1 ποθεν πολεμοι και ποθεν μαχαι εν υμιν ουκ εντευθεν εκ των ηδονων υμων των ϲτρατευομενων εν τοιϲ μελεϲιν υμων
2 επιθυμειτε και ουκ εχετε φονευετε και ζηλουτε και ου δυναϲθαι επιτυχειν μαχεϲθε και πολεμειτε και ουκ εχετε δια το μη αιτιϲθαι υμαϲ
3 αιτιτε και ου λαμβανετε διοτι κακωϲ αιτιϲθαι ινα εν ταιϲ ηδοναιϲ υμων καταδαπανηϲητε
4 μοιχαλειδεϲ ουκ οιδατε οτι η φιλια του κοϲμου τουτου εχθρα εϲτι̅ τω θ̅ω̅ εαν ουν βουληθη φιλοϲ ειναι του κοϲμου εχθρα του θ̅υ̅ καθιϲταται
5 η δοκειται οτι κενωϲ η γραφη λεγει προϲ φθονον επιποθει το π̅ν̅α̅ ο κατωκιϲε̅ εν ημιν
6 μιζονα δε διδωϲιν χαρι̅ διο λεγει ο θ̅ϲ̅ υπερηφανοιϲ αντιταϲϲεται ταπινοιϲ δε διδωϲιν χαρι̅
7 υποταγητε ουν τω θ̅ω̅ αντιϲτητε δε τω διαβολω και φευξετε αφ υμων
8 εγγιϲατε τω θ̅ω̅ και εγγιει υμι̅ καθαριϲατε χειραϲ αμαρτωλοι και αγνιϲατε καρδιαϲ διψυχοι
9 ταλαιπωρηϲατε ϗ πενθηϲατε κλαυϲατε ο γελωϲ υμων ειϲ πενθοϲ μεταϲτραφητω και η χαρα ειϲ κατηφιαν
10 ταπινωθητε ουν ενωπιον κ̅υ̅ και υψωϲει υμαϲ
11 μη καταλαλειται αλληλων αδελφοι ο καταλαλων αδελφου η κρινων τον αδελφον αυτου καταλαλει νομου ϗ κρινι νομον ει δε νομον κρινιϲ ουκ ει ποιητηϲ νο αλλα κριτηϲ
12 ειϲ εϲτιν ο νομοθετηϲ και κριτηϲ ο δυναμενοϲ ϲωϲαι και απολεϲαι ϲυ δε τιϲ ει ο κρινων τον πληϲιον
13 αγε νυν οι λεγοντεϲ ϲημερον η αυριον πορευϲομεθα ειϲ τηνδε την πολιν και ποιηϲωμεν εκει ενιαυτον και εμπορευϲομεθα και κερδηϲομεν
14 οιτινεϲ ουκ επιϲταϲθε το τηϲ αυριον ποια η ζωη υμων η προϲ ολιγον φαινομενη επειτα και αφανιζομενη
15 αντι του λεγιν υμαϲ εαν ο κ̅ϲ̅ θεληϲη και ζηϲομεν και ποιηϲομεν τουτο η εκινο
16 νυν δε κατακαυχαϲθε εν ταιϲ αλαζονιαιϲ υμων απαϲα καυχηϲειϲ τοιαυτη πονηρα εϲτι̅
17 ειδοτι ουν καλον ποιειν και μη ποιουντι αμαρτια αυτω εϲτιν