1 Пасля гэтага адышоў Ісус на той бок Галілейскага, ці Тыверыядскага, мора.
2 А ўспед за ім ішло шмат народу, бо бачылі Яго цуды, якія рабіў над хворымі.
3 Ісус жа ўзышоў на гару і сядзеў там са Сваімі вучнямі.
4 Блізка ж была Пасха, іудзейскае свята.
5 Ісус, падняўшы вочы і ўбачыўшы, што шмат народу ідзе да Яго, кажа Піліпу: «Дзе б нам купіць хлябоў, каб яны паелі?»
6 Казаў жа Ён гэта, выпрабоўваючы таго, бо ведаў Сам, што будзе рабіць.
7 Адказаў яму Піліп: «На дзвесце дынарыяў не стане ім хлеба, каб кожны [што] трошкі ўзяў».
8 Кажа Яму адзін з Яго вучняў, Андрэй, брат Сімана Пятра:
9 «Ёсць тут хлапец, што мае пяць ячных хлябоў і дзве рыбкі; але што гэта на такое мноства?»
10 Сказаў. Ісус: «Загадайце людзям узлегчы». А было шмат травы на тым месцы. І ўзлягло мужчын лікам з пяць тысяч.
11 А Ісус узяў хлябы і, уздаўшы падзяку, раздаў тым, што ўзлягалі, таксама і з рыбак, колькі яны хацелі.
12 А як наеліся яны, кажа Ён Сваім вучням: «Збярыце кавалкі, што засталіся, каб нічога не згінула».
13 І сабралі яны і напоўнілі дванаццаць кашоў тымі кавалкамі ад пяці ячных хлябоў, што засталіся ў едакоў.
14 Тады людзі, убачыўшы цуд, які зрабіў Ён, казалі: «Гэта сапраўды Прарок, які павінен прыйсці ў свет».
15 Ісус жа, даведаўшыся, што збіраюцца прыйсці і забраць Яго, каб зрабіць царом, зноў пайшоў на гару Сам адзін.
16 А як надышоў вечар, спусціліся Яго вучні да мора
17 і, уступіўшы ў човен, паплылі на той бок мора ў Капернаум. І ўжо сцямнела, а яшчэ не прыходзіў да іх Ісус.
18 І мора, калі ўзняўся вялікі вецер, узбурылася.
19 І вось як яны прайшлі на вёслах стадый з дваццаць пяць ці з трыццаць, бачаць Ісуса, што ідзе па моры і набліжаецца да лодкі, і яны спалохаліся.
20 Ён жа кажа ім: «Гэта Я; не бойцеся».
21 Тады яны хацелі ўзяць Яго ў човен, але човен зараз жа прыстаў да зямлі, у якую ехалі.
22 На другі дзень натоўп, што стаяў на тым баку мора, убачыў, што другога чоўна, апроч аднаго, там не было і што Ісус не ступаў у човен разам са Сваімі вучнямі, але Яго вучні ад’ехалі адны.
23 А з Тыверыяды прыбылі чоўны блізка да таго месца, дзе елі хлеб пасля Гасподняй падзякі.
24 Калі ўбачыў натоўп, што ні Ісуса там няма, ані Яго вучняў, ступілі яны ў чоўны і прыехалі ў Капернаум, шукаючы Ісуса.
25 І, знайшоўшы Яго на тым баку мора, сказалі Яму: «Раббі, калі Ты сюды прыбыў?»
26 У адказ ім Ісус сказаў: «Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Вы шукаеце Мяне не таму, што бачылі цуды, а таму што паелі хлябоў і наеліся.
27 Старайцеся не аб спажыве, што гіне, а аб спажыве, што застаецца на вечнае жыццё, якое дасць вам Чалавечы Сын; бо Яго вызначыў Бог Бацька».
28 Тады яны сказалі Яму: «Што нам рабіць, каб тварыць справы Божыя?»
29 У адказ Ісус сказаў ім: «Гэта справа Божая, каб вы ўверавалі ў Таго, Каго Ён паслаў».
30 Тады яны сказалі Яму: «Дык што за знак падасі, каб мы ўбачылі і ўверавалі ў Цябе? Што робіш?»
31 Нашы бацькі елі манну ў пустэльні, як напісана: «Хлеб з неба даў ім есці».
32 Сказаў жа ім Ісус: «Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Не Майсей хлеб з неба вам даў, але Мой Бацька хлеб праўдзівы дае вам з неба.
33 Бо хлеб Божы ёсць Той, Хто сходзіць з неба і дае жыццё свету».
34 А яны сказалі Яму: «Госпадзе, давай нам заўсёды гэты хлеб!»
35 Ісус жа сказаў ім: «Я — хлеб жыцця! Хто да Мяне прыходзіць — не будзе знаць голаду, а хто ўверуе ў Мяне — не будзе прагнуць ніколі.
