1 αγε νυν οι πλουϲιοι κλαυϲατε ολολυζοντεϲ επι ταιϲ ταλαιπωριεϲ υμω̅ ταιϲ επερχομεναιϲ υμιν
2 ο πλουτοϲ υμων ϲεϲηπεν και τα ιματια υμων ϲητοβρωτα γεγονεν
3 ο χρυϲοϲ υμων και ο αργυροϲ κατιωται και ο ιοϲ αυτων ειϲ μαρτυριον υμιν εϲτε και φαινετε ταϲ ϲαρκαϲ υμω̅ ωϲ πυρ εθηϲαυριϲατε εν εϲχαταιϲ ημεραιϲ
4 ιδου ο μιϲθοϲ των εργατων των αμηϲαντων ταϲ χωραϲ υμων ο αφυϲτερημενοϲ αφ υμων κραζει και αι βοαι των θεριϲαντω̅ ειϲ τα ωτα κ̅υ̅ ϲαβαωθ ειϲεληλυθαϲι̅
5 ετρυφηϲατε {ενι}[2] τηϲ γηϲ και εϲπαταληϲατε εθρεψατε ταϲ καρδιαϲ υμω̅ εν ημερα ϲφαγηϲ
6 κατεδικαϲατε εφονευϲατε τον δικαιον ουκ αντιταϲϲεται υμιν
7 μακροθυμηϲατε ουν αδελφοι εωϲ τηϲ παρουϲιαϲ του κ̅υ̅ ιδου ο γεωργοϲ εκδεχεται τον τιμιον καρπον τηϲ γηϲ μακροθυμω̅ επ αυτω εωϲ αν λαβη καρπον τον προιμον και οψιμον
8 μακροθυμηϲατε ουν και υμιϲ ϲτηριξατε ταϲ καρδιαϲ υμων οτι η παρουϲια του κ̅υ̅ ηγγικεν
9 μη ϲτεναζετε κατα αλληλων αδελφοι ινα μη κριθητε ιδου ο κριτηϲ προ των θυρων εϲτηκεν
10 {υποδι�μα}[3] λαβετε αδελφοι μου τηϲ καλοκαγαθιαϲ και τηϲ μακροθυμιαϲ τουϲ προφηταϲ οι ελαληϲαν εν ονοματι κ̅υ̅
11 ιδου μακαριζομεν τουϲ υπομινανταϲ τη̅ υπομονην ιωβ ηκουϲατε και το τελοϲ κ̅υ̅ ειδετε οτι πολυϲπλαγχνοϲ εϲτιν ο κ̅ϲ̅ και οικτειρμων
12 προ παντων ουν αδελφοι μου μη ομνυετε μητε τον ουρανον μητε την γην μητε αλλον τινα ορκο̅ ητω δε ο λογοϲ υμων το ναι ναι και το ου ου ινα μη υπο κριϲιν πεϲητε
13 κακοπαθει τιϲ εν υμιν προϲευχεϲθω ευθυμι τιϲ ψαλλετω
14 αϲθενι τιϲ {αϲ}[4] εν υμιν προϲκαλεϲαϲθω τουϲ πρεϲβυτερουϲ τηϲ εκκληϲιαϲ και προϲευξαϲθωϲαν επ αυτουϲ αλιψαντεϲ αυτον ελαιω εν τω ονοματι του κ̅υ̅
15 και η ευχη τηϲ πιϲτεωϲ ϲωϲει τον καμνο̅τα και εγερι αυτον ο κ̅ϲ̅ καν αμαρτιαϲ η πεποιηκωϲ αφεθηϲεται αυτω
16 εξομολογιϲθαι ου̅ αλληλοιϲ ταϲ αμαρτιαϲ και ευχεϲθαι υπερ αλληλων οπωϲ ιαθητε πολυ ιϲχυει δεηϲιϲ δικαιου ενεργουμενη
17 ηλιαϲ ανθρωποϲ ην ομοιοπαθηϲ ημιν και προϲευχη προϲηυξατο του μη βρεξαι και ουκ εβρεξεν επι τηϲ γηϲ ενιαυτουϲ τριϲ και μηναϲ εξ
18 και παλιν προϲηυξατο και ο ουρανοϲ εδωκεν τον υετον και η γη εβλαϲτηϲε̅ τον καρπον αυτηϲ
19 αδελφοι μου εαν τιϲ εν υμιν πλανηθη απο τηϲ οδου τηϲ αληθιαϲ και επιϲτρεψη τιϲ αυτον
20 γιγνωϲκετω οτι ο επιϲτρεψαϲ αμαρτωλον εκ πλανηϲ οδου αυτου ϲωϲει ψυχην αυτου εκ θανατου ϗ καλυψει πληθοϲ αμαρτιων