1 Ведаем, што калі дачасны (зямны) наш дом, хаціна, знішчэе, то маем у Бога дом не рукамі зроблены, але вечны ў небе.
2 Таму мы цяпер уздыхаем, прагнучы перабрацца ў наш нябесны храм,
3 калі толькі будзем адзетыя, а не без адзетку (не надзетыя).
4 Вось мы, знаходзячыся ў гэтай хаціне, згараваныя ўздыхаем, хочучы не пазбыцца яе, але прыадзецца ў новае адзеньне, каб тое, што сьмяротнае ахоплена было жыцьцём,
5 на гэта Бог нас і стварыў, каб даць нам задатак Духа.
6 Дзеля таго мы заўсёды ў добрым настраеньні, хоць ведаем, што пакуль жывём ў целе, мы падарожнікамі, далёкімі ад Госпада.
7 Тут бо жывём вераю, а не агляданьнем (у хвале Бога).
8 Мы аднак жывём надзеяй ды маем добрую волю — лепш пакінуць цела і стануць у прысутнасьці Госпада (Бога).
9 Таму стараемся падабацца Яму, ці мы з Ім, ці далёка ад Яго.
10 Усе бо мы мусім стануць перад трыбуналам Хрыста, каб кожны атрымаў належную яму заплату — за добрыя, ці ліхія ўчынкі (пакуль жыў), дапушчаны ў целе.
11 Пранятыя боязьзю Госпада — наварачаем (пераконваем) людзей. Перад Богам усё ў нас адкрыта. Спадзяюся, што і для сумленьняў вашых — мы адкрытыя.
12 Кажам вам гэта, не каб зноў вам сябе зарэкамандаваць, пахваліцца, але каб даць вам магчымасьць пахваліцца намі, каб маглі вы што сказаць людзям, што хваляцца навонкавасьцю, а не дабратой сэрца.
13 Калі мы адлічаемся (ад другіх) розумам — для Бога, калі скромнічым — дзеля вас.
14 Бо любоў (да) Хрыста прынукае нас, разсуджаючых гэта так, калі Хрыстус памёр за ўсіх, дык мы ўсе паўміралі.
15 А за ўсіх памёр (Хрыстус) Ён таму, каб тыя, што жывуць, ужо не для сябе жылі, але для Таго, Хто за іх памёр і ўваскрос.
16 Таму і мы ад гэтага часу (адсюль) ня знаем нікога адносна цела, калі мы і Хрыстуса пазналі адносна цела (як чалавека), дык ужо адцяпер ня знаем.
17 Бо хто ў Хрысце — новае тварэньне; старадаўняе — мінула, а цяпер усё новае.
18 Усё жа ад Бога. Ён пагадзіў нас з сабою праз Хрыста, і перадаў нам паслугу (паслугаваньне) гадненьня (паяднаньня, гаджэньня),
19 бо вось Богу Хрыстусе пагадзіў сьвет з Сабою, не ўлічаючы іхніх злачанстваў, ды паручыў нам слова гаджэньня (яднаньня).
20 Дык мы замест Хрыста спаўняем місію ад Бога, напамінаюча вас: ад Хрыста ўмаляем: Пагадзіцеся з Богам!
21 Бо Ён Таго, Хто ня меў граха, учыніў ахвяраю за грэх (грэхам), каб мы ў Ім сталіся справядлівасьцю Божай (справядлівымі перад Богам).