святыні, і авечак, і валоў, а мяняльшчыкам рассыпаў манеты і абярнуў сталы
16 і прадаўцам галубоў сказаў: «Забірайце гэта адсюль, не рабіце дом Майго Бацькі домам гандлярства».
17 Успомнілі Яго вучні, што напісана: «Руплівасць пра дом Твой з’ядае Мяне».
18 Тады ў адказ іудзеі сказалі Яму: «Які знак нам пакажаш, что маеш права гэта рабіць?».
19 У адказ Ісус сказаў ім: «Зруйнуйце гэты хорам, і Я ў тры дні адноўлю яго».
20 Тады сказалі іудзеі: «Сорак шэсць гадоў будавалі гэты хорам, а Ты ў тры дні адновіш яго?»
21 А Ён казаў пра хорам Свайго цела.
22 Калі ж Ён з мёртвых уваскрос, успомнілі Яго вучні, што Ён казаў гэта, і ўверавалі ў Пісанне і слова, якое сказаў Ісус.
23 А калі Ён быў у Ерусаліме на свяце Пасхі, шмат хто ўвераваў у Яго імя, бачачы цуды, якія Ён рабіў.
24 Але Сам Ісус не давяраўся ім, бо Ён ведаў усіх,
25 і таму не меў патрэбы, каб хто сведчыў пра чалавека, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.