36 Але Я сказаў вам, што вы і бачылі [Мяне], ды не веруеце.
37 Усё, што дае Мне Бацька, да Мяне прыйдзе, і таго, хто да Мяне прыходзіць, я не выкіну вон,
38 бо Я зышоў з неба не дзеля таго, каб тварыць Сваю волю, але волю Таго, Хто паслаў Мяне.
39 Гэта ж воля Таго, Хто паслаў Мяне, каб з усяго, што Ён даў Мне, Я нічога не страціў, але ўваскрасіў бы тое ў апошні дзень.
40 Бо гэта воля Майго Бацькі, каб кожны, хто бачыць Сына і веруе ў Яго, меў вечнае жыццё, і ўваскрашу яго Я ў апошні дзень».
41 Тады пачалі іудзеі наракаць на Яго, што сказаў: «Я — хлеб, што зышоў з неба»,
42 і казалі яны: «Ці гэты не Ісус, Іосіфаў сын, бацьку і маці Якога мы ведаем? Як жа Ён цяпер кажа: «Я зышоў з неба?»
43 Ісус у адказ сказаў ім: «Не наракайце між сабою.
44 Ніхто не можа прыйсці да Мяне, капі Бацька, што паслаў Мяне, не прыцягне яго, і Я ўваскрашу Яго ў апошні дзень.
45 Напісана ў прарокаў: «І будуць усе навучаны Богам». Кожны, хто ад Бацькі пачуў і навучыўся, прыходзіць да Мяне.
46 Гэта не значыць, каб нехта Бацьку бачыў, толькі Той, Хто паходзіць ад Бога, Бацьку бачыў.
47 Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Той, хто веруе ў Мяне, мае вечнае жыццё.
48 Я — хлеб жыцця.
49 Вашы бацькі елі ў пустэльні манну і памерлі.
50 Гэта хлеб, што зыходзіць з неба, каб чалавек ад Яго спажыў і не памёр.
51 Я — жывы хлеб, што зышоў з неба: калі хто будзе спажываць ад гэтага хлеба, будзе жыць вечна, а хлеб жа, што Я дам, гэта цела Маё, якое Я дам за жыццё свету».
52 Іудзеі ж спрачаліся між сабою, кажучы: «Як можа Ён даць нам спажываць цела?»
53 Дык сказаў ім Ісус: «Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Калі вы не спажываеце цела Чалавечага Сына і не п’яце Яго крыві, не маеце жыцця ў сабе.
54 Хто Маё цела спажывае і Маю кроў п’е, той мае вечнае жыццё, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзень.
55 Бо Маё цела — сапраўдная спажыва, а Мая кроў — сапраўднае пітво.
56 Хто Маё цела спажывае і Маю кроў п’е, той ува Мне трывае, І Я ў ім.
57 Як паслаў Мяне Жывы Бацька, і Я жыву Бацькам, так хто Мяне спажывае, будзе жыць Мною.
58 Гэта хлеб, што з неба зышоў, не такі, які елі бацькі і памерлі; хто гэты хлеб спажывае, будзе жыць вечна».
59 Гэта сказаў Ён, калі ў Капернауме навучаў у сінагозе.
60 А шмат хто з Яго вучняў, пачуўшы гэта, сказаў: «Цяжкае гэтае слова. Хто можа слухаць Яго?»
61 Ісус жа, ведаючы ў Сабе, што Яго вучні на гэта наракаюць, сказаў ім: «Ці гэта вас абурае?
62 А што, калі ўбачыце Чалавечага Сына, як узыходзіць туды, дзе Ён быў спярша?
63 Дух дае жыццё, цела не прыносіць карысці. Словы, якія казаў Я вам, гэта дух і гэта жыццё.
64 Але ёсць з вас такія, што не веруюць». Бо ведаў з самага пачатку Ісус, хто не веруе і хто выдасць Яго.
65 І сказаў Ён: «Таму Я сказаў вам, што ніхто не можа прыйсці да Мяне, калі не будзе дадзена яму ад Бацькі».
66 З гэтага часу шмат хто з Яго вучняў адстаў і больш з Ім не хадзіў.
67 Тады сказаў Ісус Дванаццаці: «Ці не хочаце і вы адысці?»
68 Адказаў Яму Сіман Пятро: «Госпадзе, да каго мы пойдзем? Ты маеш словы вечнага жыцця,
69 і мы ўверавалі і пазналі, што Ты — Хрыстос, Божы Святы».
70 Адказаў ім Ісус: «Ці не Я вас, Дванаццаць, выбраў? Ды адзін з вас д’ябал».
71 А казаў Ён пра Юду, Сіманавага сына, Іскарыёта. Бо гэты меўся выдаць Яго, адзін з Дванаццаці.