1 Што да ідалам складаных ахвяр (з мяса) нам ясна, мы ведаем (маем веду). Веданьне надзімае, а любоў узгадоўвае.
2 Калі каму кажацца, што ён нешта ведае, дык ён ня ведае, як трэба пазнаць.
3 А калі хто мілуе Бога, той ведамы яму.
4 Адносна спажываньня ідалам ахвяраванага мяса, мы ведаем добра, што няма на сьвеце ніякіх бажкоў і ніводнага бога, апрача адзінага Бога.
5 Калі б і былі ў небе і на зямлі так званыя багі, а шмат такіх багоў і паноў —
6 То для нас існуе толькі адзін Бог, Айцец, ад Якога ўсё мае пачатак ды дзеля Каторага існуем, поруч адзін Госпад, — Езус Хрыстус, праз Якога ўсё сталася і праз Каторага мы жывём.
7 Нажаль, не ўсе маюць такое пазнаньне, сьвядомасьць; некаторыя дасюль прывыкшы да ідалаў, ядуць мяса, як ахвяраванае ідалам і так сваё кволае сумленьне паганяць.
8 А ежа не збліжае нас да Бога. Бо не бяднеем, калі перастанем есьці, а таксама ядучы — нічога не набываем.
9 Усё ж тыкі глядзіце, каб ваша свабода не сталася згаршэньнем для слабаверучых (слабым вераю).
10 Бач, калі б хто ўбачыў таго, што мае пазнаньне (сьвядомасьць) ў сьвятыні ідалавым стале — ці ж слабавернага чалавека сумленьне не заахвоціў бы таксама есьці ідалам ахвяраванае мяса?
11 Такім чынам тваё веданьне спрычыніла б загубу — сьмерць брату, за каторага Хрыстус памёр (аддаў жыцьцё)!
12 Дык калі яда горшыць брата майго, ніколі ня буду есьці мяса, каб ня горшыць брата свайго.