1 І, калі Ён выходзіў з святыні кажа Яму адзін з Яго вучняў: «Настаўніку, паглядзі, якое каменне і якія будынкі!»
2 І Ісус сказаў яму: «Бачыш гэтыя вялікія будынкі? Не астанецца тут каменя на камені, які б не быў зруйнаваны».
3 І калі Ён сядзеў на Аліўнай гары, насупроць святыні, пыталіся ў Яго на адзіноце Пятро, і Якаў, Іаан, і Андрэй:
4 «Скажы нам, калі гэта будзе і што за знак, калі ўсё гэта павінна збыцца?»
5 Ісус жа пачаў казаць ім: «Глядзіце, каб хто вас не звёў;
6 Многія прыйдуць пад Маім імем, кажучы: «Гэта Я», і многіх звядуць.
7 Калі ж пачуеце пра войны і ваенныя пагалоскі, не жахайцеся: гэта павінна адбыцца, але гэта яшчэ не канец.
8 Бо паўстане народ на народ і царства на царства, будуць землятрусы месцамі, будзе голад; гэта пачатак родавых боляў.
9 Глядзіце ж вы за сабою; будуць выдаваць вас у судзілішчы і будуць біць у сінагогах і перад намеснікамі і царамі будуць вас ставіць з-за Мяне на сведчанне ім.
10 Але ва ўсіх народах спярша павінна быць аб’яўлена Дабравесце.
11 І калі вас павядуць, выдаючы, не турбуйцеся загадзя, што вы скажаце, але што вам будзе дадзена ў тую гадзіну, тое кажыце: бо не вы будзеце казаць, але Святы Дух.
12 І выдасць брат брата на смерць і бацька сына, і паўстануць дзеці на бацькоў і пазабіваюць іх;
13 І будуць усе вас ненавідзець з-за Майго імя. А хто выцерпіць да канца, будзе збавёны.
14 Калі ж убачыце брыдоту спусташэння там, дзе не павінна быць — хто чытае, няхай разумее — тады тыя, хто ў Іудзеі, няхай уцякаюць у горы,
15 Хто [ж] на даху — няхай не спускаецца і не уваходзіць узяць што з свайго дому,
16 І хто ў полі, няхай не вяртаецца назад узяць сваё адзенне.
17 Бяда ж тым, хто мае ў лоне, і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні.
18 Маліцеся ж, каб не здарылася гэта зімою;
19 Бо тыя дні будуць пакутаю, якой не было ад пачатку свету, што стварыў Бог, аж дагэтуль, і не будзе.
20 І калі б не скараціў Госпад гэтых дзён, не ўратавалася б нішто жывое; але дзеля выбраных, якіх выбраў Сабе, скараціў Ён гэтыя дні.
21 І тады, калі хто вам скажа: «Вось, тут Хрыстос» «Вось там», не верце.
22 Бо паўстануць фальшывыя хрыстосы і фальшывыя прарокі і будуць рабіць знакі і цуды, каб звесці, калі б было можна, выбранных.
23 Вы ж глядзіце; Я наперад сказаў вам ўсё.
24 Але ў тыя дні пасля той пакуты, сонца зацьміцца і месяц не дасць свайго святла
25 І зоркі будуць падаць з неба і сілы, што ёсць у нябёсах, парушацца,
26 І тады ўбачаць Чалавечага Сына, што будзе ісці ў воблаках з вялікаю сілаю і славаю.
27 І тады пашле Ён анёлаў і збярэ [Сваіх] выбраных «ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба».
28 Ад фігавага дрэва вучыцеся падабенству: калі яе галіна ўжо мякчэе і выпускае лісце, вы ведаеце, што блізка лета;
29 Так і вы, калі ўбачыце, што гэта робіцца, ведайце, што блізка, пры дзвярах.
30 Папраўдзе кажу вам: не праміне гэты род, пакуль усё гэта спраўдзіцца.
31 Неба і зямля мінуцца, а Мае словы не мінуцца.
32 Пра той жа дзень ці гадзіну не ведае ніхто, ні анёлы ў небе, ні Сын, — толькі Бацька.
33 Глядзіце, будзьце пільныя [і маліцеся]: бо не ведаеце, калі надыдзе часіна.
34 Як чалавек, што выехаў з краю і пакінуў свой дом і даў сваім слугам разгарненне кожнаму — сваю працу, а прыбрамніку — быць чуйным.
35 Дык будзьце чуйныя: бо не ведаеце, калі гаспадар дому прыйдзе: увечары, ці апоўначы, ці ў пеўневыя галасы, ці раніцаю,
36 Каб, прыйшоўшы неспадзявана, не заспеў вас сплючы.
37 Дык што вам кажу, Я ўсім кажу: будзьце чуйныя!»