1 І, праходзячы, убачыў Ён чалавека сляпога ад нараджэння.
2 І спыталіся ў Яго вучні Яго, кажучы: «Равві, хто саграшыў: ён ці яго бацькі, — што сляпым нарадзіўся?»
3 Адказаў Ісус: «Ні ён не саграшыў, ані яго бацькі, а каб Божыя ўчынкі былі выяўлены на ім.
4 Нам трэба рабіць справы Таго, Хто паслаў Мяне, аж пакуль ёсць дзень; надыходзіць ноч, калі ніхто не можа рабіць.
5 Пакуль Я ў свеце, Я Святло свету».
6 Сказаўшы гэта, Ён сплюнуў на зямлю, зрабіў сумесь са сліны і памазаў яму сумессю вочы
7 І сказаў яму: «Ідзі, памыйся ў купальні Сілаам» (што перакладаецца: Пасланы). Дык пайшоў той, памыўся і прыйшоў відушчым.
8 А суседзі і тыя, якія бачылі раней яго, што ён быў папрасімцам, казалі: «Ці не той гэта, што сядзеў і прасіў?»
9 Адны казалі: «Гэта ён», другія казалі: «Не, але падобны да яго». Ён казаў: «Гэта я».
10 Казалі тады яму: «Як [жа] адкрыліся твае вочы?»
11 Той адказаў: «Чалавек, якога зваць Ісус, зрабіў сумесь, памазаў мае вочы і сказаў мне: «Ідзі ў Сілаам і памыйся». Я ж пайшоў і, памыўшыся, стаў бачыць».
12 І сказалі яму: «Дзе Ён?» Той адказаў: «Не ведаю».
13 Вядуць яго да фарысеяў, гэтага былога сляпца.
14 А была субота ў той дзень, калі Ісус зрабіў сумесь і адкрыў яму вочы.
15 Зноў спыталіся ў яго фарысеі, як ён стаў бачыць. Ён жа сказаў ім: «Сумесь Ён паклаў мне на вочы, і я памыўся і бачу».
16 Тады казалі некаторыя з фарысеяў: «Не ад Бога Гэты Чалавек, бо не захоўвае суботы. [А] іншыя казалі: «Як можа грэшны чалавек рабіць такія цуды?» І быў разлад у іх.
17 Тады зноў кажуць сляпому: «Што ты скажаш пра Яго, Які адкрыў табе вочы?» Той жа сказаў: «Ён прарок».
18 Не паверылі іудзеі тады яму, што ён быў сляпы і стаў бачыць, аж пакуль не паклікалі бацькоў гэтага, што зрабіўся відушчым.
19 І не спыталіся ў іх, кажучы: «Ці ваш гэта сын, пра якога вы кажаце, што ён нарадзіўся сляпым? Як жа ён цяпер бачыць?»
20 І ў адказ яго бацькі сказалі: «Мы ведаем, што гэта наш сын і што ён нарадзіўся сляпым;
21 А як ён цяпер бачыць, не ведаем, або, хто адкрыў яму вочы, мы не ведаем; яго спытайцеся, ён аа асам тра сябе скажа».
22 Так сказалі яго бацькі, таму што баяліся іудзеяў; бо іудзеі ўжо ўмовіліся: калі хто вызнае Яго за Хрыста, таго адлучыць ад сінагогі.
23 Таму яго бацькі сказалі: «Ён дарослы, у яго спытайцеся».
24 Дык паклікалі ў другі раз чалавека, што быў сляпы, і сказалі яму: «Уздай славу Богу; мы ведаем, што Той Чалавек грэшнік».
25 Ды ён адказаў: «Ці Ён грэшнік — не ведаю; адно ведаю, што я быў сляпы, а цяпер бачу».
26 Сказалі тут яму: «Што Ён зрабіў табе? Як адкрыў табе вочы?»
27 Ён адказаў ім: «Я ўжо сказаў вам, ды вы не слухалі. Што хочаце зноў пачуць? Ці не хочаце і вы зрабіцца Яго вучнямі?»
28 І аблаялі яны яго і сказалі: «Ты вучань Таго, а мы Майсеевы вучні.
29 Мы ведаем, што Майсею казаў Бог, а пра Гэтага мы не ведаем, адкуль Ён».
30 У адказ чалавек сказаў ім: «Гэта і дзіўна, што вы не ведаеце, адкуль Ён, а Ён адкрыў мне вочы.
31 Мы ведаем, што грэшніка Бог не слухае, але, калі хто богабоязны і Яго волю выконвае, таго слухае.
32 Адвеку не чувана, каб хто адкрыў вочы сляпому ад нараджэння.
33 Калі б не быў Ён ад Бога, не мог бы рабіць нічога».
34 У адказ яны сказалі яму: «У грахах ты ўвесь нарадзіўся і ты вучыш нас?» І выгналі яго вон.
35 Пачуў Ісус, што таго выгналі вон і, знайшоўшы яго, сказаў: «Ці веруеш ты ў Божага Сына?»
36 У адказ той скахаў: «А хто Ён, Госпадзе, каб я вераваў у Яго?»
37 Сказаў яму Ісус: «І бачыў ты Яго, і Той, Хто гаворыць з табою, — гэта Ён».
38 І той сказаў: «Верую, Госпадзе», — і пакланіўся Яму.
39 І сказаў Ісус: «На суд Я прыйшоў у гэты свет, каб невідушчыя бачылі, а відушчыя зрабіліся сляпымі».
40 Пачулі гэта з фарысеяў тыя, што былі з Ім, і сказалі Яму: «Няўжо і мы сляпыя?»
41 Сказаў ім Ісус: «Калі б вы былі сляпыя, не мелі б граху; цяпер жа вы кажаце: «Мы бачым» то ваш грэх застаецца.