1 διο μηκετι ϲτεγοντεϲ ευδοκηϲαμεν καταλειφθηναι εν αθηναιϲ μονοι
2 και επεμψαμεν τιμοθεον τον αδελφον ημων και διακονον του θ̅υ̅ εν τω ευαγγελιω του χ̅υ̅ ειϲ το ϲτηριξαι υμαϲ και παρακαλεϲαι υπερ τηϲ πιϲτεωϲ υμων
3 το μηδενα ϲενεϲθε εν ταιϲ θλιψεϲιν ταυταιϲ αυτοι γαρ οιδατε οτι ειϲ τουτο κειμεθα
4 και γαρ οτε προϲ υμαϲ ημεν προελεγομεν υμιν οτι μελλομεν θλιβεϲθαι καθωϲ και εγενετο και οιδατε
5 δια τουτο καγω μηκετι ϲτεγων επεμψα ειϲ το γνωναι την πιϲτιν υμων μη πωϲ επειραϲεν υμαϲ ο πειραζων και ειϲ κενον γενηται ο κοποϲ ημω̅
6 αρτι δε ελθοντοϲ τιμοθεου προϲ ημαϲ αφ υμων και ευαγγελιϲαμενου υμιν τη̅ πιϲτιν και την αγαπην υμω̅ και οτι εχετε μνειαν ημων αγαθην παντοτε επιποθου̅τεϲ ημαϲ ιδειν καθαπερ και ημειϲ υμαϲ
7 δια τουτο παρακεκλημεθα αδελφοι εφ υμι̅ επι παϲη τη αναγκη και θλιψει υμων και δια τηϲ πιϲτεωϲ υμω̅
8 οτι νυν ζωμεν εαν υμειϲ ϲτηκετε εν κ̅ω̅
9 τινα γαρ ευχαριϲτειαν δυναμεθα τω θ̅ω̅ ανταποδουναι περι υμω̅ επι παϲη τη χαρα η χαιρομεν δι υμαϲ εμπροϲθεν του θ̅υ̅ ημων
10 νυκτοϲ και ημεραϲ υπερ εκ περιϲϲου δεομενοι ειϲ το ιδειν υμων το προϲωπον και καταρτιϲαι τα υϲτερηματα τηϲ πιϲτεωϲ υμων
11 αυτοϲ δε ο θ̅ϲ̅ και π̅η̅ρ̅ ημων και ο κ̅ϲ̅ ημων ι̅ϲ̅ κατευθυναι τη̅ οδον ημων προϲ υμαϲ
12 υμαϲ δε ο θ̅ϲ̅ πλεοναϲαι και περιϲϲευϲαι τη αγαπη ειϲ αλληλουϲ και ειϲ πανταϲ καθαπερ και ημειϲ ειϲ υμαϲ
13 ειϲ το ϲτηριξαι υμων ταϲ καρδιαϲ αμεμπτουϲ εν δικαιοϲυνη εμπροϲθεν του θ̅υ̅ και π̅ρ̅ϲ̅ ημων εν τη παρουϲια του κ̅υ̅ ημων ι̅υ̅ μετα παντων των αγιων αυτου αμην