Езус перад Пілатам
1 З самай раніцы першасвятары са старэйшынамі і кніжнікамі і ўвесь Сінэдрыён зрабілі нараду і, звязаўшы Езуса, павялі і аддалі Пілату.
1 З самай раніцы першасвятары са старэйшынамі і кніжнікамі і ўвесь Сінэдрыён зрабілі нараду і, звязаўшы Езуса, павялі і аддалі Пілату.
2 Пілат спытаўся ў Яго: «Ты кароль юдэйскі?» Ён жа сказаў яму ў адказ: «Ты кажаш».
3 І абвінавачвалі Яго першасвятары ў многім.
4 Пілат жа зноў спытаўся ў Яго: «Ты нічога не адказваеш? Паглядзі, колькі сведчыць супраць Цябе».
5 Езус нічога больш не адказваў, таму дзівіўся Пілат.
6 На свята ён адпускаў ім аднаго вязня, якога прасілі.
7 Быў жа нейкі Бараба, зняволены са сваімі саўдзельнікамі, якія падчас бунту ўчынілі забойства.
8 І, падышоўшы, натоўп пачаў прасіць таго, што ён заўсёды рабіў ім.
9 Пілат жа сказаў ім у адказ: «Хочаце, адпушчу вам караля юдэйскага?»
10 Бо ведаў, што першасвятары выдалі Яго ад зайздрасці.
11 Але першасвятары падбухторылі народ, каб лепш адпусціў ім Барабу.
12 Пілат, адказваючы, зноў сказаў ім: «Што хочаце, каб я зрабіў з тым, каго вы называеце каралём юдэйскім?»
13 Яны закрычалі зноў: «Укрыжуй Яго!»
14 Пілат сказаў ім: «Што дрэннага зрабіў Ён?» Але яны яшчэ мацней закрычалі: «Укрыжуй Яго!»
15 Тады Пілат, хочучы дагадзіць людзям, адпусціў ім Барабу, а Езуса пасля бічавання аддаў на ўкрыжаванне.
Укаранаванне цернем
16 Жаўнеры адвялі Яго ў сярэдзіну дзядзінца, гэта значыць, у прэторыю, і сабралі цэлую кагорту.
16 Жаўнеры адвялі Яго ў сярэдзіну дзядзінца, гэта значыць, у прэторыю, і сабралі цэлую кагорту.
17 Апранулі Яго ў пурпур і, сплёўшы цярновы вянок, усклалі на Яго.
18 І пачалі вітаць Яго: «Вітай, кароль юдэйскі!»
19 Білі Яго па галаве трысцінай і плявалі на Яго, і, згінаючы калені, кланяліся Яму.
20 А калі насмяяліся з Яго, знялі пурпур і апранулі ў Ягоную вопратку, і павялі Яго, каб укрыжаваць.
Укрыжаванне Езуса
21 І прымусілі нейкага Сымона Кірэнэйца, бацьку Аляксандра і Руфа, які ішоў з поля, несці Ягоны крыж.
21 І прымусілі нейкага Сымона Кірэнэйца, бацьку Аляксандра і Руфа, які ішоў з поля, несці Ягоны крыж.
22 Прывялі Езуса на месца званае Галгота, што азначае: «Месца Чэрапа».
23 І давалі Яму піць віно са смірнаю, але Ён не ўзяў.
24 Калі ўкрыжавалі Яго, падзялілі вопратку Ягоную, кідаючы лёсы, каму што ўзяць.
25 Была ж трэцяя гадзіна, калі ўкрыжавалі Яго.
26 І быў надпіс з віной Ягонай: «Кароль юдэйскі».
27 Разам з Ім укрыжавалі двух злачынцаў, аднаго з правага, другога з левага боку ад Яго.
28 [отсутсвует]
29 Тыя, хто праходзіў, зневажалі Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: «Гэй! Ты, што руйнуеш святыню і за тры дні будуеш,
30 уратуй сябе самога, сышоўшы з крыжа!»
31 Падобна і першасвятары з кніжнікамі, насміхаючыся, казалі адзін аднаму: «Іншых ратаваў, а сябе не можа ўратаваць.
32 Хрыстус, кароль Ізраэля, няхай сыдзе цяпер з крыжа, каб мы ўбачылі і паверылі». Таксама тыя, хто быў укрыжаваны разам з Ім, зневажалі Яго.
Смерць Езуса
33 Калі надышла шостая гадзіна, цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай.
33 Калі надышла шостая гадзіна, цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай.
34 А каля дзевятай гадзіны ўсклікнуў Езус моцным голасам: «Элі, Элі, лема сабахтані?», што азначае: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»
35 Некаторыя з тых, хто стаяў там, чуючы гэта, казалі: «Вось, Ён кліча Іллю».
36 А адзін пабег, намачыў губку воцатам і, насадзіўшы на трысціну, паіў Яго, кажучы: «Чакайце, пабачым, ці прыйдзе Ілля зняць Яго».
37 Езус жа, ускрыкнуўшы моцным голасам, сканаў.
38 І заслона ў святыні разарвалася надвое ад верху да нізу.
39 Сотнік, які стаяў насупраць Яго, сказаў, убачыўшы, як Ён канаў: «Праўдзіва, Чалавек гэты быў Сынам Божым».
40 Былі таксама жанчыны, якія глядзелі здалёк. Сярод іх была Марыя Магдалена, Марыя, маці Якуба малодшага і Юзафа, і Саламея, якія тады,
41 калі Ён быў у Галілеі, спадарожнічалі і служылі Яму, а таксама многія іншыя, якія разам з Ім прыйшлі ў Ерузалем.
Пахаванне
42 Калі звечарэла, і паколькі была пятніца, гэта значыць пярэдадзень шабату,
42 Калі звечарэла, і паколькі была пятніца, гэта значыць пярэдадзень шабату,
43 прыйшоў Юзаф з Арыматэі, дастойны дарадчык, які і сам чакаў Валадарства Божага, і адважыўся ўвайсці да Пілата, каб прасіць цела Езуса.
44 Пілат здзівіўся, што Ён ужо памёр, і, паклікаўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці даўно сканаў.
45 Даведаўшыся ад сотніка, аддаў цела Юзафу.
46 Ён, купіўшы палатно і зняўшы цела, захінуў у палатно і паклаў у магіле, якая была высечана ў скале, і прываліў камень да яе ўваходу.
47 А Марыя Магдалена і Марыя Юзафа глядзелі, дзе Яго паклалі.