1 І зараз раніцай, па нарадзе першасвятароў са старэйшынамі і кніжнікамі, значыць усяго сангедрыну, Ісуса, звязаўшы, павялі і перадалі Пілату.
2 І спытаўся ў Яго Пілат: «Ці Ты — Цар Юдэйскі?» А Ён, адказваючы, гаворыць яму: «Ты кажаш».
3 І вінавацілі Яго першасвятары ў многіх рэчах.
4 Дык Пілат зноў спытаўся ў Яго, кажучы: «Чаму не адказваеш? Глядзі, як многа супраць Цябе абвінавачанняў».
5 Але Ісус больш нічога не адказваў, так што Пілат дзівіўся.
6 На свята ён меў звычай вызваляць ім аднаго з вязняў, каго б захацелі.
7 Быў жа нейкі адзін, на імя Бараба, увязнены разам з бунтаўнікамі, які ў час бунту ўчыніў забойства.
8 І калі сабраўся натоўп людзей, пачаў дамагацца таго, што ім звычайна рабілі.
9 Пілат жа звярнуўся да іх і сказаў: «Хочаце, адпушчу вам Цара Юдэйскага?»
10 Бо ведаў, што Яго выдалі першасвятары праз зайздрасць.
11 Але першасвятары падбухторылі людзей, каб ім лепш адпусціў Барабу.
12 І Пілат, адказваючы, гаварыў ім паўторна: «Дык што хочаце, каб я зрабіў з Царом Юдэйскім?»
13 Але яны зноў закрычалі: «Укрыжуй Яго!»
14 Дык Пілат сказаў ім: «Што вам благога зрабіў Ён?» Але яны тым болей крычалі: «Укрыжуй Яго!»
15 І Пілат, жадаючы дагадзіць народу, выпусціў ім Барабу, а ўбічаванага Ісуса выдаў на ўкрыжаванне.
16 А ваяры ўвялі Яго ў панадворак, што завецца прэторыя, і склікалі ўсю кагорту.
17 І апранулі Яго ў пурпур, і, сплёўшы вянок з церняў, усклалі Яму на галаву,
18 і пачалі Яго вітаць: «Прывітаны будзь, Цар Юдэйскі!»
19 І трысцінай білі Яго па галаве, і плявалі на Яго, і, кленчучы, кланяліся Яму.
20 І, калі ўжо наздзекаваліся з Яго, знялі з Яго пурпур ды зноў апранулі Яго ў адзенне Яго, ды павялі Яго на ўкрыжаванне.
21 І прымусілі нейкага Сімона Цырэнейца, бацьку Аляксандра і Руфа, які ішоў з поля і праходзіў міма, каб нёс крыж Яго.
22 І прывялі Яго на Гальготу, што значыць месца Кальварыі.
23 І давалі Яму выпіць віно, змяшанае з сокам міры, але не прыняў.
24 І крыжуюць Яго, і дзеляць адзенне Яго, кідаючы жэрабя між сабою, каму што ўзяць.
25 А была гадзіна трэцяя, і ўкрыжавалі Яго.
26 І быў надпіс віны Яго: «Цар Юдэйскі».
27 І ўкрыжавалі разам з Ім двух лотраў, аднаго праваруч, а другога леваруч Яго.
28 [І збылося слова Пісання: і да злодзеяў быў залічаны.]
29 І тыя, што міма праходзілі, плявузгалі на Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: «Эй Ты, што руйнуеш святыню ды зноў узнаўляеш у тры дні,
30 уратуй Сябе Самога, сышоўшы з крыжа».
31 Таксама і першасвятары з кніжнікамі, смеючыся з Яго, казалі адзін аднаму: «Іншых ратаваў, а Сам Сябе ўратаваць не можа.
32 Няхай жа Хрыстос, Цар Ізраэля, сыдзе цяпер з крыжа, каб мы ўбачылі і паверылі». Таксама і тыя, што былі з Ім укрыжаваныя, зневажалі Яго.
33 А калі настала гадзіна шостая, усю зямлю ахутала цемра аж да гадзіны дзевятай.
34 І а дзевятай гадзіне Ісус закрычаў моцным голасам: «Гэлёі, Гэлёі, лэма сабахтані», што значыць: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»
35 І некаторыя з тых, што бліжэй стаялі, чуючы гэта, казалі: «Вось, Ён Іллю кліча».
36 А адзін, падбегшы, напоўніўшы губку воцатам і ўсклаўшы яе на трысціну, даваў Яму піць, кажучы: «Пачакайце, паглядзім, ці прыйдзе Ілля зняць Яго».
37 Ісус жа, закрычаўшы моцным голасам, сканаў.
38 І заслона ў святыні разадралася напалам з верху аж да нізу.
39 Сотнік жа, што стаяў насупраць, бачачы, што Ісус, так закрычаўшы, сканаў, гаворыць: «Сапраўды, гэты чалавек быў Сын Божы».
40 А былі там і жанчыны, здалёк паглядаючыя, між імі Марыя Магдалена, і Марыя, маці Якуба меншага і Язэта, і Саламея,
41 якія, калі Ісус быў у Галілеі, хадзілі з Ім і паслугавалі Яму, ды многа іншых, што разам з Ім прыйшлі ў Ерузалім.
42 І, калі звечарэла, а быў гэта дзень прыгатавання, які бывае перад суботаю,
43 прыйшоў Язэп з Арыматэі, знатны сябар рады, які сам чакаў прыходу Валадарства Божага, і адважна ўвайшоў да Пілата, і прасіў цела Ісуса.
44 Але Пілат сумняваўся, ці ўжо памёр, і, паклікаўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці ўжо памёр,
45 і, даведаўшыся ад сотніка, аддаў цела Язэпу.
46 Язэп жа купіў плашчаніцу і, зняўшы Яго, абгарнуў Яго плашчаніцай ды паклаў у магіле, што была высечана ў скале, і падкаціў камень да ўваходу ў магілу.
47 Марыя ж Магдалена і Марыя, маці Язэпа, глядзелі, дзе пахавалі Яго.
