1 Тады ўзяў Пілат Ісуса і бічаваў.
2 І воіны, сплёўшы карону з церняў, усклалі Яму на галаву і ў пурпуровае адзенне апранулі Яго,
3 і падыходзілі да Яго і казалі: «Няхай жыве Цар Іудзейскі!» І білі Яго ў твар.
4 І зноў Пілат выйшаў на двор і кажа ім: «Вось я выводжу Яго да вас, каб вы ведалі, што я ніякай віны не знаходжу ў Ім».
5 Выйшаў тады Ісус надвор у цярновай кароне і пурпуровым адзенні. І кажа ім Пілат: «Вось Чалавек!»
6 Калі ж убачылі Яго першасвятары і служкі, яны закрычалі: «Укрыжуй! Укрыжуй!» Кажа ім Пілат: «Вазьміце Яго вы і ўкрыжуйце, бо я не знаходжу ў Ім ніякай віны».
7 Адказалі Яму іудзеі: «У нас ёсць Закон, і паводле Закону Ён павінен памерці, таму што зрабіў Сябе Сынам Божым».
8 Калі пачуў Пілат гэтае слова, ён яшчэ больш спалохаўся,
9 і ўвайшоў у прэторыю зноў і кажа Ісусу: «Адкуль Ты?» Ісус жа адказу не даў яму.
10 Кажа тады Яму Пілат: «Мне Ты не адказваеш? Хіба не ведаеш, што я маю ўладу ўкрыжаваць Цябе?»
11 Адказаў яму Ісус: «Ты не меў бы нада Мною ніякай улады, каб табе не было дадзена зверху; таму той, хто Мяне выдаў табе, большы грэх мае».
12 З гэтага часу Пілат шукаў адпусціць Яго. Але іудзеі закрычалі, кажучы: «Калі ты Гэтага адпусціш, ты не друг кесару. Кожны, хто робіць сябе царом, паўстае супроць кесара».
13 І вось Пілат, пачуўшы гэтыя словы, вывеў Ісуса надвор і сеў на ўзвышэнне, на месца, званае «Каменным памостам», а па-яўрэйску «Гаввафа».
14 Была ж пятніца перад Пасхаю, каля шостай гадзіны. І кажа ён іудзеям: «Вось Цар ваш».
15 Тады закрычалі яны: «Далоў, далоў, укрыжуй Яго!» Адказалі першасвятары: «Няма ў нас цара, акрамя кесара».
16 Тады ён выдаў Яго ім на ўкрыжаванне. І ўзялі Ісуса,
17 і, несучы Сабе крыж, Ён выйшаў на месца, званае Чарапавішча, якое па-яўрэйску завецца «Галгофа»,
18 дзе Яго ўкрыжавалі і з Ім двух іншых, па абодва Яго бакі, пасярэдзіне ж Ісуса.
19 І зрабіў надпіс на дошцы Пілат і паставіў на крыжы. Было ж напісана: «Ісус Назарэй, Цар Іудзейскі».
20 Гэты надпіс на дошцы прачыталі многія з іудзеяў, таму што блізка было ад горада тое месца, дзе быў укрыжаваны Ісус, і было напісана па-яўрэйску, па-рымску, па-грэцку.
21 І казалі Пілату першасвятары Іудзейскія: «Не пішы «Цар Іудзейскі», але што Ён сказаў: «Я Цар Іудзейскі».
22 Адказаў Пілат: «Што я напісаў, тое напісаў».
23 Воіны ж, калі ўкрыжавалі Ісуса, узялі Яго адзенне і падзялілі на чатыры часткі, кожнаму воіну па частцы, і хітон. Быў жа хітон не шыты, а тканы суцэльна ад самага верху.
24 Сказалі яны адзін аднах: «Не будзем ірваць яго, але кінем на яго жэрабя, чый будзе». Каб збылося Пісанне [якое кажа:] «Падзялілі адзенне Маё між сабою і на шаты мае кінулі жэрабя». Воіны гэта рабілі,
25 Стаялі ж пад крыжам Ісуса Яго Маці і сястра Яго Мацеры Марыя Клеопава і Марыя Магдаліна.
26 Ісус жа, убачыўшы Маці і вучня, што паблізу стаяў, якога Ён любіў, кажа Мацеры: «Жанчына, вось Твой сын».
27 Пасля кажа вучню: «Вось твая Маці». І з таго часу ўзяў вучань да сябе.
28 Пасля гэтага Ісус, ведаючы, што ўжо ўсё збылося, кажа, каб збылося Пісанне: «Прагну».
29 Стаяла тут пасудзіна, поўная воцату. Тады наклаўшы на ісоп губку, поўную воцату, паднеслі да Яго вуснаў.
30 І калі паспытаў Ісус воцату, Ён сказаў: «Збылося». І, схіліўшы галаву, аддаў дух.
31 А таму што была пятніца, то іудзеі, каб целы не аставаліся на крыжы ў суботу, бо дзень той суботы быў дзень вялікі, папрасілі Пілата перабіць у іх галёнкі і зняць іх.
32 І вось прыйшлі воіны і ў першага перабілі галёнкі, і ў другога, укрыжаванага з Ім.
33 Падышоўшы да Ісуса, яны, калі ўбачылі, што Ён памёр ужо, не перабівалі яму галёнкаў,
34 але адзін з воінаў дзідаю пракалоў Яму бок, і выступіла адразу ж кроў і вада.
35 І хто бачыў, засведчыў, і праўдзівае яго сведчанне, і ён ведае, што праўду гаворыць, каб і вы верылі.
36 Бо адбылося гэта, каб спраўдзілася Пісанне: «Яму косці ламаць не будуць».
37 І яшчэ другое Пісанне кажа: «Будуць глядзець на Таго, Каго пракалолі».
38 А пасля таго Іосіф з Арымафеі (былы вучань Ісуса, але патаемны, бо баяўся іудзеяў) папрасіў Пілата, каб узяць Ісусава цела. І дазволіў Пілат. Прыйшоў той і ўзяў Яго цела.
39 Прыйшоў жа і Мікодым, што ў першы раз прыходзіў да Яго ўначы і прынёс сумесь са смірны і алоя каля ста фунтаў.
40 Узялі яны Ісусава цела і ахуталі Яго палатном з гэтымі духмянасцямі, як звычайна хаваюць іудзеі.
41 Быў жа сад на тым месцы, дзе Ён быў укрыжаваны і ў садзе новая грабніца, у якой ніхто яшчэ не быў пакладзены.
42 Дык вось там, дзеля пятніцы іудзейскай, бо грабніца была блізка, паклалі Ісуса.